แต่เดี๋ยวค่อยมาชมวิวเราเดินเข้าไปในวัดก่อนดีกว่า ทางเข้าวัดมีร้านขายของที่ระลึกน่ารักๆ หลายร้าน มีแมวกวักมือเรียกเข้าไปเสียตังค์

มาที่อาซากุสะก็มาครั้งที่ 2 แล้วเหมือนกันครั้งแรกก็บริษัทพามาเพื่อมาดูการบริการของร้านค้าเหมือนตอนที่ไปชิบูย่า

ตรงซุ้มประตูวัดเซ็นโซจิจะมีโคมใหญ่ๆ สีแดงอยู่ด้านหน้าเรียกว่าประตูคามินาริหรือประตูสายฟ้านั่นก็แสดงว่าเรามาถึงวัดแล้ว พอผ่านซุ้มประตูแรกมาจะเจอร้านขายของขนาบข้างไปอย่างนี้ นักท่องเที่ยวก็มีมากเดินเบียดกันไปมาพาหลงจริงๆ เดินไปนี่ส่วนมากก็ได้เสียงคนพูดไทยเยอะเหมือนกันนะ

เดินผ่านสวนในวัดมองเข้าไปในซอยเห็นคนยืนเข้าคิวรอซื้อขนมและไอศครีม ร้านนี้น่าจะเด็ดจริงแถวยาวเหยียดเลย ชื่อร้าน Melon pan & Soft ice cream อยู่ข้างๆ สวนที่มีพระพุทธรูปภายในวัดเซ็นโซจิ

วัดเซ็นโซจิ คนไทยชอบเรียกว่าวัดอาซากุซะหรือวัดโคมแดง เป็นวัดพุทธถือว่าเป็นวัดที่ถือว่าเก่าแก่ที่สุดของโตเกียวก็ว่าได้ วัดนี้เกิดจากที่ 2 พี่น้องชาวประมงได้ออกไปหาปลาแต่กลับได้เจ้าแม่กวนอิมกลับมาด้วย เขาพยายามทิ้งเจ้าแม่กวนอิมไว้ที่เดิมแต่เจ้าแม่กวนอิมก็กลับมาที่เดิมทุกครั้ง จึงได้มีการสร้างวัดเพื่อเป็นที่ประดิษฐานให้กับเจ้าแม่กวนอิมจนถึงทุกวันนี้

ภายในวัดมองเห็นสกายทรีชัดเจน

ตรงนี้เป็นซุ้มประตูที่ 2  แล้วชื่อเรียกว่าประตูโฮโซหรือประตูแห่งขุมทรัพย์ หน้าตาคล้ายที่แรกแต่ถ้ามาถ่ายรูปตรงนี้คนน้อยกว่าข้างหน้ามาก

เสี่ยงเซียมซีแล้วเอาคำทำนายมาผูกไว้เพื่อความโชคดี

กระถางควันให้ปัดควันเข้าหาตัวเองเหมือนเป็นการพาโชคดีเข้าหาเรา และจะมีกระถางกำยานอยู่ใกล้กันถ้าพัดควันกำยานเข้าส่วนไหนของร่างกายก็จะทำให้หายเจ็บป่วย

บ่อน้ำเชื่อว่าจะต้องชำระล้างสิ่งสกปรกและสิ่งไม่ดีออกจากตัวเราก่อนจะเข้าไปในศาลา วิธีล้างก็เหมือนตอนที่ไปคามาคุระทำเหมือนกัน

เสร็จจากในวัดแล้วเดินข้ามไปชมแม่น้ำสุมิดะ (Sumida) กันต่อ

ข้ามถนนมาปุ๊บก็เจอเลย ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำเป็นตึกฟองเบียร์และสกายทรี ทาวเวอร์

บริเวณย่านนี้มีบริการรถลากด้วยมีทุกมุมถนนโดยเฉพาะหน้าวัดเรียงกันเป็นสายเลย คนลากนี้หล่อระดับพระเอกอันนี้คอนเฟิร์ม

ตึก Asahi หรือตึกฟองเบียร์ที่เราเรียกกัน Asahi คือยี่ห้อเบียร์ของญี่ปุ่นบ้านเราก็น่าจะคุ้นเคยกันดี ตึกนี้จะสื่อถึงแก้วเบียร์สีทองๆ ด้านบนสื่อถึงฟองเบียร์นั่นเอง

รางรถไฟข้ามแม่น้ำสุมิดะ

Tokyo Skytree Tower (โตเกียวสกายทรี) เป็นหอคอยที่สร้างขึ้นมาใหม่ราวๆ ปี  2012 เป็นหอกระจายสัญญาณ เป็นสิ่งปลูกสร้างที่มีความสูงที่สุดในโตเกียว สูงถึง 634 เมตร ด้านบนเป็นจุดชมวิว 360 องศา และเป็นที่ช้อปปิ้งและร้านอาหารมากมาย

กลับมาทานมื้อเย็นแถวโรงแรมที่ชินากาว่าบริเวณห้างอิออน คือร้าน Tsukichi Shokudo Genchan

The post ชมวิวเพลินที่ริมแม่น้ำสุมิดะ ย่านฮิตอาซากุสะ appeared first on เพลิน เพลิน.

คามาคุระ (Kamakura) อยู่ในจังหวัดคานากาวา (Kanagawa) ซึ่งได้ถูกขนานนามว่าเป็นเกียวโตแห่งญี่ปุ่นตะวันออก เพราะมีประวัติศาสตร์ยาวนานเกือบพันปีแล้วมาแล้ว เคยเป็นเมืองหลวงของญี่ปุ่นก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นเกียวโตซะอีก ที่นี่ห่างจากโตเกียวเพียงแค่ 60 กิโลเมตรเท่านั้น ใช้เวลาเดินทางประมาณ 1 ชั่วโมง

การเดินทางของเราเริ่มต้นจากโรงแรมที่ตรงสถานี Shinagawa-Seaside นั่งรถไฟมาเปลี่ยนขบวนที่สถานี Osaki และนั่งยาวประมาณ 40 นาทีจนไปถึงสถานี Kamakura

จากนี้ไปก็จะไม่ได้กดตั๋วที่ตู้แล้ว เพราะเราจะใช้บัตรเติมเงินซุยกะ (Suica IC Card) ในโตเกียว ซึ่งเป็นบัตรเติมเงินสำหรับเดินทางโดยรถไฟและรถบัส รวมถึงใช้จ่ายในเรื่องอื่นๆ ได้ด้วย หาซื้อได้ที่ตู้กดตามสถานีรถไฟ JR ได้เลย เริ่มต้นที่ 1,000 เยน จะเหลือใช้แค่ 500 เยน อีก 500 เยน เป็นค่ามัดจำ หลังจากที่ใช้หมดก็เติมได้เรื่อยๆ ที่ตู้เหมือนเดิม บัตรมีอายุ 10 ปี

มาถึงแล้วสถานี Kamakura เดินออกมาจากสถานีก็จะเป็นสถานีรถบัส เดินเลี้ยวซ้ายออกมาก็เป็นร้านอาหาร และร้านของที่ระลึกยาวตลอดทาง

แวะเข้ามาหาอะไรรองท้องสำหรับเช้านี้ ก็จะเจอร้านขายของที่ระลึกประมาณ ตรงปากทางยังมีร้านของสตูดิโอจิบลิ (Studio Ghibli) ตั้งอยู่ด้วย มีโตโตโร่ตัวใหญ่ๆ อยู่หน้าร้านคอยเรียกแขก

รองท้องเสร็จแล้วก็ต้องไปขึ้นรถไฟไปกันต่อ เดินลอดทางรถไฟเพื่อไปขึ้นอีกสถานี

นั่งรถไฟสาย Enoden เพื่อไปลงที่สถานี Hase รถไฟน่ารักเชียวแหละ

พอลงจากรถไฟก็เดินไปวัดกันเลย Great Buddha หรือ Daibutsu เดินไปเรื่อยกี่ร้อยเมตรก็จำไม่ได้เกือบๆ 1 กิโลได้ ระหว่างทางเดินก็เดินชมวิว ชมเมืองไปเรื่อยแถมอากาศก็ดีด้วยประมาณ 10-15 องศา สบายๆ ฟ้าโปร่ง มีป้ายบอกทางที่เป็นรูปการ์ตูนไดบุทสึเป็นระยะไม่ต้องกลัวหลง

มาถึงวัดแล้วก่อนเข้าไปเสียค่าเข้าซะก่อนคนละ 200 Y พอผ่านทางเข้าไปแล้วจะเจอบ่อน้ำสำหรับล้างสิ่งสกปรกออกจากตัวเราก่อน เป็นความเชื่อของเค้าอ่ะนะ เพราะในวัดถือเป็นที่บริสุทธิ์ใครจะเข้าไปต้องล้างมือล้างปากเพื่อล้างสิ่งไม่ดีออกไป วิธีล้างก็ใช้มือขวาตักน้ำให้เต็มเพื่อมาล้างมือซ้าย แล้วก็เปลี่ยนมาใช้มือซ้ายมาล้างมือขวา จากนั้นก็ใช้มือขวาเทน้ำลงมือซ้ายเพื่อน้ำมาล้างปากแต่จริงๆ เอามาแตะก็พอ ทีนี้ก็ใช้ทั้งสองมือจับที่ด้ามตั้งขึ้นเป็นเส้นตรงเพื่อให้น้ำที่เหลือไหลออกมา แค่นี้ก็เสร็จแล้ว ถ้าไปวัดไหนก็ต้องเจอทุกวัดแน่นอน

ไดบุทสึ (Daibutsu : 大仏) แต่เดิมไม่ได้อยู่กลางแจ้งอย่างทุกวันนี้ เพราะภัยธรรมชาติจากช่วงเวลาที่ผ่านมายาวนานทั้งพายุไต้ฝุ่น แผ่นดินไหว แม้กระทั่งสึนามิที่กวาดเอาทุกสิ่งทุกอย่างไปด้วย แต่มีเพียงองค์พระที่ยังคงอยู่ จึงทำให้เป็นที่เลื่อมใสและศรัทธาของชาวบ้านอย่างมาก

ไดบุทสึ แปลว่าพระพุทธองค์ใหญ่ ทำจากโลหะสำริด สูงประมาณ 13 เมตร องค์ที่เราเห็นอยู่นี้คือพระอมิตตาพุทธ เนียวยูไล (Amida Nyoyurai)

ด้านในไดบุทสึเข้าไปได้ด้วยเสียค่าเข้าไป 20 Yen ข้างในจะมืดๆ แต่องค์พระก็โปร่งๆ เวลาเข้าออกจะต้องรอคิวกันนิดนึงทางแคบ เดินลงไปข้างล่างฐานแล้วก็เดินวนขึ้นบันไดมาตรงกลางองค์พระแล้วก็ออกประตูเดิม

บริเวณรอบๆ วัดก็สงามร่มรื่นดี ซากุระบางต้นก็แอบจะบานให้เห็นบ้างเล็กน้อย ถ้าบานเต็มที่และบานทั้งวัดก็คงจะงามไม่น้อย

หลังจากออกจากวัดแล้วคราวนี้ไม่ได้เดินกลับแล้ว รถบัสมาพอดียังไม่ทันได้มองเลยว่าเป็นสายอะไรก็รีบโดดขึ้นกันก่อนเลย เพื่อไปยังสถานี Kamakura ที่เรามา

เที่ยงวันแล้วคงต้องหาให้อะไรกินแล้วล่ะ ตรงหน้าสถานีรถไฟที่บอกตอนแรกว่ามีถนนที่สามารถเดินช้อปปิ้งแล้วหาข้าวกินได้ตลอดทั้งสายเลย

มาแล้วอาหารกลางวันหมูทอดทงคัตสึแสนอร่อยและกุ้มเทมปูระ ร้านนี้อยู่ไม่ไกลจากปากทางนะ เดินมานิดเดียวคนเข้าเยอะถึงหน้าตาหน้าร้านจะไม่ได้ดูดีเท่าร้านตรงข้าม แต่ก็ใช้ได้เลย

หลังจากเสร็จมื้อเที่ยงแล้วเราต้องนั่งรถกลับโตเกียวเพื่อไปเที่ยวที่อื่นต่อ ตอนมาก็รู้เวลาแล้วว่าใช้เวลาแค่ไหน พอขึ้นรถก็หลับกันยาวเลยทีนี้

เราจะไปเที่ยวอาซากุสะกันต่อ

The post ไหว้พระใหญ่ไดบุทสึ ที่คามาคุระ appeared first on เพลิน เพลิน.

นั่งรถไฟจากสถานี Shinagawa-Seaside เปลี่ยนขบวนที่สถานี Ebisu ไปยังสถานี Shibuya

วันนี้อากาศไม่ค่อยเป็นใจฝนตกทั้งวันเลย อากาศก็หนาวซะเหลือเกิน 8 องศาน่าจะได้ มาถึง 6 โมงเย็นเริ่มค่ำแล้ว แล้วก็เป็นเวลาเลิกงานด้วยเหมือนกันคนเพียบ คนเยอะแบบนี้เราก็จะเห็นเวลาเค้าขึ้นลงบันไดเลื่อนกัน สำหรับคนโตเกียวแล้วจะยืนชิดซ้ายกันจะไม่ยืนเกะกะขวางทาง

ได้ Voucher ของห้าง Tokyu มา 1,000  Yen เพื่อไปซื้อของและศึกษาการให้บริการของพนักงานขาย เดินวนไปมาหลายรอบว่าจะซื้ออะไรดีถึงจะพอดีกับเงินที่ได้มาสุดท้ายแล้วก็มาจบที่สตอเบอรี่ 980 Yen ลูกใหญ่โตน่าหม่ำมาก แคชเชียร์จะถามว่าจะใส่ถุงมั๊ย ถ้าใส่คิดตังค์เพิ่มนะ 1  Yen

แวะเติมพลังที่ Rakuten Cafe เป็น Cafe ที่เหมือน True Coffee บ้านเรา มีอาหาร เครื่องดื่มแล้วยังมีบริการอื่นๆ ในเครือ Rakuten ด้วย ค่ำแล้วเริ่มหิวสั่งมองบัง ชีสเค้ก และมะม่วงปั่น กินแทนข้าวเย็นวันนี้ไปเลย

หมดทริปศึกษาดูงานสำหรับวันนี้แล้ว ได้อะไรบ้างในวันนี้ ได้เงิน ฮ่าๆ ไม่ใช่… ปกติแล้วที่ญี่ปุ่นหรือประเทศอื่นๆ เวลาซื้อของเค้าก็ไม่ใส่ถุงพลาสติกให้เราจะใส่เป็นถุงกระดาษหรือไม่ใส่เลย ถ้าจะใส่ต้องเสียตังค์เพิ่มเราก็ต้องเตรียมไปเอง เพื่อการประหยัดทรัพยากร สำหรับวันฝนตกแบบนี้ถ้าซื้อของแล้วใส่ถุงกระดาษร้านค้าก็จะมีการห่อพลาสติกใสที่ถุงกระดาษให้ด้วยกันเปียก

การทอนเงินสำหรับที่นี่แล้วเราถือว่าเป็นเอกลักษณ์เลยนะ มีวิธีการนับเงินทอนให้เราเห็นทุกบาททุกสตางค์มีวิธีจับธนบัตรที่เป็นแบบเฉพาะของเค้า

รถแท็กซี่ที่นี่ไม่ต้องเปิดประตูเอง จะเปิดประตูอัตโนมัติถ้าใครไปนั่งแล้วเอะเปิดยังไงก็เปิดไม่ออก ใจเย็นๆ เดี๋ยวเค้าเปิดให้เอง มีอีกหลายอย่างที่เราค่อยๆ เจอ ส่วนมากจะเป็นความเต็มใจให้บริการ หน้าตายิ้มแย้มพร้อมรับแขกตลอดเวลา รวมๆ แล้วถือว่าน่าประทับใจ

มาเก็บตกรอบ 2 ฟ้าใสปิ๊งวันนี้ ขอเก็บภาพรูปปั้นฮาชิโกะสัญลักษณ์ของที่นี่กันซะหน่อย ฮาชิโกะเป็นสุนัขที่ซื่อสัตย์ ฮาชิรอคอยการกลับมาของเจ้านายที่สถานีรถไฟถึง 9 ปี โดยที่มันไม่รู้เลยว่าเจ้านายได้เสียชีวิตไปแล้ว และฮาชิก็ได้เสียชีวิตที่ชิบูย่า จึงได้มีการสร้างอนุสาวรีย์ฮาชิโกะตรงที่ฮาชินั่งรอเจ้านายทุกวันเพื่อเป็นอนุสรณ์แห่งความซื่อสัตย์จงรักภักดีที่ลานตรงนี้

และที่ตรงฮาชิโกะสแควร์แห่งนี้ถือเป็นทางข้ามที่มีผู้คนพลุกพล่านมากที่สุดในโลก ถือเป็นแยกที่วุ่นวาย คับคั่ง แต่ก็เป็นระเบียบนะ

ที่ชิบูย่านี้มีร้านค้านาๆ ชนิดแทบจะบอกได้ว่ามีเกือบทุกอย่าง สินค้าแฟชั่นแบรนด์เนม เครื่องใช้ไฟฟ้า กล้องถ่ายรูป เกมส์ แกดเจตต่างๆ แถมถูกกว่าบ้านเรามากอยู่ มีร้านรองเท้ากีฬา ร้าน ABC Mart ที่ราคาน่าคบหามาก โดยเฉพาะรองเท้า Onisuka ที่คนไทยชอบมาก จนคนญี่ปุ่นเองก็แปลกใจ เพราะไม่ได้รับความนิยมที่นั่นมีแต่คนไทยมาซื้อ  และอีกร้านที่สาวไทยชอบเข้ามากคือร้านขายยาที่มีพวกเครื่องสำอางต่างๆ ร้านนี้ก็มีเยอะเต็มไปหมด แต่ราคาไม่เท่ากันนะต้องลองเปรียบราคาก่อน

ช้อปจนกระเป๋าฉีกแล้วถึงเวลาต้องเติมพลังแล้ว ในขณะที่เราช้อปปิ้งก็ต้องให้บางคนไปจองคิวเพื่อกินชูชิร้านนี้ ทำไมถึงเรียกว่าซูชิกระดึ๊บ ก็เพราะว่าคิวยาวมากต่อคิวกันเป็นชั่วโมง

ร้านซูชิมิโดรินี้อยู่ชั้น 4 บนตึก Shibuya Mark City ไปถึงแล้วก็กดบัตรคิวแล้วก็นั่งรอหลับไปเลย

หิวหน้ามืดแล้วรอนานกันเหลือเกินอะไรผ่านสายพานมาก็คว้าไว้ก่อน แล้วก็มีที่สั่งเพิ่มเติมง่ายๆ เลยจิ้มไปที่จอได้เลย ชาเขียวก็ชงเองมีร้อนอยู่ข้างโต๊ะ

หน้าตาแปลกๆ มันคือซุปล็อบสเตอร์

อันนี้ท่อน้ำเชื้อปลาคอดอร่อยนะไม่คาวต้องลอง

แคนตาลูปหวานๆ มาตามสายพาน

หอยเชลตัวโตๆ

จานนี้ของโปรดเลยไข่หอยเม่น

จริงๆ ก็อิ่มแล้วนะ เพราะหิวมากกระหน่ำสั่งและหยิบไปเยอะมาก ตอนที่หิวมากที่สั่งไปก็ไม่มาซักที แล้วก็สั่งซ้ำเลยจ๊ะ พอมันอิ่มก็ภาวนาว่าที่สั่งไปขอให้ไปไม่ถึง ไอ้รถด่วนเนี่ยก่อนมันจะมาถึงมันก็ส่งเสียเตือนมาก่อนทีนี้ก็หลอนไปเลยสิจะมาลงโต๊ะเรารึเปล่า ถ้าไฟขึ้นโต๊ะเราล่ะงานเข้าโหสั่งไปเยอะเลยอ่ะ แต่มาถึงแล้วก็กินให้หมดแล้วกัน กินเหนื่อยจริงๆ เรื่องนี้สอนให้รู้ว่าถ้าที่ไปยังมาไม่ถึงอย่าสั่งซ้ำ อยากจะหลับตรงนี้เลยเดินไม่ไหวแล้ว อาหารอร่อยคำโตสมกับที่รอคิวนาน

นั่งย่อยจนไปต่อได้แล้วก็ถึงเวลากลับกันซะที พอจะไปเดินขึ้นรถไฟก็จะผ่านตรงนี้ มุมนี้ดีมองเห็นฮาชิโกะสแควร์พอดีเลย มาดูช่วงชุลมุนดีกว่า

บ๊าย บายแล้วชิบูย่า คิดถึงที่นอนที่สุดหนังท้องตึงหนังตาเริ่มหย่อน

The post ช้อปปิ้งชิบูย่า ต่อคิวกินซูชิกระดึ๊บมิโดริ appeared first on เพลิน เพลิน.

โชคดีที่บริษัทจองที่นั่งไว้ให้แถว A เลยต่อจาก Bussiness Class ที่วางขานี่สบายเลยยืดได้เต็มที่ แต่ที่ติดขัดหน่อยก็ตรงต้องคอยยกจอเข้าออกกับที่วางอาหารเพราะมันอยู่ด้านข้างเบาะ ไม่เหมือนกับแถวอื่นๆ ที่จะอยู่พนักพิงของเบาะหน้า อาหารรอบดึกเป็นแค่แซนวิสทูน่า อาหารเช้าเป็น Omelet อีกอย่างที่เค้าให้เลือกก็จำไม่ได้

แตะเท้าลงสนามบินฮาเนดะแต่เช้าสัมผัสอากาศหนาวเต็มๆ จากร้อนๆ มาเจอหนาวๆ ออกจากสนามบินโดยรถบัส ที่ซื้อตั๋วสำหรับรถบัสก็อยู่ตรงทางออกที่เดินออกมาจากข้างใน  ใหญ่มากพอที่มองเห็นได้ทันที มุ่งหน้าโรงแรมที่ทางบริษัทจองให้ที่ Hearton Hotel Higashi-Shinagawa ห่างจากสนามบินไม่ถึง 10 กิโลเมตร

บริเวณ Bus Terminal รอข้างนอกนานไม่ได้เพราะอากาศหนาวซะเหลือเกิน ใกล้ๆ ถึงเวลาค่อนเดินออกมา

ถึงโรงแรม 8 โมงกว่าก็ทำการจัดแจงฝากกระเป๋าซะก่อนเพราะยังไม่ถึงเวลาเช็คอินเลย แว็บไปล้างหน้าตาซะหน่อย  แผนสำหรับพวกเราชาวนี้ก็คือการไปเที่ยว Disney Sea แต่ก่อนจะถึงเวลาเข้าเราก็ต้องเติมพลังสำหรับเช้านี้ซะก่อน แค่เดินข้ามถนนจากโรงแรมก็เป็นห้างอิออน ฟูดคอร์ดช่วยเราได้โชคดีที่ห้างเปิดแล้ว

นอกจากมีแมคโดนัลแล้วก็มีอูด้งนี่แหละที่พอจะสั่งกินเองได้ไปชี้ๆ เอาหน้าร้าน

เติมพลังเรียบร้อยพร้อมจะย้อนวัยกันแล้ว เดินทางโดยรถไฟจากสถานี Shinagawa Seaside สถานีก็ตรงข้ามโรงแรมเอง ไปเปลี่ยนรถไฟที่สถานี Shin-Kiba ถึงสถานี Maihama สุดท้ายแล้วก็ไปต่อรถไฟเพื่อเข้า Disney Sea

มาถึงสถานี Maihama  ต่อไปเราก็ต่อรถไฟสาย Disney Resort เพื่อเข้าไปข้างในกัน มองเห็นรีสอร์ทไกลๆ หลังคาสีน้ำเงิน

รถไฟสีขาวเหลืองด้านบนก็เป็นขบวนที่จะพาเราเข้าไปด้านใน

มาแล้ว รถไฟฟ้าที่จะพาเราเข้าไป Disney Sea รถไฟน่ารักหวานแหววสไตล์ Disney รถไฟจะวนไปทาง Disney Land ถึงจะมาจอดที่ Disney Sea รวมค่ารถไฟขาไป 750 เยน

ภายในรถไฟที่นั่งหรูหราสบายเหมือนห้องรับแขก หน้าต่างและราวจับก็เป็นรูปมิกกี้เม้า

ด้านนอกรถไฟกำลังผ่าน Disney Resort

มาถึงแล้ว มองจากด้านบนสถานีข้างล่างสวยงามอยากเข้าไปข้างในแล้ว

ได้ตั๋วแล้วพร้อมกับ Guide Map พร้อมแล้วลุยยยยยย

เห็นคนอื่นเค้าใส่หมวกตุ๊กตาดิสนีย์เพื่อนเราก็อยากได้บ้างจะได้กลมกลืนกับคนอื่น ว่าแล้วก็แว้บเข้า Disney Shop ก่อนเลย Shop อยู่ทั้งสองฝั่งของทางเข้าเลย หมวกน่ารักๆ ใบนี้น่าจะราวๆ 700 กว่าบาท

อากาศหนาวๆ ฟ้าครึ้มๆ เพิ่มความหนาวไปอีกแต่ก็ดีอย่างวันนี้เราคงเดินไม่เหนื่อยกันเท่าไหร่ Theme ของที่นี่จะเน้นของเก่าๆ ดูโบราณๆ แล้วก็เป็นการจำลองมาจากหนังหลายเรื่อง มาเริ่มที่โซนแรก Mediteranean Harbour

Mount Prometheus

Transit Steamer Line

เดินมานิดหน่อยมีสวนดอกไม้สวยงาม

นี่ไงมาญี่ปุ่นถ้าไม่เจอซากุระเสียดายแย่แต่ตอนนี้ไม่ได้ยังไม่ใช่ช่วงที่ซากุระบาน ถือว่าโชคดีที่ได้เจอถึงจะมีแค่ต้นเดียวก็เถอะยังไงก็ต้นตำหรับนะ

Storm Rider

โซน Mysterious Land

โซน Mermaid Lagoon

โซน Arabian Coast

โซน Lost River Delta เป็น Theme จากหนัง Indianajones มีเครื่องเล่น Raging Spirit น่าเล่นมาก

บริเวณท่าเรือของโซนนี้

นักท่องเที่ยวต่อคิวเล่นเครื่องเล่นเห็นแล้วจะเป็นลม คนเยอะเกิ๊น

Tower of Terror เป็นเครื่องเล่นที่หวาดเสียวจริงๆ จุ๊หมาน้อยขึ้นดอย พานั่งขึ้นไปสวยๆ ถึงด้านบนเปิดประตูให้ชมวิวหน่อยสิว่าอยู่สูงแค่ไหนแล้วปล่อยตกลงมาเลยโหดร้ายจริงๆ

เหล่าบรรดาตัวการ์ตูนกำลังออกมาพบปะแฟนๆ ให้ถ่ายรูป (ไม่ฟรีนะจ๊ะ)

เดินกันมาทั้งวันแล้วขาเริ่มจะล้าและเท้าก็เจ็บมากขอกลับไปตั้งตัวก่อน ขากลับก็เหมือนเดิมค่าโดยสาร 750 เยน ฝากกระเป๋าที่โรงแรมไว้ทั้งวันกลับไปเชคอินก่อนที่จะค่ำมืด

ถึงห้องไม่ทันได้ถ่ายรูปก็วุ่นวายกับการเก็บของห้องก็เลยมีสภาพอย่างที่เห็น ได้ห้องแบบเตียงคู่ เป็นห้องแบบไม่สูบบุหรี่ห้องไม่ได้เล็กมาถือว่าพอดีสำหรับสองคนวางกระเป๋าแล้วยังเดินได้สบายยๆ เป็นห้องริมสุดก็เลยจะเห็นวิวสองฝั่ง

คืนแรกที่นอนมัวแต่ตื่นเต้นกับวิวด้านนอกก็เลยเปิดม่านเอาไว้ถ่ายรูป แล้วอีกอย่างเป็นม่านทึบก็กลัวว่าจะไม่มีแสงเข้ามาในตอนเช้าแล้วจะไม่ตื่น เพราะรุ่งขึ้นต้องเข้าออฟฟิศตื่นไม่ทันนี่คอขาดเลย มีชุดนอนให้คนละชุด ไดร์เป่าผม มินิบาร์ และ wifi ฟรี

ห้องน้ำถือว่ากว้างมิดชิดดี มีของใช้ในห้องน้ำครบ

เก็บของเรียบร้อยถึงเวลาเติมพลังรอบค่ำ นั่งรถไฟไปสถานีเดียว ไปสถานี  Oimachi ร้านอะไรก็ไม่รู้ คนพื้นที่พามา หิวๆ นะเต็มโต๊ะเลย ร้านขึ้นไปชั้น 3 บนตึกมีอยู่หลายร้านเหมือนกันบรรยากาศจะมืดๆ ทึมๆ หน่อย เวลาสั่งอาหารก็จิ้ม Tablet ได้เลยตามสะดวก

ขาดไม่ได้เลยแซลม่อน

ปลาหมึกวาซาบิ อร่อยนะเข้ากันดี

ทูน่าสับ ไข่ปลาแซลม่อนและไข่หอยเม่น

เครื่องพีชโซดาและเลมอนโซดาอร่อยเลย

หนังปลา อันนี้ฟันต้องแข็งแรงนิดนึงมันแข็งไปหน่อย

ระหว่างทางกลับผ่านห้าง LABI ตั้งใหญ่โตอยู่ริมถนนเลยแวะเข้าไปดูซะหน่อย ส่วนมากขายของเครื่องใช้ไฟฟ้าอุปกรณ์ IT เห็นราคาแล้วอยากจะสอยมาหลายอย่างมาก ถูกมากจริงๆ แถมมีส่วนลดสำหรับบัตรเครดิตอีกด้วย เดินขึ้นไปถึงชั้นบนมีตุ๊กตุ่นตุ๊กตา เกมส์เพียบเหมือนกันได้แต่สำรวจราคาไปก่อน ยังไม่รีบซื้ออยู่อีกหลายวัน

กลับมาถึงห้องก็ชื่นชมกับบรรยากาศด้านนอกประมาณ  4 ทุ่มก็เงียบเหงาแล้วรถก็ไม่ค่อยจะมี

ทีนี้พอไม่ปิดม่านคืนนั้นทั้งคืนก็ตัวแข็งกันเลยทีเดียวหนาวมากกกกกกกกก ฮีทเตอร์ยังช่วยเราไม่ได้แถมยังนอนติดหน้าต่างอีกด้วย  วันต่อมาก็เลยค้นพบกันว่าถ้าเราปิดม่านมันจะช่วยเก็บความอุ่นไว้ได้ น่าจะวัสดุที่เก็บความร้อนเหมือนจะทำมาจากกระดาษนะ จบไปหนึ่งวันอันแสนเมื่อยล้า

The post ย้อนวัยเด็กใน Disney Sea appeared first on เพลิน เพลิน.