🍁
หลายคนอาจจะมาเที่ยวญี่ปุ่นในมุมของการมาชอปปิ้ง หรือเที่ยวแบบหนาวๆ หิมะเยอะๆ หรือ ที่เที่ยวยอดฮิตอย่าง Snow wall ที่ Tateyama Kurobe Alpine route / โอซาก้า หรือแม้แต่ไปเที่ยวชมภูเขาไฟฟูจิ

วันนี้เราจะพอไปญี่ปุ่นในอีกมุมหนึ่งที่น่าประทับใจมากและสวยงาม เวอร์วังมากๆ ในแบบการเดินป่าเบาๆ ชมธรรมชาติที่สวยมากๆ ของฤดูการใบไม้เปลี่ยนสีแบบนี้ค่ะ Kamikochi ที่เราจะพาไปชมกันนี้ ถือเป็นอีกสถานที่พักตากอากาศยอดนิยมของชาวญี่ปุ่นและเป็นอีกจุดที่สามารถชมวิว Japan Alps ซึ่งได้รับการขนานนามว่าเป็น Switzerland แห่งดินแดนญี่ปุ่น

🍁
เรียกได้ว่าถ้าใครหลายๆ คน ที่ได้เห็นภาพของคามิโคจิ ตามที่ต่างๆ แล้วน่าจะเป็นที่ไหนฝันของใครหลายๆ คน รวมทั้งของพวกเราด้วยเช่น กัน ฉะนั้นก็…ออกไปตามหาฝันกันค่ะ

🍂
Kamikochi จะเปิดช่วงฤดูใบไม้ผลิ – ฤดูใบไม้ร่วง และปิดในช่วงหน้าหนาวโดยจะเปิดตั้งแต่กลางเดือนเมษายน – กลางเดือนพฤศจิกายน ของทุกปี ช่วงประมาณปลายพฤศจิกายน – กลางเมษายนม ทางอุทยานจะไม่เปิดให้เข้านะคะ เข้าใจว่าเป็นช่วงที่มีหิมะตกหนัก อาจจะไม่ปลอดภัยได้ค่ะ(อันนี้ความคิดเห็นส่วนตัว แฮ่ๆ )
🌳
แต่ถ้าไม่ใช่ช่วงฤดูใบไม้ร่วง ก็สามารถเที่ยวได้ตลอดทั้งช่วงกลางเดือนเมษายน – กลางเดือนพฤศจิกายน เลยนะคะเพราะก็จะมีความสวยแต่ละช่วงนั้นแตกต่างกันออกไป

🌳
Kamikochi อยู่ในจังหวัด Nagano เป็นที่ที่ไม่ว่าจะใช้กล้องอะไรถ่ายรูป ถ่ายรูปมุมไหน ถ่ายเก่งไม่เก่ง รูปที่ออกมาก็จะสวยสมใจแต่ก็อย่างที่เคยบอกค่ะว่า ภาพที่ถ่ายออกมามากมายเท่าไหร่ไม่สวยเท่าที่ตาเห็นจริงๆ ค่ะ ฉะนั้นต้องลองไปยลโฉมกันสักครั้งน๊า
🍁
สามารถไปเที่ยว Kamikochi ได้แบบ One Day Trip ได้เลยนะคะ เพราะว่าเค้าก็จะมีรถขาไปและกลับอยู่แล้ว

แต่ว่ารอบนี้พวกเรา (4 ป้า) เลือกที่จะไปพักที่ Matsumoto เพื่อที่จะไปแวะหา Fuji ในวันถัดไปค่ะ (Matsumoto ก็เป็นอีกเมืองที่น่ารัก ไว้จะมาเล่าให้ฟังนะคะ)

🚆🚙
= การเดินทางไป Kamikochi =
[เดินทางด้วยรถไฟ]
> จากสถานี Tokyo ขึ้น Nagano Shinkansen ลงที่สถานี Nagano ใช้เวลาประมาณ 90 นาทีค่ะ
> จากสถานี Nagano ขึ้นรถไฟ Wide View Shimano Limited Express (มุ่งหน้าไปยัง Nagoya)
มาลงที่สถานี Matsumoto ใช้เวลาประมาณ 50 นาที ค่ะ
> จากสถานี Matsumoto ขึ้นรถบัส ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง 45 นาทีค่ะ

**ในกรณีขึ้นรถบัสมาจากสถานี Nagano
จากสถานี Nagano ขึ้นรถบัส Seseragi วิ่งตรง ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง 30 นาทีค่ะ
——————-
[เดินทางด้วยรถบัสวิ่งตรง]
>จากสถานี Tokyo ขึ้นรถไฟ JR สาย Chuo ขบวน rapid มาลงที่สถานี Shinjuku ใช้เวลาประมาณ 15 นาที
ออกทางออก ฝั่งใต้ และเดินต่อ 1 นาที
> จาก บัสเทอมินัลชินจูกุ ขึ้นรถบัส Sawayaka Shinshu มาใช้เวลาประมาณ 4 ชั่วโมง 45 นาที

🚐

<> ส่วนของพวกเรานั้น<> เราเดินทางด้วยบัสวิ่งตรง เป็น Night bus ขึ้นรถที่บัสเทอมินอลชินจูกุ
รถออกเวลาประมาณ 22.25 น. ถึงคามิโคจิ ประมาณ 5.45 น. ขึ้นรถมาก็มองไม่เห็นภายนอกแล้ว ปิดม่านแน่นหนามาก ตั้งแต่หน้ากระจกรวมถึงหน้าต่างด้วย มืดตึ๊ดตื๋อ เล่นมือถือก็เกรงใจ ปลายทางของพวกเราไปลงที่ Taisho Ike(arr.) เป็นจุดเริ่มต้นการเดินขึ้นด้านบน
=ราคาตั๋วแบบนี้อยู่ที่ประมาณ 7,641 Yen/คน ก็ประมาณ 2 พันกว่าบาทไทย ค่ะ
🚐
** จริงๆ ใช้เวลาเดินทางโดยรถบัสประมาณ 5 ชั่วโมงกว่าๆ แต่เนื่องจากเป็น Night bus เหมือนรถจะจอดสักพัก ไม่แน่ใจว่าเค้าจอดพักเป็นปกติหรือเปล่า พอตื่นมากลางดึกก็อยากจะเปิดม่านออกไปดูดาวข้างนอกจังเลย ดาวชัดมาก แต่ก็เกรงใจแสงไฟจากรถคันอื่นสาดเข้ามา  เวลาเดินทางเลยใช้นานกว่าปกติหน่อย อิอิ ห้องน้ำระหว่างทางสะอาดและดูหรูหรามากกว่าที่คาดไว้ คือจริงๆ ก็ไม่ได้คาดหวังอะไรแต่พอไปเข้าแล้วรู้สึกว่าโอ้โหนี่ห้องน้ำโรงแรมรึเปล่า

ถึงที่หมายฟ้ายังไม่สว่างเลยและมืดมากหน้าร้านไม่เปิดไฟใดๆ เราลงที่หน้าร้านไรซักอย่างที่ป้าย Taisho Ike(arr.) และอากาศหนาวสุด ๆ 0 องศา พวกเราก็เปลี่ยนเครื่องแต่งกายกันที่ป้ายนั่นแหละ ใช้ไฟจาก power bank เอา แต่พอเริ่มจะสว่างนิดหน่อยก็มองเห็นว่ามีห้องน้ำและลานจอดรถอยู่ใกล้ๆ ก็เลยย้ายกันมาเปลี่ยนเสื้อผ้าจริงจัง และทำธุระส่วนตัวกันให้เรียบร้อยก่อนเดินทาง

ถ้ามาลงป้ายนี้ก่อนสว่างให้เดินย้อนกลับไปนิดหน่อยจะมีห้องน้ำให้เราหลบหนาวแล้วก็ทำธุระส่วนตัวได้นะ เพราะมันมืดจริงๆ เราอาจจะไม่รู้ว่ามันมีตรงนี้อยู่
——————

เราไปถึงวันที่ 22 ตุลาคม 2561
🏵
ว่าแล้วก็ไปตะลุยความงามกันเลยค่ะ

🏵
คามิโคจิ เป็นหุบเขาที่อยู่ในฝันของใครหลายๆ คน อยู่สูงขึ้นไปทางเหนือของเทือกเขาแอลป์ญี่ปุ่น เราจะได้เจอกับสายน้ำของแม่น้ำอะซูสะ(Azusa) ที่ใสสะอาดมองออกไปเป็นเกล็ดระยิบระยับ เป็นสีฟ้า สวยงามเวอร์วังจริงๆ แม่น้ำนี้จะไหลรอดสะพานคัปปะ (จุดไฮไลน์ของช่างภาพที่ต้องยกกล้องขึ้นมาเก็บภาพรัวๆ) ที่คามิโคจิไม่ได้รับอนุญาติให้นำรถยนต์ส่วนตัวเข้ามาในคามิโคจิ เพื่อรักษาความสวยงามของธรรมชาติเอาไว้ให้ได้มากที่สุด

การเดินของเรา เนื่องจากเราเลือกที่จะลงตรง Taisho Ike ฉะนั้น Route ในการเดินของเราในวันนี้ก็ต้องเป็นเริ่มจาก Taisho Pond (บึงไทโช) ไปที่สะพานคัปปะ Kappa Bright ซึ่งระยะทางการเดินประมาณ 3.5 km. ค่ะ

บึงไทโช เป็นบึงที่เกิดจากการระเบิดของภูเขาไฟ Mt.Yake-dake เมื่อนานมาแล้ว ทำให้แม่น้ำอาซุสะ (Azusa River) ถูกปิดกั้นและทำให้เกิดบึงนี้ขึ้นมาค่ะ บึงไทโชนี้โดดเด่นมากคือ ตอนเช้าน้ำจะนิ่งมากและใสมาก ใสจนสะท้อนทุกอย่าง ราวกับกระจกเลยทีเดียว สวยงามอย่างไรเชิญชมในภาพถัดๆ ไปค่ะ

เช้าๆ แบบนี้ยังมีน้ำค้างแข็งเกาะตามใบไม้ ยอดไม้ หรือตามที่ต่าง ๆ อยู่เลย แต่พอแดดเริ่มออกก็จะละลายร่วงลงมาเหมือนฝนเลย

ลิงที่นี่เยอะมาก ตัวใหญ่ แต่ก็ไม่กลัวคนเลย ไม่วุ่นวายไม่สนใจใดๆ เข้าไปถ่ายรูปใกล้ๆ ก็ไม่ตื่นกลัววิ่งหนี เค้าก็ไม่ได้เข้ามาหาเราเพื่อขออาหารอะไร ต่างคนต่างอยู่ สุภาพดี 555

ป้ายบอกทางมีเป็นระยะ

มาถึงสะพาน Tashiro-bashi  ตรงนี้มีจุดนั่งพักและห้องน้ำ  และมีเส้นทางให้เลือกเดินสองฝั่งแม่น้ำได้

เราเลือกเดินมาทางฝั่งซ้ายของแม่น้ำ เพราะแอบมองเห็นโรงแรมตั้งอยู่ ประเด็นคือหิวแล้ว ขอหาอาหารเช้ากินกันซะหน่อย

พอถึงโรงแรมก็แว็บเข้าไปหาอะไรทานซักหน่อย ในโรงแรมมีเบนโตะขายส่วนห้องอาหารเช้านี้ยังสงวนไว้ให้แขกในโรงแรมทานอาหารเช้าก่อน ซึ่งเบนโตะเราต้องซื้อมาทานข้างนอกนั่งตรงล็อบนี้ไม่ได้ เราเลยสั่งชากาแฟร้อนนั่งจิบชิลๆ หลบหนาวและพักเหนื่อยกันก่อน เพราะเดินมาตั้งแต่หกโมงเช้าตอนนี้ก็จะเก้าโมงแล้ว ที่เดินนานก็มีใช่อะไร เพลินกับการแวะถ่ายรูปมากมาย

หลังจากซื้อน้ำซื้อขนมติดไม้ติดมือมาด้วย พอกินเสร็จก็ต้องห้อยพี่เค้าไปด้วยแบบนี้แหละ เพราะเราหาถังขยะไม่เจอเลย แม้แต่ในห้องน้ำตรงจุดพัก ส่วนโรงแรมเราก็เดินผ่านมาแล้ว

มุมถ่ายรูปสวยๆ ระหว่างทางเยอะเลยเราก็ต้องแวะๆ เหมือนเคย

ถึงแล้วปลายทางสะพานกัปปะ

ข้ามสะพานมาฝั่งนี้จะมีร้านค้า ขายอาหาร ของฝาก ห้องน้ำ  ที่นั่งพักชมวิว หรือใครจะเดินไปต่อก็ได้นะ มีเส้นทางเดินไปจนถึงด้านบนเลย แต่พวกเราคงจะพอแค่นี้ เพราะเราต้องไปต่อที่อื่นอีก

ชื่นชมความสวยงามให้เต็มอิ่ม อากาศดี แบบหายเหนื่อยไปเลย

ต้องกลับละ เราก็เดินกลับอีกฝั่งของแม่น้ำ เพื่อไปขึ้นรถบัส สถานีอยู่ไม่ไกล

เราไปต่อที่ matsumoto ซื้อตั๋วรถบัสพร้อมรถไฟที่นี่ได้เลย พอซื้อตั๋วรถรอเรียกคิวขึ้นรถ เรานั่งรถบัสมาถึงแต่ตีนเขาแล้วต้องต่อรถไฟไปอีกที เพราะรถบัสเค้าสิ้นสุดที่ตรงสถานีรถไฟ ระหว่างทางที่ลงมาก็อย่าลืมที่นั่งริมหน้าต่างนะ ฟินสุดๆ วิวดีมากตลอดทางจะง่วงแค่ไหนก็ขอดูก่อน ใบไม้เปลี่ยนสีชวนให้หลับไม่ลงจริงๆ

The post ใบไม้เปลี่ยนสีที่คามิโคจิ [ Kamikochi ] ครั้งหนึ่งในชีวิตต้องไปให้ถึง appeared first on เพลิน เพลิน.

ไหนก็จะไปใกล้แค่นี้เราก็ไม่ได้รีบอะไรแต่ก็ไม่ได้ทานอาหารเช้าที่โรงแรม เพราะเมื่อวานทานแล้วรู้สึกไม่ถูกปาก ไม่ได้กินก็ไม่เสียดาย เอาล่ะไปปราสาทกัน อากาศหนาวมากฝนพึ่งหยุดอากาศอึมครึม

เดินออกจากโรงแรมเลี้ยวขวาไปเรื่อยๆ เลย จนถึงแยกใหญ่ก็เดินข้ามถนนไปมาข้ามถนนอีกทีก็ตรงแยกพิพิธภัณ์ประวัติศาสตร์โอซาก้ามีป้ายสถานีโทรทัศน์ NHK ติดอยู่ มองไปทางขวาเราก็เห็นบริเวณของปราสาทแล้ว

บริเวณรอบๆ ปราสาท ถ้ามาช่วงซากุระบานคงจะสวยมากๆ ตอนนี้แม้แต่ใบก็ไม่มีฮ่าๆ

ทางเข้าไปข้างในประตูเหมือนกำลังซ่อมมีผ้าใบปิดอยู่

เช้าๆ คุณครูพาเด็กมาวิ่งเล่น น่าจะเป็นเด็กอนุบาลน่ารักมากมาย แก้มยุ้ยแดงๆ น่าหยิกจริงๆ บางคนวิ่งนำนี่ร่าเริงมาเลย ส่วนคนวิ่งไม่ทันก็วิ่งไปร้องไห้ไป

เดินเรียงแถวกันมาเลยน่าจะเป็นเด็กประถม

มาถึงตัวปราสาทกันแล้ว มีคนมาเที่ยวพอประมาณไม่ได้หนาแน่แน่นมาก

ตอนแรกก็ว่าจะเข้าไป เดินมาถึงทางเข้าแล้ว แต่ก็มีพี่ที่รออยู่ไม่เข้าไปด้วยกัน ก็เลยตัดสินใจไม่เข้าไปละกัน กลัวเค้าจะรอถ้าเราเข้าไปแล้วก็อยากจะเดินให้ทั่ว

ว่าแล้วก็เดินเลี้ยวซ้ายมาซื้อของกินซะเลยไม่ได้กินข้าวมานี่นา มีของกินเพียบแต่ไม่ได้จริงจังนะ จะมีพวกมันนึ่ง ซาลาเปาประมาณนี้

ระหว่างนั่งกินมันอย่างอร่อยเอ๊ะเหมือนมีอะไรมองอยู่  หันไปมองก็เจอน้องหมานั่งมองตาไม่กระพริบเลย ไม่รู้ว่าหิวหรือว่าไง เจ้าของเค้าก็นั่งหลับอยู่ข้างๆ คนก็มาขอถ่ายรูปเรื่อยๆ ก็ฮอตอยู่นะเจ้าตัวเล็ก

ระหว่างเดินกลับก็เจออีกตัว น่าฟัดมาก หมาที่นี่ดูรับแขกดีนะให้มองกล้องก็มอง คุ้นเคยกับคนแปลกหน้าเป็นอย่างดี

เอาล่ะเริ่มสายแล้วจะเดินรอบๆ กันต่อมั๊ย ใหญ่ซะเหลือเกินเดินทั้งวันยังได้ แต่แล้วก็เลยตัดสินใจไปเอ้าเลทกัน Mitsui Outlet Park Osaka นั่งรถไฟไปประมาณ 40 นาที ระหว่างเดินก็เก็บฝาท่อมาซะหน่อย น่าจะเป็นรูปปราสาทโอซาก้านะอันนี้

ร้านค้าก็คล้ายๆ เอ้าเลททั่วไปแต่ก็มี MUJI ของญี่ปุ่นด้วย ราคาถูกกว่ามั๊ยอันนี้ก็บอกไม่ได้เพราะที่เมืองไทยก็ไม่เคยเดินเข้าเลย แต่พวกรองเท้า NIKE ADIDAS แนวนี้ถูกกว่ามากๆ

ช้อปเสร็จเที่ยงพอดี  มีร้านอาหารเกาหลีอยู่ข้างล่างเข้าร้านนี้เลยแล้วกัน อาหารโอเคหรือหิวก็ไม่รู้กินเกลี้ยงเลย

ออกจากเอ้าเลทก็ไปต่อที่ DENDEN Town ซึ่งถนนสาอะนิเมะเลยก็ว่าได้ รวบรวมเอาไว้ทั้งของเล่น เกม การ์ตูน ที่ต้องมาเดินที่นี่ก็เพราะว่ามีน้องๆ ที่เค้าสะสมฟิกเกอร์และโมเดลฝากซื้อมา ก็เดินหาซื้อให้จนขาลากกันทีเดียว ถ้าใครชอบแนวนี้ถือว่าเป็นสวรรค์เลย กว่าจะได้ครบตามรายการก็ค่ำพอดี ได้เวลาพักผ่อนพรุ่งนี้กลับแล้วววววว

ได้เวลากลับแล้วเครื่องออก 10.30 น. ลากกระเป๋ากันไปขึ้นรถไฟที่สถานี Sakaisuji Hommachi  และไปเปลี่ยนขึ้นรถไฟ Nankai-Limited Express Rapit ที่สถานี  Tengachaya Station ตรงยาวถึงสนามบินเลย ภายในรถไฟค่อนข้างใหญ่ช่วงระหว่างตู้จะมีที่วางกระเป๋าเดินทาง แต่ต้องดูนิดนึงถ้าไม่ได้จองไว้อาจจะไปนั่งที่ที่มีคนจองแล้ว ของเราก็ได้ย้ายกันอยู่สองรอบ

พอมาถึงสนามบินมันค่อนข้างใหญ่ก็ยืนงงหลงทางกันนิดนึง เข้าไปด้านในโหคุณพระคนเป็นแสนต่อคิวเข้าด้านในแถวยาวมากกว่าจะผ่านไปได้ต้องเผื่อเวลาเดินทางกันด้วยนะ

เครื่องขึ้นมาได้ซักพักอาหารก็มาแล้ว หมูทอดทงคัตสึและคัสตาร์ดแสนอร่อยกินไปชมวิวไป หิวกินเกลี้ยงเลยอร่อยด้วย หนังท้องตึงหนังตาก็หย่อนได้เวลานอนกันแล้วเรา

ตื่นเช้ามาหลายวันนอนหลับเก็บแรงกันก่อนแล้วกัน  เจอกันนะกรุงเทพ

The post วันสุดท้ายในโอซาก้า appeared first on เพลิน เพลิน.

วันนี้ตื่นเช้ารีบไปเที่ยวเกียวโต เพราะเราจะได้มีเวลาเก็บที่เที่ยวให้ได้มากที่สุด แปดโมงเช้ารีบลงมากินอาหารเช้าซึ่งก็ไม่ได้น่ากินเท่าไหร่ เป็นข้าวปั้นจืดๆ แนวญี่ปุ่น เรียกว่าอาหารค่อนข้างดั้งเดิมไม่เหมือนกับที่เราคุ้นชินแน่นอน  กินๆ ไปจะได้ไม่หิว เพราะเราต้องเดินทางไกลกัน

การเดินทางวันนี้รวมๆ แล้วชั่วโมงกว่าๆ ออกจากโรงแรมเลี้ยวขวาไปขึ้นรถที่สถานี Tanimachiyonchome นั่งรถไป 3 สถานี และเปลี่ยนสายรถไฟที่สถานี Higashi-Umeda เราเสียเวลาที่สถานีนี้นานหน่อย เพราะสถานีกว้างมากแล้วยังมีห้างด้วย ห้าง Umeda หรูหราไฮโซมากก็เลยขอเดินนิดนึง เสร็จแล้วก็เดินไปขึ้นรถไฟที่สถานี Osaka ยาวไปถึวเกียวโตกันเลย

สถานีรถไฟเกียวโตใหญ่โตโอ่อ่า ไม่เหมือนเมืองเก่าเลยซักนิด พอมาถึงสถานีรถไฟก็ขึ้นบันไดเลื่อนขึ้นไปชั้นบนเพื่อซื้อตั๋วรถบัสสำหรับทัวร์เกียวโต เป็น One day pass สามารถนั่งรถบัสได้ตลอดทั้งวันในเกียวโต

บัตรรถบัส One day pass ราคา 500 เยน ได้มาแล้วตอนขึ้นรถบัสก็เสียบแล้วมันจะปั้มวันที่ พอตอนลงก็แค่โชว์ให้คนขับดู ไม่ต้องเสียบเข้าไปเพราะจะไม่ได้บัตรคืน พอขึ้นคันต่อไปก็โชว์บัตรที่มีรอยปั๊มให้คนขับดูเท่านั้นเอง

ที่ญี่ปุ่นสิ่งหนึ่งที่เห็นคือเค้าค่อนข้างให้ความสำคัญกับคนพิการพอสมควรนะ  อย่างเรื่องรถบัสคนพิการที่นั่งวิลแชร์ก็สามารถขึ้นได้ ถ้าคนขับรถเห็นว่าคนพิการขึ้นก็จะจอดรถเทียบแล้วรถก็จะเอียงลงต่ำมาทางผู้โดยสาร คนขับก็จะวิ่งลงมาจากรถเพื่อเลื่อนกระดานออกมา และเข็นรถผู้โดยสารขึ้นรถ แล้วก็ไปล็อกรถเข็นไว้กับที่ล็อก

เราได้แผนที่มาแล้วสถานที่ส่วนมากจะเป็นวงกลมของเส้นทางรถบัส สถานีแรกเราเลยเลือกที่จะไปวัดคินคะคุจิ (Kinkaku-ji Temple) หรือที่คนไทยรู้จักคือวัดทองหรือวัดอิกคิวซัง ขึ้นรถบัสสาย 101

พอถึงป้ายรถบัสเราก็ลงแล้วเกิดหิวขึ้นมาแล้ววนหาร้านข้าวก็เหมือนจะมีแต่ร้านกาแฟ แต่ตอนลงรถบัสเห็นแว็บๆ ว่ามีร้านข้าวอยู่เลยพากันเดินกลับมา เป็นร้านของคุณตา คุณยายที่ดูแลร้านกันอยู่ 2 คน คุณยายทำอาหารคุณตาก็คอยบริการน้ำ จัดเตรียมของต่างๆ

ตกแต่งร้านน่ารักมากของเด่นจะเป็นพวกเบสบอลซะส่วนมาก มีรูปการ์ตูนของคุณตาคุณยายนี้ด้วย

ระหว่างรออาหารคุณตาเอาส้มมาแจกคนละลูกหวานได้ใจ

มาแล้วอาหารง่ายๆ ของเรา ข้าวผัดสุดเบสิค พร้อมกับน้ำซุปร้อน 1 ถ้วย เมนูมีไม่มากจะได้ไม่เสียเวลาเลือกเยอะ

ข้าวแกงกระหรี่

เมื่ออิ่มแล้วก็เดินไปวัดกันเลย จากป้ายรถบัสเดินตรงมานิดหน่อยเลี้ยวขวาแล้วเดินเข้าไปประมาณ 400-500 เมตร ก็ถึงหน้าวัดละ ทางเข้าวัดก็เจอต้นใหญ่ๆ เขียวๆ ตลอดทาง

ประตูทางเข้าภายในวัดเราต้องไปซื้อบัตรผ่านประตูซะก่อนอยู่ด้านซ้ายมือค่าเข้าชมคนละ 400 เยน

แต่เดิมแล้ววัดคินคะคุจิไม่ได้เป็นวัดอย่างที่เข้าใจ ที่นี่เคยเป็นบ้านพักตากอากาศแล้วต่อมาก็มีที่พำนักของโชกุน  หลังจากโชกุนเสียชีวิตลงจึงกลายเป็นวัดจนถึงปัจจุบัน ในปี 1950 ระหว่างสงครามโอนิน ได้ถูกเผาโดยพระฝึกหัดและได้ถูกบูรณะขึ้นเรื่อยมาจนแล้วเสร็จในปี 2003

จ่ายตังค์เรียบร้อยก็จะได้สองสิ่งนี้มา

เดินเข้ามานิดเดียวก็เจอพระเอกของที่นี่แล้ว ระหว่างทางเข้ามาเจ้าหน้าดูเยอะไปหน่อย ต้องคอยบอกให้เราเดินไปทางไหนแบบต้องเป็นระเบียบเรียบร้อย

ที่พำนักของโชกุนโยชิมิซึ หลายคนคงคุ้นชื่อวัดคินคะคุจิจากการ์ตูนอิกคิวซัง ตัวการ์ตูนในอิคิวซังล้วนเป็นตัวละครที่แต่งขึ้น แต่ท่านโชกุนมีตัวตนจริงๆ

ที่คนไทยเรียกกันว่าวัดทองก็เพราะตัวอาคารที่เป็นสีทองเกือบทั้งหลังตั้งอยู่กลางสระน้ำหลังนี้นี่เอง ทำให้เรียกติดปากกันมาว่าวัดทอง

เดินไปรอบๆ วัดเป็นวงกลมก็จะเห็นอาคารและการจัดสวนแบบญี่ปุ่นดั้งเดิม ตรงนี้เป็นเรือนชงน้ำชารึเปล่าไม่แน่ใจ

บริเวณศาลเจ้าที่ให้คนมาจุดธูปขอพร จะมีป้ายขอพรอิกคิวซังขายให้เราเขียนพรที่อยากได้ลงในแผ่นป้ายแล้วก็ไปแขวนไว้ แล้วก็ไปสั่นกระดิงหน้าศาลเจ้าเพื่อความเป็นศิริมงคล

มาถึงทางออกแล้ว ได้ข้อมูลมาว่าต้องลองไอศกรีมที่นี่พลาดไม่ได้ ก็เลยจัดซะหน่อยราคาค่อนข้างแรงได้ขนมมาไม้นึง เย็นชื่นใจโต้ลมหนาวไปเลย

ออกจากวัดทองแล้ว สถานีต่อไปก็ไปต่อที่วัดน้ำใสหรือวัดคิโยมิซึ ( Kiyomizu Temple ) น่าจะเป็นวัดสุดท้ายแล้วล่ะเพราะตอนนี้ก็บ่ายแก่แล้ว เดินออกมาจากวัดแล้วมารอรถบัสที่ป้ายเดิมที่เราลงรถมา ขึ้นรถไปประมาณ 15 นาทีก็ถึงแล้ว แต่มีช่วงนึงที่เราต้องเปลี่ยนสายรถบัสกันด้วย ขึ้นสาย 204 แล้วไปเปลี่ยนขึ้น 206 ที่ Kitoaji Bus Terminal ลงรถแล้วมุดลงใต้ดินไปขึ้นรถอีกฝั่ง

ดูจากแผ่นพับที่ให้มาว่าเราต้องลงที่ป้ายไหนก็ลองอ่านที่ตัวอักษรวิ่งเอาว่าถึงสถานีรึยัง แต่ถ้าถึงแล้วก็จะมีคนลงพร้อมกันเรามากหน่อย เพราะรถบัสที่ขึ้นส่วนมากจะมีแต่นักท่องเที่ยวซึ่งรถก็แน่นทุกคัน

ทางขึ้นไปวัดน้ำใสไกลมาก แถมเดินขึ้นเขาด้วยต้องใช้เวลาพอสมควร  ถ้ามาช้าอาจจะขึ้นไม่ทันเวลาที่วัดปิด แต่ก็ดีหน่อยที่ระหว่างทางมีอะไรให้ดูตลอดทางทั้งร้านขายของที่ระลึก ของฝาก อาหาร

เฮ้อขึ้นมาถึงซะทีเมื่อยมาก

หันกลับดูด้านหลังนี่คือความไกลและความสูงที่เดินขึ้นมา คนเป็นแสน

เกียวโตทาวเวอร์อยู่ปู้นนน ตรงที่เราขึ้นรถบัสที่แรก

ข้างบนนี้วิวดีและอากาศดีมากๆ ที่เมื่อยๆ เมื่อกี้โอเคหายละยอม

เดินขึ้นบันไดมาแล้วก็ไปซื้อบัตรเข้าวไปด้านในคนละ 300 เยน

ภายในวัดค่อนข้างกว้างขวางเราคงเดินกันไม่ทั้งหมดเก็บเอาแค่ไฮไลท์แล้วกัน

ด้านล่างก็คือตรงน้ำพุเป็นที่มาของวัดน้ำใส จะเห็นคนมาต่อคิวดื่มน้ำเพื่อความเป็นสิริมงคล ในระดับสายตาที่เห็นคนยืนตรงนู้น จะเป็นที่ที่เค้าถ่ายรูปย้อนกลับมา

ออกจากอาคารไม้มาเลี้ยวซ้ายจะมีทางขึ้นไปศาลเจ้าเพื่อขอพร

ที่เขียนขอพรมีภาษาอังกฤษแนะนำอยู่ด้วย เสร็จแล้วก็เอาไปผูกไว้กับเชือกที่อยู่ใกล้ๆ กัน

เสร็จแล้วก็เดินลงมา เดินไปตามทางที่คนเค้าเดินไป

นี่ไงมุมมหาชน ตามที่เค้าโปรโมทหรือตามรีวิวต่างๆ ก็เป็นที่ตรงนี้แหละ

เสียดายที่เป็นช่วงฤดูหนาวอยู่ใบไม้ยังไม่ผลิเลย ดูแห้งแล้งไปหน่อย ถ้ามาช่วงใบไม้เปลี่ยนสีจะสวยมาก

มองจากตรงนี้สวยมาก เห็นเมืองเกียวโตทั้งเมืองเลย เกียวโตทาวเวอร์อยู่ตรงนู้นนนน

เรายืนอยู่ตรงมุมที่จัดไว้ให้ถ่ายรูป ตรงด้านขวาของอาคารคือตรงทางขึ้นศาลเจ้าที่เราขึ้นไปตะกี้

ถ่ายรูปกันจนพอใจแล้วเราก็เดินตามทางเพื่อลงมาด้านล่าง ต่อคิวเพื่อดื่มน้ำศักดิ์สิทธิ์แถวยาวเชียวแหละ คนไทยซะครึ่งนึง ฮ่าๆ ข้างหน้าเราน่าจะเป็นคณะของข้าราชการที่ได้มาดูงานที่นี่

เดินจนรอบแล้วพระอาทิตย์จะตกดินแล้ว คนก็ยังไม่น้อยลงเลย เราต้องการมื้อเย็นแล้วล่ะ

ขากลับของเรา ดูสิว่าเราเดินขึ้นมาสูงและไกลแค่ไหน

ลงมาถึงถนนใหญ่ ข้ามถนนขึ้นรถบัสไปไม่กี่ป้ายเราก็ลงเดินไปถนนสายหลักหามื้อเย็นทานกัน

แล้วก็มาถึงถนนที่มีคนแต่งชุดยูกาตะเดินไปมาและหิวมากแล้ว ร้านแรกเลยแล้วกัน เป็นร้านสุกี้ชาบู ตอนเข้าไปยังมีกันอยู่ไม่กี่โต๊ะ

เช็ตชาบู

และเซ็ตสุกี้ยากี้ ทั้งสองเซ็ตนี้มาแต่เนื้อไม่มีหมู แล้วก็มีเมนูอื่น เช่นข้าวหน้าต่างๆ

พอออกจากร้านมาคนต่อคิวเต็มเลย แสดงว่าเด็ดจริง

เดินกลับไปขึ้นรถไฟเพื่อกลับโอซาก้า ยิ่งมืดค่ำอากาศยิ่งเย็นลง ณ ตอนนี้ 2 องศา บรึ๋ยยยย

ถึงโอซาก้าแล้วเดินกลับโรงแรม ประมาณ 3 -4 ทุ่ม เงียบมากเลย

The post หนึ่งวันที่เกียวโต เมืองญี่ปุ่นโบราณ appeared first on เพลิน เพลิน.

เราซื้อตั๋วกันแบบไม่ได้จองที่นั่งไปเสี่ยงๆ เอา โชคดีที่ฝนตกวันนี้พอดีนั่งรถไฟยาวๆ ไป ตกตั้งแต่โตเกียวยันโอซาก้าเลยอากาศเย็นๆ สบาย ๆ 5 องศาเห้อ

นั่งรถไฟจากสถานี Shinagawa-Seaside ไปเปลี่ยนรถไฟที่สถานี Oimachi เพื่อไปขึ้นชินคันเซ็นที่สถานี Shinagawa แล้วก็ยาวไปถึงโอซาก้าเลย ใช้เวลาร่วม 3 ชั่วโมง

มาแล้วชินคันเซ็นหน้าเหมือนปลาดุกขบวนนี้พาเราไปที่สถานีชินโอซาก้า (Shin Osaka)

รางรถไฟเพียบเป็นเมืองที่การคมนาคมทางรถไฟเป็นหลัก

วิวข้างนอกสวยดีชวนดึงดูดไปตลอดทาง แต่ฟ้าก็ไม่ใสเอาซะเลยฝนตกอีก

แวะจอดสถานีเกียวโต

มาถึงสถานี Shin-Ōsaka แล้วก็ต้องต่อรถไฟไปยังโรงแรมที่พักคือโรงแรม Toyoko-Inn โดยนั่งรถไฟไปยังสถานี Osaka แล้วเดินต่อไปเพื่อขึ้นรถที่สถานี Higashi-Umeda ยาวต่อไปถึงสถาน Tanimachiyonchome

มาโผล่ตรงโรงแรม APA พอดี ทีนี้สถานีไม่มีลิฟท์ซะด้วย เราต้องค่อยๆ แบกกระเป๋าขึ้นไปทีละใบเพราะสถานีสูงมาก และกระเป๋าก็หนักเช่นกัน  แค่ 20 โลจิ๊บๆ ดีที่ยังมีผู้ชายไปด้วยช่วยยกกระเป๋า ฮ่า ทั้งฝนทั้งหนาวต้องทยอยขนขึ้นมาแล้วก็ต้องรีบลากไปหลบอยู่ในร่มเปียกกัน รอให้ฝนหยุดแป็บต้องรีบลากกระเป๋าไปที่โรงแรมต่อ ประมาณ 500 เมตร รูปทางออกสถานีกลับมาถ่ายวันหลัง

พอลากกันไปจนจะถึงทางแยกอยู่แล้วก็งงว่าทำไมยังไม่เจอโรงแรมมีคนเดินออกมาจากโรงแรมที่นึงก็ถามเค้า ที่ไหนได้เดินเลย ฮ่าๆ ก็มันไม่มีภาษาอังกฤษบอกเลยนี่นา

ตอนเช็คอินพนักงานถามว่าจะสมัครสมาชิกเลยมั๊ยเพราะได้ส่วนลดทันทีเลย ก็ตกลงสมัครไปเลย พนักงานก็ถ่ายรูปตอนนั้นได้บัตรแข็งเลยทันที รวดเร็วมาก พนักงานอธยาศัยดีมาก

ปกติของใช้ส่วนตัวในห้องน้ำหรือชุดนอนเค้าจะมีให้ในห้องแต่ที่นี่ต้องหยิบเอาเองที่ตรงข้ามเคาท์เตอร์เช็คอิน ตู้กดน้ำแข็งก็เหมือนกัน

พอดีเราจองได้ห้องแบบสูบบุหรี่ไม่ค่อยถูกกับกลิ่นมันเท่าไหร่ ก็สามารถขอสเปรย์ปรับอากาศเค้าได้เลย ภายในห้องไม่ได้ใหญ่มาก วางกระเป๋าก็แน่นพอดี

ในตู้มีเตารีดให้ด้วยนะ

ห้องน้ำก็พอดีตัวเลยแต่ก็ไม่อึดอัดนะ สะอาดดี

หลังจากเก็บกระเป๋าพักเท้ารอฝนหยุดแป็บนึงก็ออกไปเดินกันต่อที่ย่านฮิตโดทงโบริ (dōtonbori) โดยรถไฟสาย Sakaisuji

ออกจากโรงแรมเลี้ยวซ้ายคนละด้านกับทางมา เดินไปเรื่อยๆ ข้ามสะพานลอยเพื่อไปยังสถานี Sakaisujihommachi  ประตู 3 ประมาณ 700 เมตร สังเกตง่ายๆ มี 7 -11 หน้าสถานีพอดี นั่งรถไฟไปที่สถานี Nippombashi แล้วก็เดินไปอีกซัก 600 เมตร ก็ถึงที่หมายละ

นี่ไงมาถึงแล้วแลนด์มาร์คโอซาก้า โดทงโบริ (dōtonbori) ถือว่าเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่คึกคักมากในโอโซก้า มีลักษณะเป็นถนนเลียบคลองโดทงโบริตั้งแต่สะพานโดทงโบริบะชิไปจนถึงสะพานนิปปงบะชิในเขตนัมบะและมีป้ายไฟของกุลิโกะที่โด่งดังดึงดูดนักท่องเที่ยวโดยเฉพาะคนไทย

ปูยักษ์คะนิโดระกุขยับแขนขาและลูกตาได้เรียกลูกค้าให้เข้าร้าน

สีสันในถนนเส้นนี้มีทั้งร้านอาหาร ร้านขนม ร้านค้ามากมายเต็มไปหมดกระเป๋าแบนแน่นอนเพราะมีทุกสิ่งให้เลือกสรรค์

หน้าร้านมักจะมีรูปปั้นใหญ่ๆ อยู่หน้าร้านดึงดูดสายตาเราน่าดู

มื้อเย็นซะทีจริงๆ กะว่าจะได้กินราเมงเจ้าอร่อยแต่ร้านดันปิดซะงั้น หันหลังมาฝั่งตรงข้ามร้านนี้ก็ได้ท่าทางจะง่ายดู มีตู้ให้กดๆ ก็ได้ใบปริ๊นออกมาเลือกถึงเวลาก็รอเรียกคิวพอเข้าไปในร้านค่อยยื่นใบที่ได้มาให้เค้า เพราะร้านมันเล็กๆ ใช้วิธีนั่งล้อมเคาท์เตอร์เอาเข้าประตูหน้าแล้วก็ออกประตูหลัง รถชาติโอเคแต่ถ้วยใหญ่มากกกกกก

อิ่มแล้วเดินซื้อของฝากซักนิดหน่อยก็ต้องกลับกันแล้วเพราะบางร้านก็ทยอยปิดแถมเดินกันจนขอลากแล้วด้วย

The post ไปเพลินโอซาก้าดีกว่า appeared first on เพลิน เพลิน.

แต่เดี๋ยวค่อยมาชมวิวเราเดินเข้าไปในวัดก่อนดีกว่า ทางเข้าวัดมีร้านขายของที่ระลึกน่ารักๆ หลายร้าน มีแมวกวักมือเรียกเข้าไปเสียตังค์

มาที่อาซากุสะก็มาครั้งที่ 2 แล้วเหมือนกันครั้งแรกก็บริษัทพามาเพื่อมาดูการบริการของร้านค้าเหมือนตอนที่ไปชิบูย่า

ตรงซุ้มประตูวัดเซ็นโซจิจะมีโคมใหญ่ๆ สีแดงอยู่ด้านหน้าเรียกว่าประตูคามินาริหรือประตูสายฟ้านั่นก็แสดงว่าเรามาถึงวัดแล้ว พอผ่านซุ้มประตูแรกมาจะเจอร้านขายของขนาบข้างไปอย่างนี้ นักท่องเที่ยวก็มีมากเดินเบียดกันไปมาพาหลงจริงๆ เดินไปนี่ส่วนมากก็ได้เสียงคนพูดไทยเยอะเหมือนกันนะ

เดินผ่านสวนในวัดมองเข้าไปในซอยเห็นคนยืนเข้าคิวรอซื้อขนมและไอศครีม ร้านนี้น่าจะเด็ดจริงแถวยาวเหยียดเลย ชื่อร้าน Melon pan & Soft ice cream อยู่ข้างๆ สวนที่มีพระพุทธรูปภายในวัดเซ็นโซจิ

วัดเซ็นโซจิ คนไทยชอบเรียกว่าวัดอาซากุซะหรือวัดโคมแดง เป็นวัดพุทธถือว่าเป็นวัดที่ถือว่าเก่าแก่ที่สุดของโตเกียวก็ว่าได้ วัดนี้เกิดจากที่ 2 พี่น้องชาวประมงได้ออกไปหาปลาแต่กลับได้เจ้าแม่กวนอิมกลับมาด้วย เขาพยายามทิ้งเจ้าแม่กวนอิมไว้ที่เดิมแต่เจ้าแม่กวนอิมก็กลับมาที่เดิมทุกครั้ง จึงได้มีการสร้างวัดเพื่อเป็นที่ประดิษฐานให้กับเจ้าแม่กวนอิมจนถึงทุกวันนี้

ภายในวัดมองเห็นสกายทรีชัดเจน

ตรงนี้เป็นซุ้มประตูที่ 2  แล้วชื่อเรียกว่าประตูโฮโซหรือประตูแห่งขุมทรัพย์ หน้าตาคล้ายที่แรกแต่ถ้ามาถ่ายรูปตรงนี้คนน้อยกว่าข้างหน้ามาก

เสี่ยงเซียมซีแล้วเอาคำทำนายมาผูกไว้เพื่อความโชคดี

กระถางควันให้ปัดควันเข้าหาตัวเองเหมือนเป็นการพาโชคดีเข้าหาเรา และจะมีกระถางกำยานอยู่ใกล้กันถ้าพัดควันกำยานเข้าส่วนไหนของร่างกายก็จะทำให้หายเจ็บป่วย

บ่อน้ำเชื่อว่าจะต้องชำระล้างสิ่งสกปรกและสิ่งไม่ดีออกจากตัวเราก่อนจะเข้าไปในศาลา วิธีล้างก็เหมือนตอนที่ไปคามาคุระทำเหมือนกัน

เสร็จจากในวัดแล้วเดินข้ามไปชมแม่น้ำสุมิดะ (Sumida) กันต่อ

ข้ามถนนมาปุ๊บก็เจอเลย ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำเป็นตึกฟองเบียร์และสกายทรี ทาวเวอร์

บริเวณย่านนี้มีบริการรถลากด้วยมีทุกมุมถนนโดยเฉพาะหน้าวัดเรียงกันเป็นสายเลย คนลากนี้หล่อระดับพระเอกอันนี้คอนเฟิร์ม

ตึก Asahi หรือตึกฟองเบียร์ที่เราเรียกกัน Asahi คือยี่ห้อเบียร์ของญี่ปุ่นบ้านเราก็น่าจะคุ้นเคยกันดี ตึกนี้จะสื่อถึงแก้วเบียร์สีทองๆ ด้านบนสื่อถึงฟองเบียร์นั่นเอง

รางรถไฟข้ามแม่น้ำสุมิดะ

Tokyo Skytree Tower (โตเกียวสกายทรี) เป็นหอคอยที่สร้างขึ้นมาใหม่ราวๆ ปี  2012 เป็นหอกระจายสัญญาณ เป็นสิ่งปลูกสร้างที่มีความสูงที่สุดในโตเกียว สูงถึง 634 เมตร ด้านบนเป็นจุดชมวิว 360 องศา และเป็นที่ช้อปปิ้งและร้านอาหารมากมาย

กลับมาทานมื้อเย็นแถวโรงแรมที่ชินากาว่าบริเวณห้างอิออน คือร้าน Tsukichi Shokudo Genchan

The post ชมวิวเพลินที่ริมแม่น้ำสุมิดะ ย่านฮิตอาซากุสะ appeared first on เพลิน เพลิน.

คามาคุระ (Kamakura) อยู่ในจังหวัดคานากาวา (Kanagawa) ซึ่งได้ถูกขนานนามว่าเป็นเกียวโตแห่งญี่ปุ่นตะวันออก เพราะมีประวัติศาสตร์ยาวนานเกือบพันปีแล้วมาแล้ว เคยเป็นเมืองหลวงของญี่ปุ่นก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นเกียวโตซะอีก ที่นี่ห่างจากโตเกียวเพียงแค่ 60 กิโลเมตรเท่านั้น ใช้เวลาเดินทางประมาณ 1 ชั่วโมง

การเดินทางของเราเริ่มต้นจากโรงแรมที่ตรงสถานี Shinagawa-Seaside นั่งรถไฟมาเปลี่ยนขบวนที่สถานี Osaki และนั่งยาวประมาณ 40 นาทีจนไปถึงสถานี Kamakura

จากนี้ไปก็จะไม่ได้กดตั๋วที่ตู้แล้ว เพราะเราจะใช้บัตรเติมเงินซุยกะ (Suica IC Card) ในโตเกียว ซึ่งเป็นบัตรเติมเงินสำหรับเดินทางโดยรถไฟและรถบัส รวมถึงใช้จ่ายในเรื่องอื่นๆ ได้ด้วย หาซื้อได้ที่ตู้กดตามสถานีรถไฟ JR ได้เลย เริ่มต้นที่ 1,000 เยน จะเหลือใช้แค่ 500 เยน อีก 500 เยน เป็นค่ามัดจำ หลังจากที่ใช้หมดก็เติมได้เรื่อยๆ ที่ตู้เหมือนเดิม บัตรมีอายุ 10 ปี

มาถึงแล้วสถานี Kamakura เดินออกมาจากสถานีก็จะเป็นสถานีรถบัส เดินเลี้ยวซ้ายออกมาก็เป็นร้านอาหาร และร้านของที่ระลึกยาวตลอดทาง

แวะเข้ามาหาอะไรรองท้องสำหรับเช้านี้ ก็จะเจอร้านขายของที่ระลึกประมาณ ตรงปากทางยังมีร้านของสตูดิโอจิบลิ (Studio Ghibli) ตั้งอยู่ด้วย มีโตโตโร่ตัวใหญ่ๆ อยู่หน้าร้านคอยเรียกแขก

รองท้องเสร็จแล้วก็ต้องไปขึ้นรถไฟไปกันต่อ เดินลอดทางรถไฟเพื่อไปขึ้นอีกสถานี

นั่งรถไฟสาย Enoden เพื่อไปลงที่สถานี Hase รถไฟน่ารักเชียวแหละ

พอลงจากรถไฟก็เดินไปวัดกันเลย Great Buddha หรือ Daibutsu เดินไปเรื่อยกี่ร้อยเมตรก็จำไม่ได้เกือบๆ 1 กิโลได้ ระหว่างทางเดินก็เดินชมวิว ชมเมืองไปเรื่อยแถมอากาศก็ดีด้วยประมาณ 10-15 องศา สบายๆ ฟ้าโปร่ง มีป้ายบอกทางที่เป็นรูปการ์ตูนไดบุทสึเป็นระยะไม่ต้องกลัวหลง

มาถึงวัดแล้วก่อนเข้าไปเสียค่าเข้าซะก่อนคนละ 200 Y พอผ่านทางเข้าไปแล้วจะเจอบ่อน้ำสำหรับล้างสิ่งสกปรกออกจากตัวเราก่อน เป็นความเชื่อของเค้าอ่ะนะ เพราะในวัดถือเป็นที่บริสุทธิ์ใครจะเข้าไปต้องล้างมือล้างปากเพื่อล้างสิ่งไม่ดีออกไป วิธีล้างก็ใช้มือขวาตักน้ำให้เต็มเพื่อมาล้างมือซ้าย แล้วก็เปลี่ยนมาใช้มือซ้ายมาล้างมือขวา จากนั้นก็ใช้มือขวาเทน้ำลงมือซ้ายเพื่อน้ำมาล้างปากแต่จริงๆ เอามาแตะก็พอ ทีนี้ก็ใช้ทั้งสองมือจับที่ด้ามตั้งขึ้นเป็นเส้นตรงเพื่อให้น้ำที่เหลือไหลออกมา แค่นี้ก็เสร็จแล้ว ถ้าไปวัดไหนก็ต้องเจอทุกวัดแน่นอน

ไดบุทสึ (Daibutsu : 大仏) แต่เดิมไม่ได้อยู่กลางแจ้งอย่างทุกวันนี้ เพราะภัยธรรมชาติจากช่วงเวลาที่ผ่านมายาวนานทั้งพายุไต้ฝุ่น แผ่นดินไหว แม้กระทั่งสึนามิที่กวาดเอาทุกสิ่งทุกอย่างไปด้วย แต่มีเพียงองค์พระที่ยังคงอยู่ จึงทำให้เป็นที่เลื่อมใสและศรัทธาของชาวบ้านอย่างมาก

ไดบุทสึ แปลว่าพระพุทธองค์ใหญ่ ทำจากโลหะสำริด สูงประมาณ 13 เมตร องค์ที่เราเห็นอยู่นี้คือพระอมิตตาพุทธ เนียวยูไล (Amida Nyoyurai)

ด้านในไดบุทสึเข้าไปได้ด้วยเสียค่าเข้าไป 20 Yen ข้างในจะมืดๆ แต่องค์พระก็โปร่งๆ เวลาเข้าออกจะต้องรอคิวกันนิดนึงทางแคบ เดินลงไปข้างล่างฐานแล้วก็เดินวนขึ้นบันไดมาตรงกลางองค์พระแล้วก็ออกประตูเดิม

บริเวณรอบๆ วัดก็สงามร่มรื่นดี ซากุระบางต้นก็แอบจะบานให้เห็นบ้างเล็กน้อย ถ้าบานเต็มที่และบานทั้งวัดก็คงจะงามไม่น้อย

หลังจากออกจากวัดแล้วคราวนี้ไม่ได้เดินกลับแล้ว รถบัสมาพอดียังไม่ทันได้มองเลยว่าเป็นสายอะไรก็รีบโดดขึ้นกันก่อนเลย เพื่อไปยังสถานี Kamakura ที่เรามา

เที่ยงวันแล้วคงต้องหาให้อะไรกินแล้วล่ะ ตรงหน้าสถานีรถไฟที่บอกตอนแรกว่ามีถนนที่สามารถเดินช้อปปิ้งแล้วหาข้าวกินได้ตลอดทั้งสายเลย

มาแล้วอาหารกลางวันหมูทอดทงคัตสึแสนอร่อยและกุ้มเทมปูระ ร้านนี้อยู่ไม่ไกลจากปากทางนะ เดินมานิดเดียวคนเข้าเยอะถึงหน้าตาหน้าร้านจะไม่ได้ดูดีเท่าร้านตรงข้าม แต่ก็ใช้ได้เลย

หลังจากเสร็จมื้อเที่ยงแล้วเราต้องนั่งรถกลับโตเกียวเพื่อไปเที่ยวที่อื่นต่อ ตอนมาก็รู้เวลาแล้วว่าใช้เวลาแค่ไหน พอขึ้นรถก็หลับกันยาวเลยทีนี้

เราจะไปเที่ยวอาซากุสะกันต่อ

The post ไหว้พระใหญ่ไดบุทสึ ที่คามาคุระ appeared first on เพลิน เพลิน.

นั่งรถไฟจากสถานี Shinagawa-Seaside เปลี่ยนขบวนที่สถานี Ebisu ไปยังสถานี Shibuya

วันนี้อากาศไม่ค่อยเป็นใจฝนตกทั้งวันเลย อากาศก็หนาวซะเหลือเกิน 8 องศาน่าจะได้ มาถึง 6 โมงเย็นเริ่มค่ำแล้ว แล้วก็เป็นเวลาเลิกงานด้วยเหมือนกันคนเพียบ คนเยอะแบบนี้เราก็จะเห็นเวลาเค้าขึ้นลงบันไดเลื่อนกัน สำหรับคนโตเกียวแล้วจะยืนชิดซ้ายกันจะไม่ยืนเกะกะขวางทาง

ได้ Voucher ของห้าง Tokyu มา 1,000  Yen เพื่อไปซื้อของและศึกษาการให้บริการของพนักงานขาย เดินวนไปมาหลายรอบว่าจะซื้ออะไรดีถึงจะพอดีกับเงินที่ได้มาสุดท้ายแล้วก็มาจบที่สตอเบอรี่ 980 Yen ลูกใหญ่โตน่าหม่ำมาก แคชเชียร์จะถามว่าจะใส่ถุงมั๊ย ถ้าใส่คิดตังค์เพิ่มนะ 1  Yen

แวะเติมพลังที่ Rakuten Cafe เป็น Cafe ที่เหมือน True Coffee บ้านเรา มีอาหาร เครื่องดื่มแล้วยังมีบริการอื่นๆ ในเครือ Rakuten ด้วย ค่ำแล้วเริ่มหิวสั่งมองบัง ชีสเค้ก และมะม่วงปั่น กินแทนข้าวเย็นวันนี้ไปเลย

หมดทริปศึกษาดูงานสำหรับวันนี้แล้ว ได้อะไรบ้างในวันนี้ ได้เงิน ฮ่าๆ ไม่ใช่… ปกติแล้วที่ญี่ปุ่นหรือประเทศอื่นๆ เวลาซื้อของเค้าก็ไม่ใส่ถุงพลาสติกให้เราจะใส่เป็นถุงกระดาษหรือไม่ใส่เลย ถ้าจะใส่ต้องเสียตังค์เพิ่มเราก็ต้องเตรียมไปเอง เพื่อการประหยัดทรัพยากร สำหรับวันฝนตกแบบนี้ถ้าซื้อของแล้วใส่ถุงกระดาษร้านค้าก็จะมีการห่อพลาสติกใสที่ถุงกระดาษให้ด้วยกันเปียก

การทอนเงินสำหรับที่นี่แล้วเราถือว่าเป็นเอกลักษณ์เลยนะ มีวิธีการนับเงินทอนให้เราเห็นทุกบาททุกสตางค์มีวิธีจับธนบัตรที่เป็นแบบเฉพาะของเค้า

รถแท็กซี่ที่นี่ไม่ต้องเปิดประตูเอง จะเปิดประตูอัตโนมัติถ้าใครไปนั่งแล้วเอะเปิดยังไงก็เปิดไม่ออก ใจเย็นๆ เดี๋ยวเค้าเปิดให้เอง มีอีกหลายอย่างที่เราค่อยๆ เจอ ส่วนมากจะเป็นความเต็มใจให้บริการ หน้าตายิ้มแย้มพร้อมรับแขกตลอดเวลา รวมๆ แล้วถือว่าน่าประทับใจ

มาเก็บตกรอบ 2 ฟ้าใสปิ๊งวันนี้ ขอเก็บภาพรูปปั้นฮาชิโกะสัญลักษณ์ของที่นี่กันซะหน่อย ฮาชิโกะเป็นสุนัขที่ซื่อสัตย์ ฮาชิรอคอยการกลับมาของเจ้านายที่สถานีรถไฟถึง 9 ปี โดยที่มันไม่รู้เลยว่าเจ้านายได้เสียชีวิตไปแล้ว และฮาชิก็ได้เสียชีวิตที่ชิบูย่า จึงได้มีการสร้างอนุสาวรีย์ฮาชิโกะตรงที่ฮาชินั่งรอเจ้านายทุกวันเพื่อเป็นอนุสรณ์แห่งความซื่อสัตย์จงรักภักดีที่ลานตรงนี้

และที่ตรงฮาชิโกะสแควร์แห่งนี้ถือเป็นทางข้ามที่มีผู้คนพลุกพล่านมากที่สุดในโลก ถือเป็นแยกที่วุ่นวาย คับคั่ง แต่ก็เป็นระเบียบนะ

ที่ชิบูย่านี้มีร้านค้านาๆ ชนิดแทบจะบอกได้ว่ามีเกือบทุกอย่าง สินค้าแฟชั่นแบรนด์เนม เครื่องใช้ไฟฟ้า กล้องถ่ายรูป เกมส์ แกดเจตต่างๆ แถมถูกกว่าบ้านเรามากอยู่ มีร้านรองเท้ากีฬา ร้าน ABC Mart ที่ราคาน่าคบหามาก โดยเฉพาะรองเท้า Onisuka ที่คนไทยชอบมาก จนคนญี่ปุ่นเองก็แปลกใจ เพราะไม่ได้รับความนิยมที่นั่นมีแต่คนไทยมาซื้อ  และอีกร้านที่สาวไทยชอบเข้ามากคือร้านขายยาที่มีพวกเครื่องสำอางต่างๆ ร้านนี้ก็มีเยอะเต็มไปหมด แต่ราคาไม่เท่ากันนะต้องลองเปรียบราคาก่อน

ช้อปจนกระเป๋าฉีกแล้วถึงเวลาต้องเติมพลังแล้ว ในขณะที่เราช้อปปิ้งก็ต้องให้บางคนไปจองคิวเพื่อกินชูชิร้านนี้ ทำไมถึงเรียกว่าซูชิกระดึ๊บ ก็เพราะว่าคิวยาวมากต่อคิวกันเป็นชั่วโมง

ร้านซูชิมิโดรินี้อยู่ชั้น 4 บนตึก Shibuya Mark City ไปถึงแล้วก็กดบัตรคิวแล้วก็นั่งรอหลับไปเลย

หิวหน้ามืดแล้วรอนานกันเหลือเกินอะไรผ่านสายพานมาก็คว้าไว้ก่อน แล้วก็มีที่สั่งเพิ่มเติมง่ายๆ เลยจิ้มไปที่จอได้เลย ชาเขียวก็ชงเองมีร้อนอยู่ข้างโต๊ะ

หน้าตาแปลกๆ มันคือซุปล็อบสเตอร์

อันนี้ท่อน้ำเชื้อปลาคอดอร่อยนะไม่คาวต้องลอง

แคนตาลูปหวานๆ มาตามสายพาน

หอยเชลตัวโตๆ

จานนี้ของโปรดเลยไข่หอยเม่น

จริงๆ ก็อิ่มแล้วนะ เพราะหิวมากกระหน่ำสั่งและหยิบไปเยอะมาก ตอนที่หิวมากที่สั่งไปก็ไม่มาซักที แล้วก็สั่งซ้ำเลยจ๊ะ พอมันอิ่มก็ภาวนาว่าที่สั่งไปขอให้ไปไม่ถึง ไอ้รถด่วนเนี่ยก่อนมันจะมาถึงมันก็ส่งเสียเตือนมาก่อนทีนี้ก็หลอนไปเลยสิจะมาลงโต๊ะเรารึเปล่า ถ้าไฟขึ้นโต๊ะเราล่ะงานเข้าโหสั่งไปเยอะเลยอ่ะ แต่มาถึงแล้วก็กินให้หมดแล้วกัน กินเหนื่อยจริงๆ เรื่องนี้สอนให้รู้ว่าถ้าที่ไปยังมาไม่ถึงอย่าสั่งซ้ำ อยากจะหลับตรงนี้เลยเดินไม่ไหวแล้ว อาหารอร่อยคำโตสมกับที่รอคิวนาน

นั่งย่อยจนไปต่อได้แล้วก็ถึงเวลากลับกันซะที พอจะไปเดินขึ้นรถไฟก็จะผ่านตรงนี้ มุมนี้ดีมองเห็นฮาชิโกะสแควร์พอดีเลย มาดูช่วงชุลมุนดีกว่า

บ๊าย บายแล้วชิบูย่า คิดถึงที่นอนที่สุดหนังท้องตึงหนังตาเริ่มหย่อน

The post ช้อปปิ้งชิบูย่า ต่อคิวกินซูชิกระดึ๊บมิโดริ appeared first on เพลิน เพลิน.

โชคดีที่บริษัทจองที่นั่งไว้ให้แถว A เลยต่อจาก Bussiness Class ที่วางขานี่สบายเลยยืดได้เต็มที่ แต่ที่ติดขัดหน่อยก็ตรงต้องคอยยกจอเข้าออกกับที่วางอาหารเพราะมันอยู่ด้านข้างเบาะ ไม่เหมือนกับแถวอื่นๆ ที่จะอยู่พนักพิงของเบาะหน้า อาหารรอบดึกเป็นแค่แซนวิสทูน่า อาหารเช้าเป็น Omelet อีกอย่างที่เค้าให้เลือกก็จำไม่ได้

แตะเท้าลงสนามบินฮาเนดะแต่เช้าสัมผัสอากาศหนาวเต็มๆ จากร้อนๆ มาเจอหนาวๆ ออกจากสนามบินโดยรถบัส ที่ซื้อตั๋วสำหรับรถบัสก็อยู่ตรงทางออกที่เดินออกมาจากข้างใน  ใหญ่มากพอที่มองเห็นได้ทันที มุ่งหน้าโรงแรมที่ทางบริษัทจองให้ที่ Hearton Hotel Higashi-Shinagawa ห่างจากสนามบินไม่ถึง 10 กิโลเมตร

บริเวณ Bus Terminal รอข้างนอกนานไม่ได้เพราะอากาศหนาวซะเหลือเกิน ใกล้ๆ ถึงเวลาค่อนเดินออกมา

ถึงโรงแรม 8 โมงกว่าก็ทำการจัดแจงฝากกระเป๋าซะก่อนเพราะยังไม่ถึงเวลาเช็คอินเลย แว็บไปล้างหน้าตาซะหน่อย  แผนสำหรับพวกเราชาวนี้ก็คือการไปเที่ยว Disney Sea แต่ก่อนจะถึงเวลาเข้าเราก็ต้องเติมพลังสำหรับเช้านี้ซะก่อน แค่เดินข้ามถนนจากโรงแรมก็เป็นห้างอิออน ฟูดคอร์ดช่วยเราได้โชคดีที่ห้างเปิดแล้ว

นอกจากมีแมคโดนัลแล้วก็มีอูด้งนี่แหละที่พอจะสั่งกินเองได้ไปชี้ๆ เอาหน้าร้าน

เติมพลังเรียบร้อยพร้อมจะย้อนวัยกันแล้ว เดินทางโดยรถไฟจากสถานี Shinagawa Seaside สถานีก็ตรงข้ามโรงแรมเอง ไปเปลี่ยนรถไฟที่สถานี Shin-Kiba ถึงสถานี Maihama สุดท้ายแล้วก็ไปต่อรถไฟเพื่อเข้า Disney Sea

มาถึงสถานี Maihama  ต่อไปเราก็ต่อรถไฟสาย Disney Resort เพื่อเข้าไปข้างในกัน มองเห็นรีสอร์ทไกลๆ หลังคาสีน้ำเงิน

รถไฟสีขาวเหลืองด้านบนก็เป็นขบวนที่จะพาเราเข้าไปด้านใน

มาแล้ว รถไฟฟ้าที่จะพาเราเข้าไป Disney Sea รถไฟน่ารักหวานแหววสไตล์ Disney รถไฟจะวนไปทาง Disney Land ถึงจะมาจอดที่ Disney Sea รวมค่ารถไฟขาไป 750 เยน

ภายในรถไฟที่นั่งหรูหราสบายเหมือนห้องรับแขก หน้าต่างและราวจับก็เป็นรูปมิกกี้เม้า

ด้านนอกรถไฟกำลังผ่าน Disney Resort

มาถึงแล้ว มองจากด้านบนสถานีข้างล่างสวยงามอยากเข้าไปข้างในแล้ว

ได้ตั๋วแล้วพร้อมกับ Guide Map พร้อมแล้วลุยยยยยย

เห็นคนอื่นเค้าใส่หมวกตุ๊กตาดิสนีย์เพื่อนเราก็อยากได้บ้างจะได้กลมกลืนกับคนอื่น ว่าแล้วก็แว้บเข้า Disney Shop ก่อนเลย Shop อยู่ทั้งสองฝั่งของทางเข้าเลย หมวกน่ารักๆ ใบนี้น่าจะราวๆ 700 กว่าบาท

อากาศหนาวๆ ฟ้าครึ้มๆ เพิ่มความหนาวไปอีกแต่ก็ดีอย่างวันนี้เราคงเดินไม่เหนื่อยกันเท่าไหร่ Theme ของที่นี่จะเน้นของเก่าๆ ดูโบราณๆ แล้วก็เป็นการจำลองมาจากหนังหลายเรื่อง มาเริ่มที่โซนแรก Mediteranean Harbour

Mount Prometheus

Transit Steamer Line

เดินมานิดหน่อยมีสวนดอกไม้สวยงาม

นี่ไงมาญี่ปุ่นถ้าไม่เจอซากุระเสียดายแย่แต่ตอนนี้ไม่ได้ยังไม่ใช่ช่วงที่ซากุระบาน ถือว่าโชคดีที่ได้เจอถึงจะมีแค่ต้นเดียวก็เถอะยังไงก็ต้นตำหรับนะ

Storm Rider

โซน Mysterious Land

โซน Mermaid Lagoon

โซน Arabian Coast

โซน Lost River Delta เป็น Theme จากหนัง Indianajones มีเครื่องเล่น Raging Spirit น่าเล่นมาก

บริเวณท่าเรือของโซนนี้

นักท่องเที่ยวต่อคิวเล่นเครื่องเล่นเห็นแล้วจะเป็นลม คนเยอะเกิ๊น

Tower of Terror เป็นเครื่องเล่นที่หวาดเสียวจริงๆ จุ๊หมาน้อยขึ้นดอย พานั่งขึ้นไปสวยๆ ถึงด้านบนเปิดประตูให้ชมวิวหน่อยสิว่าอยู่สูงแค่ไหนแล้วปล่อยตกลงมาเลยโหดร้ายจริงๆ

เหล่าบรรดาตัวการ์ตูนกำลังออกมาพบปะแฟนๆ ให้ถ่ายรูป (ไม่ฟรีนะจ๊ะ)

เดินกันมาทั้งวันแล้วขาเริ่มจะล้าและเท้าก็เจ็บมากขอกลับไปตั้งตัวก่อน ขากลับก็เหมือนเดิมค่าโดยสาร 750 เยน ฝากกระเป๋าที่โรงแรมไว้ทั้งวันกลับไปเชคอินก่อนที่จะค่ำมืด

ถึงห้องไม่ทันได้ถ่ายรูปก็วุ่นวายกับการเก็บของห้องก็เลยมีสภาพอย่างที่เห็น ได้ห้องแบบเตียงคู่ เป็นห้องแบบไม่สูบบุหรี่ห้องไม่ได้เล็กมาถือว่าพอดีสำหรับสองคนวางกระเป๋าแล้วยังเดินได้สบายยๆ เป็นห้องริมสุดก็เลยจะเห็นวิวสองฝั่ง

คืนแรกที่นอนมัวแต่ตื่นเต้นกับวิวด้านนอกก็เลยเปิดม่านเอาไว้ถ่ายรูป แล้วอีกอย่างเป็นม่านทึบก็กลัวว่าจะไม่มีแสงเข้ามาในตอนเช้าแล้วจะไม่ตื่น เพราะรุ่งขึ้นต้องเข้าออฟฟิศตื่นไม่ทันนี่คอขาดเลย มีชุดนอนให้คนละชุด ไดร์เป่าผม มินิบาร์ และ wifi ฟรี

ห้องน้ำถือว่ากว้างมิดชิดดี มีของใช้ในห้องน้ำครบ

เก็บของเรียบร้อยถึงเวลาเติมพลังรอบค่ำ นั่งรถไฟไปสถานีเดียว ไปสถานี  Oimachi ร้านอะไรก็ไม่รู้ คนพื้นที่พามา หิวๆ นะเต็มโต๊ะเลย ร้านขึ้นไปชั้น 3 บนตึกมีอยู่หลายร้านเหมือนกันบรรยากาศจะมืดๆ ทึมๆ หน่อย เวลาสั่งอาหารก็จิ้ม Tablet ได้เลยตามสะดวก

ขาดไม่ได้เลยแซลม่อน

ปลาหมึกวาซาบิ อร่อยนะเข้ากันดี

ทูน่าสับ ไข่ปลาแซลม่อนและไข่หอยเม่น

เครื่องพีชโซดาและเลมอนโซดาอร่อยเลย

หนังปลา อันนี้ฟันต้องแข็งแรงนิดนึงมันแข็งไปหน่อย

ระหว่างทางกลับผ่านห้าง LABI ตั้งใหญ่โตอยู่ริมถนนเลยแวะเข้าไปดูซะหน่อย ส่วนมากขายของเครื่องใช้ไฟฟ้าอุปกรณ์ IT เห็นราคาแล้วอยากจะสอยมาหลายอย่างมาก ถูกมากจริงๆ แถมมีส่วนลดสำหรับบัตรเครดิตอีกด้วย เดินขึ้นไปถึงชั้นบนมีตุ๊กตุ่นตุ๊กตา เกมส์เพียบเหมือนกันได้แต่สำรวจราคาไปก่อน ยังไม่รีบซื้ออยู่อีกหลายวัน

กลับมาถึงห้องก็ชื่นชมกับบรรยากาศด้านนอกประมาณ  4 ทุ่มก็เงียบเหงาแล้วรถก็ไม่ค่อยจะมี

ทีนี้พอไม่ปิดม่านคืนนั้นทั้งคืนก็ตัวแข็งกันเลยทีเดียวหนาวมากกกกกกกกก ฮีทเตอร์ยังช่วยเราไม่ได้แถมยังนอนติดหน้าต่างอีกด้วย  วันต่อมาก็เลยค้นพบกันว่าถ้าเราปิดม่านมันจะช่วยเก็บความอุ่นไว้ได้ น่าจะวัสดุที่เก็บความร้อนเหมือนจะทำมาจากกระดาษนะ จบไปหนึ่งวันอันแสนเมื่อยล้า

The post ย้อนวัยเด็กใน Disney Sea appeared first on เพลิน เพลิน.