พอเข้าตัวเมืองมิวนิคก็ต้องหาที่พักสำหรับคืนนี้ก่อนแล้วก็ไปจบที่ Am Nockherberg Hotel เป็นตึกแถวสูงประมาณ 3 – 4 ชั้น อารมณ์เหมือน Service Apartment ด้านหน้าจอดรถได้แค่ไม่กี่คันเพราะถนนค่อนข้างแคบ มีที่จอดรถอยู่ชั้นใต้ดินพื้นที่มีจำกัดเค้าก็จะใช้วิธีจอดซ้อนคันโดยการยกขึ้นข้างบนแทน ทำเลค่อนข้างดีอยู่ใกล้กับรถราง รถไฟใต้ดิน ร้านอาหารและอยู่กลางเมือง

พนักงานตอนเช็คอินค่อนข้างบริการดีเป็นมิตรและคอยช่วยยกกระเป๋าและโบกรถ สงสัยตอนนั้นจะมีคนเดียวทำทุกหน้าที่เลย แต่พอรอบค่ำจะเป็นอีกคนไม่ค่อยสนใจเราเท่าไหร่

มาถึงในห้องแล้วห้องพักเป็นแบบห้องชุด 2 ห้องนอน 1 ห้องน้ำ 1 ห้องครัวและส่วนนั่งเล่น ห้องนอนใหญ่เราไม่ได้ถ่ายรูปไว้แต่เป็นที่มาตรฐานทั่วไป ทีวีจอเล็กกว่าห้องที่เราพัก

มาที่ห้องที่เราพักจะเป็นห้องนอนเล็กเตียงนอนเป็นโซฟาเบดแต่ก็นอนสบายดี เหนื่อยมากหลับเป็นตาย ทีวีใหญ่กว่าห้องนอนใหญ่ มีโซฟานั่งเล่นสบายเลยล่ะ wifi ที่นี่ไม่ฟรีต้องซื้อแต่ก็สามารถใช้สัญญาณ wifi ฟรีในแถวนั้นได้

ห้องน้ำเป็นแบบอ่างอาบน้ำและไม่มีม่านด้วย ข้อเสียของห้องน้ำนี้คือประตูห้องน้ำล็อกไม่ได้ ต้องทำการตกลงกันก่อนว่าถ้าใครเข้าห้องน้ำให้เปิดห้องนอนไว้แล้วถ้าไม่มีคนเข้าห้องน้ำให้เปิดประตูห้องน้ำไว้ เดี๋ยวจะมาจ๊ะเอ๋กันตอนเข้าห้องน้ำ ฮ่าๆ

ส่วนของห้องครัวใหญ่มากมีอุปกรณ์ทำครัวครบแต่ไม่ได้ใช้งานเลย (เสียดาย) ถ้ามากันเยอะๆ ทำกับข้าวกินกันนี่ฟินเลย

ส่วนของนั่งเล่นต่อจากส่วนของครัวตรงนี้เย็นสบายเลยนะ มีหน้าต่างเปิดรับลม

หลังจากเก็บกระเป๋าสำรวจรอบห้องแล้วยังมีเวลาเหลือเยอะ 5 โมงเย็นฟ้ายังสว่างเป้าหมายเราคือไปจัตุรัสมาเรียน (Marienplatz) และไปตามรอยแอบรักออนไลน์ไปสวนอิงลิชการ์เดน (Englischer Garten) ที่ปานนท์กับพริบพราวเค้าไปตามหากันไม่เจอ

เดินออกจากโรงมาจากโรงแรมมานิดหน่อยก็เจอรถรางผ่านไปผ่านมาแต่ก็ไม่กล้าขึ้นเพราะไม่รู้เค้าจะไปไหน เราจะขึ้นกันถูกทางรึเปล่าก็เลยต้องเดินไปเรื่อยๆ เดินมาอีกแป็บก็ผ่านแม่น้ำอิซาร์ (Isar) แม่น้ำที่ยาวเป็นอันดับที่ 4 ของเยอรมัน ริมตลิ่งมีผู้คนมานั่งพักผ่อนกันส่วนมากเป็นวัยรุ่นมารวมตัวกันกิจกรรมต่างๆ

เดินมาเรื่อยจนผ่านมา Gärtnerplatz วงเวียนสวยๆ มีคนมานั่งเล่นพักผ่อนทำกิจกรรมอีกเหมือนกันเป็นช่วงดอกไม้กำลังบานเลย

เดินมาถึงแล้วจตุรัสมาเรียนพลาตซ์ (Marienplatz) เดินจากที่พักมาไม่ไกลมากแค่ 2.4 กิโลเมตรเท่านั้น มาถึงก็สร้างแลนด์มาร์กแต่เสียดายที่ตรงกลางเค้าล้อมรั้วปรับปรุงอะไรซักอย่าง เลยทำให้เห็นตัวอาคารไม่ทั้งหมด

บนหอคอยถ้าขึ้นไปถ่ายรูปจะเห็นมุมกว้างของตัวเมืองมิวนิค

เสาพระแม่มารีสีทองและนาฬิกากุ๊กกู๋อยู่ด้านบนอาคาร

รอบๆ  จตุรัสนี้เรียกได้ว่าเป็นใจกลางเมืองเลยก็ว่าได้เป็นย่านช้อปปิ้งใกล้ๆ เลยมีร้านขายของแบรนด์เนมชื่อดังหลายๆ แบรนด์รวมทั้งของท้องถิ่นด้วย  มีรถรางผ่านกลางจตุรัส

เดินไปเรื่อยๆ ก็จะผ่านสถานที่สำคัญๆ หลายแห่ง

เดินมาจนสุดถนนมาเจอ Feldherrnhalle ปัจจุบันใช้เป็นที่จัดแสดงงานต่างๆ อย่างคอนเสิร์ตหรือละคร Feldherrnhalle สร้างขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่แม่ทัพบาวาเรียในการทำสงความฝรั่งเศส-ปรัสเซีย

ฝั่งขวาจะเป็นโบสถ์ Theatinerkirche  ไม่ได้ถ่ายรูปมา

เดินมาอีกนิดนึงก็ถึงแล้ว Emglischer Garten ที่พริบพราวกับปานนท์เค้าตามหากันไม่เจอ

นั่นไงศาลาตรงนั้นชื่อ Diana Temple ที่นางเอกเดินถือดอกกุหลาบมารออยู่ตั้งนาน แต่จริงๆ ก็ไม่ได้มีแค่ที่เดียวหรอกนะ ที่มองเห็นในบริเวณนี้ก็หลายหลังอยู่

เข้ามาด้านในมีผู้ชายกับเล่นเปียโนให้ฟัง

ใกล้ค่ำแล้วต้องเดินกลับที่พักกันแล้ว ก็เดินมาอีกทางของจตุรัสฝั่งนี้จะมีร้านแเบรนด์เนมที่เรารู้จักมากกว่าฝั่งขาไป

เริ่มมืดแล้วๆ กลัวกลับไม่ทันเวลานัดกินข้าวก็เลยต้องใช้บริการแท็กซี่ไป ค่ารถจำไม่ได้ว่ากี่ยูโรแต่ไม่แพง

มื้อเย็นวันนี้ มาเมืองหลวงของเบียร์ก็คงไม่พ้นโรงเบียร์แน่นอน ซึ่งก็อยู่ใกล้กับที่พักของเราเลยคือโรงเบียร์ Paulaner ถือว่าเป็นเบียร์ที่มีชื่อเสียงระดับโลกเลย

โรงเบียร์มีส่วนที่อยู่ในอาคารและลานเบียร์ซึ่งลานด้านนอกคนเยอะมาก มากจนด้านในมีคนมาบริการน้อยมาก อาหารต่างๆ ก็รอนานเหมือนกัน

ขึ้นไปด้านบนก็มีห้อง VIP แล้วก็มองเห็นท่อส่งเบียร์ต่างๆ ด้วย จริงๆ ที่โรงเบียร์บ้านเราก็เห็นแบบนี้เหมือนกัน

อาหารมาแล้วเป็นที่รวมเอาไส้กรอก ขาหมูและปลาแซลม่อนรวมมาด้วยกัน อร่อยมากไม่เลี่ยนเลยแต่เหมือนเดิมซอสแอบเค็มไปหน่อย

เช้าวันต่อมาหลังจากทานอาหารเช้าเรียบร้อยแล้วก็ตั้งใจจะไป Outlet ซักที่หนึ่งเพื่อไปช้อปของที่อยากได้ ลอง search หาข้อมูลในเน็ตก็เจออยู่ 2 ที่ ที่แรก LODENFREY Outlet จากที่พักไปง่ายมากและไม่ไกลเท่าไหร่ แต่อีกที่ต้องออกจากมิวนิคไปร่วม 100 กิโลเมตร เดินทางโดยรถไฟลำบากแน่ก็เลยตัดสินใจไปที่ LODENFREY Outlet เลยละกัน

พอตกลงกันได้แล้วว่าเราจะไปที่นี่กันก็เปิด google map เดินตามไปเลย จากที่พักเดินไปรถไฟใต้ดินหรือ U-Bahn ห่างไปแค่ 300 เมตร สถานีที่เราขึ้นคือสถานี Kolumbusplatz ปลายทางเราจะไปที่ Olympia-Einkaufszentrum หลังจากยืนดูแผนที่กันซักพักว่าสายไหนใช้เวลาเร็วที่สุดใกล้ที่สุดก็มาสรุปที่สายสีเขียว U1 แล้วเราก็ทำการซื้อตั๋วผ่านตู้ขายตั๋วตั้งแต่เดินทางประเทศในยุโรปยังไม่เจอมนุษย์มาให้บริการเกี่ยวกับด้านขนส่งการเดินทางเลย

แล้วเราก็ไปยืนงงๆ ว่าจะเลือกอะไรดีตัวเลือกมันเยอะแล้วก็มีคนใจดีแนะนำว่าเลือกแบบนี้สิคุ้มนะไม่ต้องซื้อหลายรอบใช้ได้หลายคน เราก็เลยซื้อเป็นตั๋วกรุ๊ปมาใช้ได้ 5 คนภายใน 6 ชั่วโมงทุกเส้นทางของ U-Bahn สำหรับเรามันก็ไม่ได้คุ้มหรอกมากันแค่ 2 คน แต่มันก็ช่วยได้เวลาอยากจะขึ้นอีกจะได้ไม่ต้องซื้อบ่อยๆ

พอได้ตั๋วมาแล้วก็ลงไปขึ้นรถไฟกันเลย การจะลงมาสถานีรถไฟถ้าเป็นที่อื่นๆ หรือบ้านเราก็จะมีที่กั้นไว้ให้แตะหรือสอดตั๋วกันซะก่อนถึงจะเข้าไปได้ แต่ที่นี่ไม่ต้องเลยได้เข้าไปตัวปลิว เพราะที่นี่เค้าเน้นความซื่อสัตย์ไม่ต้องมีคนคอยตรวจตราว่าจะมีใครแอบเข้ามามั๊ยซื้อตั๋วถูกประเภทรึเปล่า

ชานชลานี้มีรถไฟถึง 3 สายมาใช้ช่องทางเดียวกันระหว่างรอรถไฟสายของเรามาก็สังเกตเห็นว่าปกติรถไฟจอดปุ๊บประตูจะเปิดปั๊บใช่มั๊ย…แต่เดี๋ยวก่อนไม่ใช่อย่างนั้นประตูไม่ได้เปิดเองนะจ๊ะต้องเปิดเองด้วยการแหกค่ะแหกตัวลูกบิดตรงประตูเอานะตอนปิดก็ปิดให้ตามปกติ ตอนขึ้นนี่จำแม่นเลยเดินไปแหกเลยจ้า แต่ตอนลงเพลินยืนรอหน้าประตูตั้งนานไม่เปิดซักทีแล้วก็เอ้อต้องเปิดเองนี่หว่าเกือบจะไม่ได้ลงซะละ

ถึงสถานี Olympia-Einkaufszentrum ผ่านห้าง Galeria Kaufhof แวะซื้อของนิดหน่อยแล้วก็เปิด google map เดินกันไปต่ออีก ประมาณ 600 เมตร พอไปถึงค่อนข้างผิดหวังเล็กน้อย ส่วนมากมีแค่ของ Local เป็นเสื้อผ้าซะส่วนใหญ่ราคาก็แพงด้วย แล้วก็เดินคอตกกลับไป

ไปตายรังที่ Marienplatz เหมือนเดิม ตอนกลับเรากลับรถสายสีส้มหรือ U3 เพราะไม่ต้องเปลี่ยนหลายต่อ

ห้าง Ludwig Beck และด้านหลังที่มีหอนาฬิกาเป็นพิพิธภัณฑ์ของเล่น (Spielzeugmuseum)

เดินช้อปกันที่นี่แล้วก็เดินเที่ยวสถานที่สำคัญแถวนี้ด้วยนั่นก็ถือโบสถ์ Frauenkirche เป็นโบสถ์ที่สร้างด้วยอิฐสีแดงแบบกอธิคเรียบๆ ไม่หรูหรา

ในตอนสงครามโลกครั้งที่ 2 โบสถ์ Frauenkirche ถูกทำลายเสียหายไปมากและพึ่งถูกบูรณะขึ้นมาเมื่อไม่กี่สิบปีที่ผ่านมานี้เอง

ทานข้าวเที่ยงเรียบร้อยเดินทางนานแล้วเริ่มเหนื่อยและไม่รู้จะไปไหนดี เพื่อนก็เลยเสนอว่าไปที่ๆ ใกล้กับที่พักดีกว่านั่นก็คือพิพิธภัณฑ์เยอรมัน (Deutsches Museum) แล้วก็พากันเดินย้อนกลับมา

พิพิธภัณฑ์เยอรมัน (Deutsches Museum) น่าจะถือเป็นพิพิธภัณฑ์ด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่ใหญ่ที่สุดในโลกได้นะ ตั้งอยู่ตรงเกาะกลางของแม่น้ำอิซาร์ (Isar) ค่าตั๋วเข้าชมคนละ € 11

เข้ามาด้านในต้องทึ่งกับความอลังการของที่นี่ นี่มันเป็นแหล่งรวมนวัตกรรมของโลกเลยนะเนี่ย ถ้าเป็นสมัยนักเรียนมาเข้าดูพิพิธภัณฑ์แบบนี้พูดเลยว่าฟิน

ที่นี่แบ่งเป็นหลายหมวดหมู่มากและก็มีอยู่หลายชั้นไม่จำเป็นต้องเดินเรียงลำดับ อยากจะชมอันไหนก่อนก็เชิญได้เลยมีป้ายบอกไว้

ด่านแรกเป็น Transport เรือ รถ เครื่องบิน ไม่ว่าจะเล็กจะใหญ่มารวมกันที่นี่ได้หมด แต่ก็ไม่ใหญ่เท่าเครื่องบินโดยสารกับเรือสำราญนะ อันนั้นใหญ่ไปมีแบบจำลองให้ดู

ชั้นนี้เกี่ยวกับเครื่องดนตรีตั้งแต่สมัยโบราณและจากหลากหลายประเทศ

ตรงนี้เกี่ยวแรงเหวี่ยงอะไรซักอย่าง ออกแนววิทยาศาสตร์หน่อยเรียกไม่ถูก จะเห็นลูกตุ้มห้อยต่องแต่งอยู่ด้านล่าง คนที่อยู่ด้านล่างลองเหวี่ยงไปมาได้

ห้องนี้เกี่ยวกับการพิมพ์ การถ่ายภาพ

งานทองานจักรสาน

และที่ภูมิใจมากไหลายบ้านเชียงของเราก็มาอยู่ที่นี่ด้วยนะ

ห้องนี้เกี่ยวกับไฟฟ้า

มีการสาธิตเกี่ยวกับไฟฟ้าเรียกไม่ถูกอีกแล้ว มีคนเข้าไปอยู่ในกรงกลมๆ นั้นแล้วถูกยกขึ้นไปแล้วก็ปล่อยไฟฟ้ามาให้สป๊ากกัน เกิดไฟฟ้าวาบๆ เหมือนฟ้าแล่บยังไงยังงั้นเลย

จริงๆ ในพิพิธภัณฑ์นี้มีมากมายหลายส่วนมากเก็บภาพมาไม่หมดและไม่รู้ว่าเดินทั่วรึยังเพราะมันใหญ่โตมากเราต้องออกมาก่อนเพราะใกล้เวลาปิดทำการแล้ว

จบความเพลินของมิวนิคแต่เพียงเท่านี้

The post Munich เมืองหลวงแห่งบาวาเรียเมืองหลวงแห่งเบียร์ appeared first on เพลิน เพลิน.

ถึงแล้วเมืองฟุสเซน (Fussen) แวะเติมน้ำมันและพักเหนื่อยนิดหน่อยก็ไปหาที่พักคืนนี้ก่อน เมืองฟุสเซน (Fussen) เป็นเมืองเล็กๆ ในรัฐบาวาเรียหรือบาเยิร์นอยู่ทางใต้ของเยอรมันติดกับชายแดนประเทศออสเตรียที่มีภูเขากั้นอยู่ เป็นเมืองที่นักท่องเที่ยวต่างก็ปักหมุดที่จะมาที่นี่ เพราะวิวเทือกเขาแอลป์อันใหญ่โตแล้วยังมีปราสาทแห่งเทพนิยายอยู่ที่นี่ด้วยนะ

ผ่านตัวเมืองมาแป็บนึงก็เริ่มหาที่พักขับรถวนหาหลายที่เต็มบ้าง วิวไม่ดีบ้าง จนมาได้ที่ Helmerhof  ห้องพักค่อนข้างดีมีทั้งอาคารหลังเก่าและหลังใหม่เชื่อมต่อกัน พอดีนอนคนเดียวก็เลยได้ห้องเล็กที่อยู่ตรงบันไดกับหลังเค้าเตอร์เชคอินแต่ก็ไม่ได้ยินเสียงอะไรบ้างนอกเลยนะ เก็บเสียงได้ดีพอสมควร ตรงข้ามโรมแรงก็เป็นลานจอดรถกว้างๆ

เข้ามาชมในห้องพัก ไม่ได้เล็กมากสำหรับนอนคนเดียวก็ถือว่าพอดี โรงแรมเค้าจัดหมอนจัดผ้าห่มเป็นรูปหัวใจน่ารักดีค่ะ มีชอคโกแลตวางไว้ที่หมอนอันนึงส่วน wifi ต้องไปขอที่ล็อบบี้ เปิดประตูหลังห้องออกไปนี่เป็นสนามหญ้ากว้างๆ เลยล่ะ

พอเก็บกระเป๋าเรียบร้อยแล้วหกโมงเย็นฟ้ายังสว่างอยู่ ก็เลยขอตัวออกไปเดินเล่นซะหน่อยเพราะมองเห็นปราสาทนอยชวานสไตน์ไกลๆ นู้น จะลองเดินเข้าไปถ่ายรูปใกล้ๆ ซะหน่อย แถมวิวก็ดีมากมองไปทางไหนก็สวย

ถ่ายรูปไปซักพักเริ่มลังเลว่าจะเดินไปทางไหนต่อดี จะเดินไปถึงปราสาทดีมั๊ยหรือจะเดินเข้าเมืองฟุสเซนระยะทางพอกันเลยเดินไปประมาณครึ่งชั่วโมง เพราะนัดเพื่อนทานข้าวเย็นตอนสองทุ่ม นี่ก็ทุ่มนึงละเอาไงดี

ตัดสินใจเดินไปทางปราสาทละกันเดินไปคนเดียวก็ไม่น่ากลัวนะ จริงๆ ถามว่ากลัวมั๊ยก็แอบหวั่นนิดนึงด้านซ้ายก็บ้านคนฝั่งขวาก็ตีนเขา

ทางนี้เป็นทางไปเมืองฟุสเซนก็ยืนลังเลแป็บนึงแต่ก็ไปอีกทางดีกว่า

เดินไปแป็บนึงมีรถม้าสวนมาเห็นเรายกกล้องขึ้นเค้าก็รู้งานยกมือขึ้นบ๊ายบายให้ทันที เป็นมิตรสุดๆ พอไปถึงโค้งก่อนถึงปราสาทโฮเฮ็นชวานเกา (Schloss Hohenschwangau) ก็เดินกลับเพราะมันก็เริ่มเปลี่ยวและเป็นป่าไปเรื่อยๆ แล้วอีกอย่างเดี๋ยวจะเดินกลับไปไม่ทันเวลานัด

มาถึงโรงแรมแล้วแต่ยังไม่ถึงเวลานัดก็เดินเลยโรงแรมไปนิดหน่อยว่าต่อไปจะมีอะไรให้ดูรึเปล่า บ้านเรือนเค้าค่อนข้างจะเหมือนชนบทบ้านเรานะข้างล่างเป็นปูนข้างบนเป็นไม้

ถึงเวลาอาหารเย็นก็ทานที่โรงแรมเหมือนเดิม เป็นร้านอาหารกึ่งบาร์มีเบียร์สด ไวน์ให้เลือกรับประทาน เมนูเย็นนี้เป็นพาสต้าแซลม่อน แล้วก็รวมมิตรปลาทอดราดซอสอร่อยกินได้ถูกปาก

เพื่อนบอกว่าถ้ามาถึงบาวาเรียแล้วต้องลองกินเบียร์เดี๋ยวจะมาไม่ถึงเพราะมันเป็นต้นตำหรับเลยนะ แต่ถ้าใครไม่กินแอลกอฮอล์เหมือนเราไม่ต้องห่วงมีเบียร์แบบที่ไม่มีแอลกอฮอล์ด้วยทีนี้กินเต็มที่เลย

ส่วนของหวานก็เป็นของขึ้นชื่อเพื่อนว่าอย่างนั้นถ้ามาแล้วต้องกิน เป็นแป้งทอดกรอบนอกนุ่มในจิ้มซอสแอปเปิ้ล อร่อยเลยล่ะกลับไปอ้วนแน่

เช้าวันใหม่ทานอาหารเช้าเรียบร้อยเช้คเอ้าท์ 9 โมงเช้า วันนี้เราจะได้ไปเยือนปราสาทในตำนานกันแล้ว ขับรถมามองไปด้านบนจะเจอปราสาทโฮเฮ็นชวานเกา (Schloss Hohenschwangau) ก่อน ข้างล่างเป็นลานจอดรถกว้างๆ ใกล้กันก็เป็นโรงแรม ร้านอาหาร ร้านของที่ระลึก มาถึงยังไม่ค่อยมีคนไม่ต้องต่อคิวยาวเวลาดีเลย 9 โมงนิดๆ

ไปซื้อตั๋วเข้าชมปราสาทกันก่อน เราซื้อไว้เลยทั้งสองปราสาท ก่อนซื้อก็ดูรอบก่อนนะว่าเราจะสะดวกรอบไหนมีทั้งภาษาอังกฤษและภาษาเยอรมันทั้งแบบเป็นไกด์และ Audio Guide แต่ละรอบเค้าจะมีไกด์พาเดินชมแต่ละห้องอธิบายเป็นภาษาที่เราเลือกนั่นเองแล้วก็กะเวลาให้ทันที่ไปอีกปราสาทนึงด้วยนะเวลาที่ใช้เดินขึ้นปราสาทและเวลาที่อยู่ในปราสาท

ได้ตั๋วมาแล้วเร็วสุดรอบ 10 โมงเป็นภาษาเยอรมัน เพราะเพื่อนที่พาไปฟังเยอรมันรู้เรื่องแล้วเค้าก็มาเล่าต่อเราอีกที ทางขึ้นปราสาทมีรถม้าขึ้นไปถึงและเดินขึ้นไป

เดินขึ้นข้างบนกันเราไปปราสาทโฮเฮ็นชวานเกา (Schloss Hohenschwangau) กันก่อนที่มองเห็นสีเหลืองๆ ด้านบนนั่นแหละ ทางเดินขึ้นผ่านทะเลสาป Alpsee น้ำใสเหมือนตู้กระจกอย่างที่เค้าพูดกัน

ขึ้นมาแป็บนึงพอให้เหนื่อยก็มาถึงแล้ว ปราสาทโฮเฮ็นชวานเกา (Schloss Hohenschwangau)

ปราสาทโฮเฮ็นชวานเกา (Schloss Hohenschwangau) เป็นปราสาทของพระเจ้าแม็กซิมิลเลียนและพระชายาซึ่งเป็นพระบิดาของพระเจ้าลุดวิกผู้สร้างปราสาทนอยชวานสไตน์หลังจากพระเจ้าแม็กซิมิลเลียนสิ้นพระชนม์พระเจ้าลุดวิกก็ขึ้นครองต่อแต่ไม่ได้แต่งานพระมารดาจึงได้อาศัยที่นี่ต่อพอพระเจ้าลุดวิกสิ้นพระชนม์พระองค์ก็อาศัยอยู่ลำพังจนกระทั่งสิ้นพระชนม์และปิตุลาของพระเจ้าลุดวิกก็มาอาศัยต่อจนสิ้นพระชนม์และกลายเป็นพิพิธภัณฑ์ในเวลาต่อมา

ทางเข้าไปในตัวปราสาทต้องรอให้ถึงรอบก่อนถึงจะเข้าไปได้ มีจอแสดงรอบเวลาเมื่อถึงเวลาก็มีเสียงตามสายประกาศให้เรารู้อีกที

กว่าจะถึงเวลาเข้าไปก็รอซักพักเลยล่ะระหว่างนี้ก็เดินเล่นรอบๆ ปราสาทไปก่อน ข้างบนมีร้านขายของที่ระลึกให้เลือกซื้อของฝากเหมือนกันจะเป็นร้านของปราสาทเองสินค้าไม่เเหมือนกับร้านที่อยู่ข้างล่าง  จากปราสาทนี้ก็มองเห็นปราสาทนอยฯอยู่ไกลๆ เหมือนกัน หันมาอีกฝั่งก็เป็นวิวเทือกเขาแอลป์เดินมาฝั่งทางขึ้นก็เป็นทุ่งหญ้ากว้างที่เราพักคืนที่ผ่านมา ระหว่างรอก็เจอเด็กหนุ่มไทยกลุ่มใหญ่รอเข้าปราสาทเหมือนกันแต่น้องเค้ารอเข้ารอบภาษาอังกฤษ

พอถึงเวลาเข้าไปด้านในแค่เอาบัตรฝั่งที่มีบาร์โค้ดแตะลงไปก็เข้าได้แล้ว ด้านในไม่อนุญาตให้ถ่ายรูป ตอนนี้ก็จำไม่ค่อยได้แล้วว่ามีห้องอะไรบ้างพอไปถึงห้องกลางก็มีไกด์ที่พูดภาษาเยอรมันมารอรับและอธิบายว่าห้องนี้คือห้องอะไรตกแต่งด้วยอะไรส่วนมากจะเป็นหินอ่อน จะมีหงส์ขนาดเท่าตัวจริงวางประดับในห้องด้วยเพราะทางโปรดหงส์มาก

การตกแต่งภายในพระเจ้าลุดวิกทรงได้แรงบันดาลใจมาจากฝรั่งเศสซะส่วนใหญ่ ทรงปลื้มพระเจ้าหลุยส์เอามากๆ เลย ขนาดที่ห้องนึงมีรูปของพระเจ้าหลุยส์ พระบรมวงศานุวงศ์ มหาเล็กต่างๆ เต็มห้องไปหมด มาถึงทางออกก็มีคาเฟ่ให้พักและร้านขายของที่ระลึกปิดท้ายก่อนจะออกไปจากปราสาท

ออกจากปราสาทพ่อแล้วไปต่อปราสาทลูกซื้อตั๋วไว้รอบเที่ยงตรง ไม่รู้จะใช้เวลาเดินขึ้นแค่ไหนก็รีบไปเลยทีนี้

ระหว่างทางขึ้นไปมีป้ายบอกทางไปทางอื่นด้วยบอกระยะทางกับเวลา แต่จริงๆ เวลาไม่ได้ตามนั้นหรอก โหเดินขึ้นเขาแป็บๆ ก็พักเหนื่อยแล้วไม่ใช่ทางดีๆ ด้วยนะ เราเลยเลือกเดินทางตรงดีกว่าทางลาดยางเดินสบายเดี๋ยวไม่ทันรอบ มีคนนั่งรถม้าสวนลงมาด้วยหน้าหมวยตี๋เชียวล่ะ

เดินมาจนเหนื่อย เฮ้อ เหนื่อยจริงๆ นะเริ่มมองเห็นความจริงละกลั้นใจเดินอีกนิดนึง

มาถึงจุดชมวิวและมุมมหาชนแล้ว ตรงนี้มีนักท่องเที่ยวมารอถ่ายรูปแล้วส่วนมากก็คนไทยด้วยสิหันไปทางไหนเจอแต่คนไทย ตอนที่ยืนถ่ายรูปอยู่ก็เจอครอบครัวนึงกำลังใช้ไม้เซลฟี่ถ่ายภาพครอบครัวกันอยู่ดูทุลักทุเลถ่ายไม่ครบคนซักทีก็เลยอาสาถ่ายรูปให้เค้าไปยังไงก็พูดภาษาเดียวกัน

ใกล้เวลาจะเข้าปราสาทแล้วก็พาไปกันเดินไปรอที่หน้าประตูสีแดงๆ ยิ่งเข้าใกล้ยิ่งอลังการ ใหญ่โตมโหฬารอะไรอย่างนี้

ระหว่างรอเข้าปราสาทก็ถ่ายรูปมุมนั้นมุมนี้ไปเรื่อยได้ยินเสียงน้ำตกดังๆ มาจากข้างล่างก็เลยมองตามไปทางต้นทางของน้้ำเห็นสะพานอะไรไกลๆ อ๋อ มันคือสะพานมาเรียนบรู๊ค (Marienbrucke) ที่เค้าไปถ่ายรูปปราสาทสวยๆ จากตรงนั้่นเอง สูงมาก ๆ มองขึ้นไปบนยอดเขานู้นไงต้นทางของน้ำตกมาจากตรงนู้นนนน น้ำใสไหลเย็นมากเป็นเพราะหิมะละลายลงมา

ปราสาทนอยชวานชไตน์ (Schloss Neuschwanstein) นี้สร้างโดยพระเจ้าลุดวิกที่ 2 แห่งบาวาเรีย ออกแบบโดยคริสเตียน แยงค์ ไม่ใช่สถาปนิกแต่เป็นนักออกแบบทางการละครมากกว่า ตัวปราสาทเลยออกมาแนวจินตนาการหน่อยๆ เป็นการผสมผสานของศิลปะหลายแบบและเป็นปราสาทที่นำสมัยในช่วงนั้นเพราะมีทั้งระบบไฟฟ้าน้ำประปาโทรศัพท์ในปราสาทด้วย

ปราสาทนอยชวานชไตน์ (Schloss Neuschwanstein) สร้างได้เพียง 1 ใน 3 ของแผนที่วางไว้เท่านั้น พระเจ้าลุดวิกที่ 2 ก็มาจมน้ำสิ้นพระชนม์อย่างปริศนา พระองค์ได้มีเวลาที่อยู่ในปราสาทนี้เพียง 170 วัน น่าเสียดายจริงๆ

ถึงเวลาเข้าไปข้างในไม่อนุญาตให้ถ่ายรูป ด้านในปราสาทก็ออกแบบตกแต่งอย่างสวยงามหรูหรามาก แต่ก็ยังมีกลิ่นของศิลปะที่พระราชวังแวร์ซายน์อยู่ พระองค์ทรงปลื้มพระเจ้าหลุยส์เอามากจริงๆ

มาใกล้จะถึงท้ายปราสาทแล้วมีจุดชมวิวที่มองเห็นวิวเทือกเขาแอลป์ ทะเลสาป Alpsee ปราสาทโฮเฮ็นชวานเกา (Schloss Hohenschwangau) สวยมากๆ ถ้าเป็นหน้าร้อนจะสวยกว่านี้มากเพราะภูเขาจะกลายเป็นสีเขียว หรือช่วงใบไม้เปลี่ยนสีก็จะเป็นสีส้มเต็มไปหมดเหมือนกัน

มุมนี้เห็นสะพานมาเรียนบรู๊ค (Marienbrucke) และทางเดินไปสะพานไกลเอาเรื่องอยู่นะ

ห้องสุดท้ายมีประสาทจำลองและขายของที่ระลึก คาเฟ่ ห้องน้ำให้เข้าตามอัธยาศัยเดี๋ยวเราเดินไปสะพานมาเรียนบรู๊ค (Marienbrucke) ต่อเลยดีกว่า

ระหว่างทางเดินได้วิวคล้ายตอนที่อยู่บนปราสาท

มาถึงสะพานมาเรียนบรู๊ค (Marienbrucke) รู้สึกขาสั่น สั่นเพราะเดินมาไกลแถมขึ้นเขามาเรื่อยๆ แล้วสั่นมากตอนอยู่กลางสะพานมันสูงมาก

นี่ไงได้มุมมหาชนแล้วสร้างแลนด์มาร์ค

ตอนกำลังจะเดินไปกลางสะพานก็ไม่มีคนหรอกนะ เพราะถึงกลางสะพานเท่านั้นแหละคนมาจากไหนกันสะพานก็แกว่งๆ มันก็แอบผุพังอยู่นะน่ากลัวจริงๆ  มองดูข้างล่างถ้าตกลงไปนี่คงไหลไปตามน้ำหรือค้างอยู่ซอกหินไหนซักที่ รูปถ่ายรูปแล้วรีบออกจากตรงนี้ดีกว่า

ตอนเดินกลับเห็นป้ายบอกว่าไปทางนี้ใกล้กว่านะใช้เวลาน้อยกว่าด้วยไปทางนี้แล้วกัน ทางเดินก็ไม่ได้สบายเหมือนตอนมาแต่ก็ไม่ได้ลำบากอะไรนักเร็วกว่าทางหลักจริงๆ ด้วย สวยมากๆ ปราสาทในเทพนิยาย ดีใจที่ได้มา

The post นอยชวานสไตน์ ปราสาทในฝัน…ฝันไปรึเปล่า appeared first on เพลิน เพลิน.