ตอนที่ไปค่อนข้างเงียบเหงาอาจจะเพราะเป็นวันธรรมดาคนทั่วไปเค้าก็ทำงานกันหมด นักเรียนก็ไปโรงเรียน

เดินไปซักพักก็มาเจอคณะทัวร์ของคนสูงอายุ กำลังเดินชมบ้านเรือนอยู่กลุ่มหนึ่ง

พิพิธภัณฑ์ของที่นี่ ไม่ได้เข้าไปแต่เดินผ่าน

เด็กๆ เลิกเรียนแล้วกำลังเดินกลับบ้านกันเลย หน้าตาจิ้มลิ้มน่าร้ากกก

จตุรัสของเมืองมีร้านขายผักผลไม้ และร้านอาหารวางโต๊ะเก้าอี้อยู่ข้างทาง

มาถึงโบสถ์พระแม่มารี Frauenkirche สร้างขึ้นตั้งแต่ยุคกลางในแบบโรโคโค ข้างนอกสีชมพูดูธรรมดาแต่ข้างในบอกเลยไม่ธรรมดา

ด้านในเน้นตกแต่งด้วยหินอ่อนสีน้ำตาลและทาสีขาวทำให้ดูหรูหราและกว้างขวาง

ออกจาก Günzburg นั่งรถมาอีกหน่อยเข้าสาย Romantic Road คือเมืองมรดกโลก Dinkelsbühl เป็นเมืองเก่าแก่ตั้งแต่สมัยยุคกลาง สภาพยังดูสมบูรณ์คงไม่โดนโจมตีจากสงคราม พอมาถึงที่จอดรถก็มีทั่วไปหาจอดเลยได้ บางที่ก็เสียตังค์ บางที่ก็ไม่เสียสังเกตุจากตู้หยอดเหรียญ

ด้านหน้าที่เห็นเป็นซุ้มประตูเมือง จะมีลักษณะเป็นเหมือนหอคอและกำแพงเมืองสูงๆ รอบด้าน

บ้านเรือนก็มีเอกลักษณ์แบบพื้นเมือง ดูเป็นกล่องๆ หลังคาสูง เรียงๆ กันไปสีสันสดใส

แว้บเข้ามาในเขตโรงงานสมัยก่อนไม่แน่ใจว่ามันคืออะไร

เดินวนรอบจนมาถึงใจกลางจตุรัสมาเจอประตูเมืองที่มีหอคอยสีสันสดใส

กลางจตุรัสย่านนี้เรียกว่าไวน์มาร์ค ( Weinmark หรือ Wine Market)มองเห็นโบสถ์เซนต์จอร์จ (Saint George’s Cathedral)

ประตูทางเข้าโบสถ์ใหญ่โตอลังการ ตัวโบสถ์เป็นการก่อสร้างแบบสไตล์โกธิค เป็นแบบก้อนอิฐธรรมดาไม่ได้มีสีสันอะไร

ทางด้านในโบสถ์ค่อนข้างใหญ่โตและดูขลัง

มีนักบุญเล่นเปียโนเพลงของโมสาร์ทอยู่ด้านบน

ถึงไม่ได้มีสีสันสดใสแต่ก็ดูขลังและเรียบหรู

ตรงข้ามโบสถ์บ้ารเรือนสีสันสดใส สีส้มเป็นออฟฟิศการท่องเที่ยวแล้วก็เป็นเกสเฮ้าส์ โรงแรม ร้านอาหารเรียงรายกันไป

เที่ยงแล้วเพิ่มพลังสำหรับวันนี้แวะที่ Gasthof “Goldner Hirsch” เป็นห้องอาหารที่เป็นทั้งโรงแรมด้วย สิ่งที่ขึ้นชื่อของที่นี่ก็จะเป็นหน่อไม้ฝรั่งต้นสีขาว ต้นใหญ่ๆ ไม่ค่อยเหมือนที่เราคุ้นเคย

ซุปหน่อไม้ฝรั่งออกจะเหม็นเขียวนิดหน่อย พอคนๆ แล้วเหมือนมีน้ำผักหรือโรยผักอะไรไม่รู้เขียวๆ อยู่ด้านล่าง รสดีให้ผ่าน

หน่อไม้ฝรั่งและไส้กรอก จานนี้อร่อย

หน่อไม้ฝรั่งห่อด้วยแป้งและเบค่อน จานนี้อร่อยกว่า ฮ่าๆ

มันฝรั่งอบ

เติมพลังเสร็จแล้วก็มาเดินรอบเมืองต่อ

ด้านนอกกำแพงเมืองจะมีหอคอยอยู่ด้านนอกสี่ทิศ

ดอกแมกโนเลียกำลังบานสวยดี

ตรงนี้เป็นโรงเก็บของ

มุมมองนอกกำแพง

The post เดินเพลินๆ ที่ Günzburg และ Dinkelsbühl appeared first on เพลิน เพลิน.

พอเข้าตัวเมืองมิวนิคก็ต้องหาที่พักสำหรับคืนนี้ก่อนแล้วก็ไปจบที่ Am Nockherberg Hotel เป็นตึกแถวสูงประมาณ 3 – 4 ชั้น อารมณ์เหมือน Service Apartment ด้านหน้าจอดรถได้แค่ไม่กี่คันเพราะถนนค่อนข้างแคบ มีที่จอดรถอยู่ชั้นใต้ดินพื้นที่มีจำกัดเค้าก็จะใช้วิธีจอดซ้อนคันโดยการยกขึ้นข้างบนแทน ทำเลค่อนข้างดีอยู่ใกล้กับรถราง รถไฟใต้ดิน ร้านอาหารและอยู่กลางเมือง

พนักงานตอนเช็คอินค่อนข้างบริการดีเป็นมิตรและคอยช่วยยกกระเป๋าและโบกรถ สงสัยตอนนั้นจะมีคนเดียวทำทุกหน้าที่เลย แต่พอรอบค่ำจะเป็นอีกคนไม่ค่อยสนใจเราเท่าไหร่

มาถึงในห้องแล้วห้องพักเป็นแบบห้องชุด 2 ห้องนอน 1 ห้องน้ำ 1 ห้องครัวและส่วนนั่งเล่น ห้องนอนใหญ่เราไม่ได้ถ่ายรูปไว้แต่เป็นที่มาตรฐานทั่วไป ทีวีจอเล็กกว่าห้องที่เราพัก

มาที่ห้องที่เราพักจะเป็นห้องนอนเล็กเตียงนอนเป็นโซฟาเบดแต่ก็นอนสบายดี เหนื่อยมากหลับเป็นตาย ทีวีใหญ่กว่าห้องนอนใหญ่ มีโซฟานั่งเล่นสบายเลยล่ะ wifi ที่นี่ไม่ฟรีต้องซื้อแต่ก็สามารถใช้สัญญาณ wifi ฟรีในแถวนั้นได้

ห้องน้ำเป็นแบบอ่างอาบน้ำและไม่มีม่านด้วย ข้อเสียของห้องน้ำนี้คือประตูห้องน้ำล็อกไม่ได้ ต้องทำการตกลงกันก่อนว่าถ้าใครเข้าห้องน้ำให้เปิดห้องนอนไว้แล้วถ้าไม่มีคนเข้าห้องน้ำให้เปิดประตูห้องน้ำไว้ เดี๋ยวจะมาจ๊ะเอ๋กันตอนเข้าห้องน้ำ ฮ่าๆ

ส่วนของห้องครัวใหญ่มากมีอุปกรณ์ทำครัวครบแต่ไม่ได้ใช้งานเลย (เสียดาย) ถ้ามากันเยอะๆ ทำกับข้าวกินกันนี่ฟินเลย

ส่วนของนั่งเล่นต่อจากส่วนของครัวตรงนี้เย็นสบายเลยนะ มีหน้าต่างเปิดรับลม

หลังจากเก็บกระเป๋าสำรวจรอบห้องแล้วยังมีเวลาเหลือเยอะ 5 โมงเย็นฟ้ายังสว่างเป้าหมายเราคือไปจัตุรัสมาเรียน (Marienplatz) และไปตามรอยแอบรักออนไลน์ไปสวนอิงลิชการ์เดน (Englischer Garten) ที่ปานนท์กับพริบพราวเค้าไปตามหากันไม่เจอ

เดินออกจากโรงมาจากโรงแรมมานิดหน่อยก็เจอรถรางผ่านไปผ่านมาแต่ก็ไม่กล้าขึ้นเพราะไม่รู้เค้าจะไปไหน เราจะขึ้นกันถูกทางรึเปล่าก็เลยต้องเดินไปเรื่อยๆ เดินมาอีกแป็บก็ผ่านแม่น้ำอิซาร์ (Isar) แม่น้ำที่ยาวเป็นอันดับที่ 4 ของเยอรมัน ริมตลิ่งมีผู้คนมานั่งพักผ่อนกันส่วนมากเป็นวัยรุ่นมารวมตัวกันกิจกรรมต่างๆ

เดินมาเรื่อยจนผ่านมา Gärtnerplatz วงเวียนสวยๆ มีคนมานั่งเล่นพักผ่อนทำกิจกรรมอีกเหมือนกันเป็นช่วงดอกไม้กำลังบานเลย

เดินมาถึงแล้วจตุรัสมาเรียนพลาตซ์ (Marienplatz) เดินจากที่พักมาไม่ไกลมากแค่ 2.4 กิโลเมตรเท่านั้น มาถึงก็สร้างแลนด์มาร์กแต่เสียดายที่ตรงกลางเค้าล้อมรั้วปรับปรุงอะไรซักอย่าง เลยทำให้เห็นตัวอาคารไม่ทั้งหมด

บนหอคอยถ้าขึ้นไปถ่ายรูปจะเห็นมุมกว้างของตัวเมืองมิวนิค

เสาพระแม่มารีสีทองและนาฬิกากุ๊กกู๋อยู่ด้านบนอาคาร

รอบๆ  จตุรัสนี้เรียกได้ว่าเป็นใจกลางเมืองเลยก็ว่าได้เป็นย่านช้อปปิ้งใกล้ๆ เลยมีร้านขายของแบรนด์เนมชื่อดังหลายๆ แบรนด์รวมทั้งของท้องถิ่นด้วย  มีรถรางผ่านกลางจตุรัส

เดินไปเรื่อยๆ ก็จะผ่านสถานที่สำคัญๆ หลายแห่ง

เดินมาจนสุดถนนมาเจอ Feldherrnhalle ปัจจุบันใช้เป็นที่จัดแสดงงานต่างๆ อย่างคอนเสิร์ตหรือละคร Feldherrnhalle สร้างขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่แม่ทัพบาวาเรียในการทำสงความฝรั่งเศส-ปรัสเซีย

ฝั่งขวาจะเป็นโบสถ์ Theatinerkirche  ไม่ได้ถ่ายรูปมา

เดินมาอีกนิดนึงก็ถึงแล้ว Emglischer Garten ที่พริบพราวกับปานนท์เค้าตามหากันไม่เจอ

นั่นไงศาลาตรงนั้นชื่อ Diana Temple ที่นางเอกเดินถือดอกกุหลาบมารออยู่ตั้งนาน แต่จริงๆ ก็ไม่ได้มีแค่ที่เดียวหรอกนะ ที่มองเห็นในบริเวณนี้ก็หลายหลังอยู่

เข้ามาด้านในมีผู้ชายกับเล่นเปียโนให้ฟัง

ใกล้ค่ำแล้วต้องเดินกลับที่พักกันแล้ว ก็เดินมาอีกทางของจตุรัสฝั่งนี้จะมีร้านแเบรนด์เนมที่เรารู้จักมากกว่าฝั่งขาไป

เริ่มมืดแล้วๆ กลัวกลับไม่ทันเวลานัดกินข้าวก็เลยต้องใช้บริการแท็กซี่ไป ค่ารถจำไม่ได้ว่ากี่ยูโรแต่ไม่แพง

มื้อเย็นวันนี้ มาเมืองหลวงของเบียร์ก็คงไม่พ้นโรงเบียร์แน่นอน ซึ่งก็อยู่ใกล้กับที่พักของเราเลยคือโรงเบียร์ Paulaner ถือว่าเป็นเบียร์ที่มีชื่อเสียงระดับโลกเลย

โรงเบียร์มีส่วนที่อยู่ในอาคารและลานเบียร์ซึ่งลานด้านนอกคนเยอะมาก มากจนด้านในมีคนมาบริการน้อยมาก อาหารต่างๆ ก็รอนานเหมือนกัน

ขึ้นไปด้านบนก็มีห้อง VIP แล้วก็มองเห็นท่อส่งเบียร์ต่างๆ ด้วย จริงๆ ที่โรงเบียร์บ้านเราก็เห็นแบบนี้เหมือนกัน

อาหารมาแล้วเป็นที่รวมเอาไส้กรอก ขาหมูและปลาแซลม่อนรวมมาด้วยกัน อร่อยมากไม่เลี่ยนเลยแต่เหมือนเดิมซอสแอบเค็มไปหน่อย

เช้าวันต่อมาหลังจากทานอาหารเช้าเรียบร้อยแล้วก็ตั้งใจจะไป Outlet ซักที่หนึ่งเพื่อไปช้อปของที่อยากได้ ลอง search หาข้อมูลในเน็ตก็เจออยู่ 2 ที่ ที่แรก LODENFREY Outlet จากที่พักไปง่ายมากและไม่ไกลเท่าไหร่ แต่อีกที่ต้องออกจากมิวนิคไปร่วม 100 กิโลเมตร เดินทางโดยรถไฟลำบากแน่ก็เลยตัดสินใจไปที่ LODENFREY Outlet เลยละกัน

พอตกลงกันได้แล้วว่าเราจะไปที่นี่กันก็เปิด google map เดินตามไปเลย จากที่พักเดินไปรถไฟใต้ดินหรือ U-Bahn ห่างไปแค่ 300 เมตร สถานีที่เราขึ้นคือสถานี Kolumbusplatz ปลายทางเราจะไปที่ Olympia-Einkaufszentrum หลังจากยืนดูแผนที่กันซักพักว่าสายไหนใช้เวลาเร็วที่สุดใกล้ที่สุดก็มาสรุปที่สายสีเขียว U1 แล้วเราก็ทำการซื้อตั๋วผ่านตู้ขายตั๋วตั้งแต่เดินทางประเทศในยุโรปยังไม่เจอมนุษย์มาให้บริการเกี่ยวกับด้านขนส่งการเดินทางเลย

แล้วเราก็ไปยืนงงๆ ว่าจะเลือกอะไรดีตัวเลือกมันเยอะแล้วก็มีคนใจดีแนะนำว่าเลือกแบบนี้สิคุ้มนะไม่ต้องซื้อหลายรอบใช้ได้หลายคน เราก็เลยซื้อเป็นตั๋วกรุ๊ปมาใช้ได้ 5 คนภายใน 6 ชั่วโมงทุกเส้นทางของ U-Bahn สำหรับเรามันก็ไม่ได้คุ้มหรอกมากันแค่ 2 คน แต่มันก็ช่วยได้เวลาอยากจะขึ้นอีกจะได้ไม่ต้องซื้อบ่อยๆ

พอได้ตั๋วมาแล้วก็ลงไปขึ้นรถไฟกันเลย การจะลงมาสถานีรถไฟถ้าเป็นที่อื่นๆ หรือบ้านเราก็จะมีที่กั้นไว้ให้แตะหรือสอดตั๋วกันซะก่อนถึงจะเข้าไปได้ แต่ที่นี่ไม่ต้องเลยได้เข้าไปตัวปลิว เพราะที่นี่เค้าเน้นความซื่อสัตย์ไม่ต้องมีคนคอยตรวจตราว่าจะมีใครแอบเข้ามามั๊ยซื้อตั๋วถูกประเภทรึเปล่า

ชานชลานี้มีรถไฟถึง 3 สายมาใช้ช่องทางเดียวกันระหว่างรอรถไฟสายของเรามาก็สังเกตเห็นว่าปกติรถไฟจอดปุ๊บประตูจะเปิดปั๊บใช่มั๊ย…แต่เดี๋ยวก่อนไม่ใช่อย่างนั้นประตูไม่ได้เปิดเองนะจ๊ะต้องเปิดเองด้วยการแหกค่ะแหกตัวลูกบิดตรงประตูเอานะตอนปิดก็ปิดให้ตามปกติ ตอนขึ้นนี่จำแม่นเลยเดินไปแหกเลยจ้า แต่ตอนลงเพลินยืนรอหน้าประตูตั้งนานไม่เปิดซักทีแล้วก็เอ้อต้องเปิดเองนี่หว่าเกือบจะไม่ได้ลงซะละ

ถึงสถานี Olympia-Einkaufszentrum ผ่านห้าง Galeria Kaufhof แวะซื้อของนิดหน่อยแล้วก็เปิด google map เดินกันไปต่ออีก ประมาณ 600 เมตร พอไปถึงค่อนข้างผิดหวังเล็กน้อย ส่วนมากมีแค่ของ Local เป็นเสื้อผ้าซะส่วนใหญ่ราคาก็แพงด้วย แล้วก็เดินคอตกกลับไป

ไปตายรังที่ Marienplatz เหมือนเดิม ตอนกลับเรากลับรถสายสีส้มหรือ U3 เพราะไม่ต้องเปลี่ยนหลายต่อ

ห้าง Ludwig Beck และด้านหลังที่มีหอนาฬิกาเป็นพิพิธภัณฑ์ของเล่น (Spielzeugmuseum)

เดินช้อปกันที่นี่แล้วก็เดินเที่ยวสถานที่สำคัญแถวนี้ด้วยนั่นก็ถือโบสถ์ Frauenkirche เป็นโบสถ์ที่สร้างด้วยอิฐสีแดงแบบกอธิคเรียบๆ ไม่หรูหรา

ในตอนสงครามโลกครั้งที่ 2 โบสถ์ Frauenkirche ถูกทำลายเสียหายไปมากและพึ่งถูกบูรณะขึ้นมาเมื่อไม่กี่สิบปีที่ผ่านมานี้เอง

ทานข้าวเที่ยงเรียบร้อยเดินทางนานแล้วเริ่มเหนื่อยและไม่รู้จะไปไหนดี เพื่อนก็เลยเสนอว่าไปที่ๆ ใกล้กับที่พักดีกว่านั่นก็คือพิพิธภัณฑ์เยอรมัน (Deutsches Museum) แล้วก็พากันเดินย้อนกลับมา

พิพิธภัณฑ์เยอรมัน (Deutsches Museum) น่าจะถือเป็นพิพิธภัณฑ์ด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่ใหญ่ที่สุดในโลกได้นะ ตั้งอยู่ตรงเกาะกลางของแม่น้ำอิซาร์ (Isar) ค่าตั๋วเข้าชมคนละ € 11

เข้ามาด้านในต้องทึ่งกับความอลังการของที่นี่ นี่มันเป็นแหล่งรวมนวัตกรรมของโลกเลยนะเนี่ย ถ้าเป็นสมัยนักเรียนมาเข้าดูพิพิธภัณฑ์แบบนี้พูดเลยว่าฟิน

ที่นี่แบ่งเป็นหลายหมวดหมู่มากและก็มีอยู่หลายชั้นไม่จำเป็นต้องเดินเรียงลำดับ อยากจะชมอันไหนก่อนก็เชิญได้เลยมีป้ายบอกไว้

ด่านแรกเป็น Transport เรือ รถ เครื่องบิน ไม่ว่าจะเล็กจะใหญ่มารวมกันที่นี่ได้หมด แต่ก็ไม่ใหญ่เท่าเครื่องบินโดยสารกับเรือสำราญนะ อันนั้นใหญ่ไปมีแบบจำลองให้ดู

ชั้นนี้เกี่ยวกับเครื่องดนตรีตั้งแต่สมัยโบราณและจากหลากหลายประเทศ

ตรงนี้เกี่ยวแรงเหวี่ยงอะไรซักอย่าง ออกแนววิทยาศาสตร์หน่อยเรียกไม่ถูก จะเห็นลูกตุ้มห้อยต่องแต่งอยู่ด้านล่าง คนที่อยู่ด้านล่างลองเหวี่ยงไปมาได้

ห้องนี้เกี่ยวกับการพิมพ์ การถ่ายภาพ

งานทองานจักรสาน

และที่ภูมิใจมากไหลายบ้านเชียงของเราก็มาอยู่ที่นี่ด้วยนะ

ห้องนี้เกี่ยวกับไฟฟ้า

มีการสาธิตเกี่ยวกับไฟฟ้าเรียกไม่ถูกอีกแล้ว มีคนเข้าไปอยู่ในกรงกลมๆ นั้นแล้วถูกยกขึ้นไปแล้วก็ปล่อยไฟฟ้ามาให้สป๊ากกัน เกิดไฟฟ้าวาบๆ เหมือนฟ้าแล่บยังไงยังงั้นเลย

จริงๆ ในพิพิธภัณฑ์นี้มีมากมายหลายส่วนมากเก็บภาพมาไม่หมดและไม่รู้ว่าเดินทั่วรึยังเพราะมันใหญ่โตมากเราต้องออกมาก่อนเพราะใกล้เวลาปิดทำการแล้ว

จบความเพลินของมิวนิคแต่เพียงเท่านี้

The post Munich เมืองหลวงแห่งบาวาเรียเมืองหลวงแห่งเบียร์ appeared first on เพลิน เพลิน.

ห่างจากโรงแรมมานิดหน่อยก็เป็นท่าเรือแล้ว ตรงท่าเรือมีสัญลักษณ์ของพระเจ้าลุดวิกที่ 2 ตั้งอยู่ ที่นี่เป็นวังสุดท้ายแล้วของพระเจ้าลุดวิกที่ 2 ที่จะได้ไปชม

ได้ตั๋วมาแล้วก็ขึ้นเรือได้เลยไปที่เกาะ Herren และ เกาะ Frauen คนละ € 8.7

ที่นั่งบนเรือมีที่มากมายเลือกนั่งได้เลยตามใจ ชอบอาบแดดชมวิวก็นั่งด้านบน กลัวแดดหน่อยก็หลบไปนั่งด้านล่าง ตอนที่ไปถึงมีแค่กลุ่มเรายังคิดเลยว่าถ้ามีแค่เราเค้าจะออกเรือมั๊ยแต่ไม่ถึง 5 นาทีคณะนักเรียนวัยรุ่นก็พร้อมใจกันขึ้นเรือมาเต็มเลยจนแทบไม่มีที่ว่าง หมดกังวลไปเลยว่าเรือจะไม่ออก

นั่งเรือประมาณ 15 นาทีก็มาถึงแล้วเกาะ Herren หรือเกาะผู้ชาย

เดินตรงจากท่าเรือมาก็มีที่ขายตั๋วสำหรับเข้าชมพระราชวัง มีร้านขายน้ำ, ขนม ห้องน้ำให้ใช้บริการ หลังจากได้ตั๋วมาแล้วก็มุ่งหน้าเข้าป่าเพื่อไปถึงพระราชวัง ทางที่เราจะไปสามารถเดินไปได้และมีรถม้าให้บริการ ถ้าเดินไปใช้เวลาเดินประมาณ 15 นาทีใกล้ๆ เอง

ถึงหน้าวังแล้วไงล่ะเหมือนแวร์ซายส์ยังกะแกะ ตั้งแต่สวนจนถึงตัวอาคาร เราได้รอบเข้าชมตอน 10 โมงตอนนี้เหลือเวลาอีกเกือบครึ่งชั่วโมงก็ไปเดินสำรวจความเหมือนรอบๆ ก่อน ค่าเข้าชมในพระราชวังคนละ € 8

พระราชวังแฮเร็นคีมซี (Herrenchiemsee) เป็น 1 ใน 3 ที่พระเจ้าลุดวิกที่ 2 ทรงสร้างขึ้นแต่ยังสร้างไม่เสร็จ เป็นวังที่ตั้งใจจะสร้างเลียนแบบพระราชวังแวร์ซายส์ของฝรั่งเศสแต่ทันสมัยกว่า เพราะมีระบบน้ำประปาและสาธารนูปโภคอื่นๆ ที่แวร์ซายส์ไม่มีแต่ที่นี่ก็มีขนาดเล็กกว่าแวร์ซายส์ อย่างที่เคยเล่ามาบ้างแล้วว่าพระองค์ทรงปลื้มพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เอามากๆ และการสร้างวังแห่งนี้ก็ใช้เงินไปจำนวนมหาศาล มากกว่าปราสาทนอยชวานสไตนส์และลินเดอร์ฮอฟรวมกันซะอีก ทำให้พระองค์ถูกทางการตรวจสอบและก็สิ้นพระชนม์อย่างปริศนาในเวลาต่อมา

ชมรอบๆ ทั้งน้ำพุทั้งสวนยังกะอยู่แวร์ซายส์ยังไงยังงั้น เพียงแค่ขนาดมันเล็กกว่าเท่านั้นเอง

ถึงเวลาเยี่ยมชมด้านในไม่อนุญาตให้ถ่ายรูป และมีเจ้าหน้าที่เดินพาชมห้องต่างๆ และอธิบายความเป็นมาของแต่ละห้องรวมถึงค่าใช้จ่ายราคาของเครื่องประดับตกแต่งภายในห้องนั้นด้วย ถ้าอยากรู้ว่าความงามด้านในเป็นอย่างไร หารูปได้จาก wikipedia ได้เลย แต่ละห้องที่สวยงามใช้เงินมากมายเพื่อสร้างกลับไม่เคยได้ใช้งานจริงเลย และพระเจ้าลุดวิกที่ 2 ก็ได้อยู่ในวังนี้แค่ 10 วันเท่านั้น

พระราชวังแห่งนี้เป็นที่นิยมน้อยกว่า 2 พระราชวังที่ผ่านมาของพระเจ้าลุดวิกที่ 2 เพราะการเดินทางมาได้แค่ทางเรือเท่านั้น หลังจากที่พระเจ้าลุดวิกที่ 2 ถูกปลดแล้วเนื่องจากใช้เงินพระคลังไปมากมายในการสร้างพระราชวังและปราสาท (เจ้าหน้าที่บอกใช้เงินส่วนพระองค์) แต่ปัจจุบันพระราชวังทั้ง 3 กลับทำเงินมากมายมหาศาลให้กับประเทศเลยทีเดียว  ชมจนทั่วแล้วก็ขึ้นเรือไปเกาะ Frauen หรือผู้หญิงกันต่อ เกาะนี้อยู่ห่างกับเกาะผู้ชายไม่มากนักเหมือนนั่งเรือข้ามฟากไป

เกาะนี้มีคนมาเดินเที่ยวปิคนิคกันมากมาย เกาะผู้ชายเหมือนมาดูอะไรจริงจัง เกาะผู้หญิงก็มาพักผ่อน

ด้วยความที่เกาะมันเล็กเดินแป็บเดียวก็รอบแล้ว อาคารนี้มีนาฬิกาแดดที่ผนังด้วยนะมุมซ้ายบนของอาคาร

นอนหลับสบายอาบแดด เห็นแล้วก็อดไม่ได้ที่จะถ่ายรูป นั่งมองอยู่นานยิ่งมองยิ่งฮานอนกรนคร่อกๆ แถมขาก็ลอยๆ ชี้เด่เหมือนตายไปแล้วซะงั้น ใครผ่านไปผ่านมาก็ถ่ายรูปไปกัน

ถึงเวลาที่ต้องกลับแล้ว

พอเริ่มบ่ายๆ คนก็ออกมาปิคนิคกัน มาแล่นเรือใบขับเรือเล่น

กินขนมไปชิ้นนึงตอนอยู่บนเกาะ พอขึ้นฝั่งมาก็มาต่อด้วยพิซซ่าและกาแฟรองท้องเป็นอาหารเที่ยงของวันนี้ก่อนจะเดินทางต่อ

The post พระราชวังบนเกาะ Herrenchiemsee appeared first on เพลิน เพลิน.

มาถึงทะเลสาบ 9 โมงนิดๆ กำลังดีคนไม่เยอะ ก็รีบไปซื้อตั๋วลงเรือสำหรับไปกลับอยู่ที่คนละ € 13.90 ระหว่างที่รอลงเรือก็ดื่มด่ำกับความงามข้างหน้าไปพลางๆ น้ำใส๊ ใส เหมือนกระจก มองเห็นพื้นเลย โรงเก็บเรือก็สวยคือมองตรงไหนก็สวยไปหมด

เรือมาเทียบท่าแล้วเข้าไปสำรวจที่นั่งในเรือก่อน ที่นั่งกว้างมากพอที่จะจุคนได้จำนวนมาก ด้านข้างก็เป็นกระจกเลื่อนเปิดปิดได้ไว้กันฝนกันหนาว แต่พอจะถ่ายรูปก็ขอเปิดแป็บนึง

มีน้ำตกไหลลงมาจากภูเขาด้วย

มาถึงหุบเขาตรงนี้เจ้าหน้าที่มาเป่าแตรโชว์เพราะจะได้ยินเสียงสะท้อนกลับมาค่อยข้างชัดเจน ถ้าเราตะโกนออกไปก็จะได้ยินเสียงตอบกลับมาเหมือนมีคนคุยกะเราด้วย

นู้นไงมองเห็นไกลๆ โบสถ์หัวหอมสีแดง (Bartholomew)

มาเทียบท่าแล้ว St. Bartholomä วิวสวยมาก น้ำก็ใสมากๆ

ลงจากเรือมาแล้วผู้นำทริปของเราก็บอกว่าต้องไปขึ้นเขาตรงนู้นซะก่อนไม่งั้นจะไม่ให้กินข้าวเที่ยง (จริงดิ) รออะไรล่ะเดินสิคะ

เดินไปเรื่อยๆ ก็เจอแม่เป็ดฟักไข่อยู่ ทุกมุมคือสวยมากเดินๆไปต่อเรื่อยเดินเข้าป่าเลยทีนี้

พอออกจากป่าก็มาเจอโรงเรืออยู่โรงนึง ตรงข้างฝามีลายมือเต็มไปหมดไม่ใช่แค่บ้านแล้วล่ะที่มีแบบนี้ ไม่รู้ใครมาสลักชื่อไว้บ้างเต็มไปหมด

มาถึงตรงนี้โหยดูตรงนู้นดิ สวยมากเหมือนเป็นไข่แดง ถูกโอบล้อมภูเขามีแสงแดดส่องลงมาตรงกลาง ช่วงที่เดินไปก็มีป้ายบอกทางว่าไปร้านอาหารที่ 1 กี่กิโลเมตรใช้เวลาเท่าไหร่ ร้านที่ 2 กี่กิโลเมตรใช้เวลาเท่าไหร่ แล้วก็ได้แต่มองตามป้ายไปแล้วก็คิดในใจว่ามีร้านในป่าและบนเขาด้วยเหรอไม่เห็นจะมีคนเลย แต่ลืมไปว่าเรามาเที่ยวเรือเช้าสุดจะเจอใครได้ไง

เริ่มขึ้นเขามาแล้วใบไม้ร่วงเต็มพื้น ลื่นสิคะต้องเดินระวังหน่อยกลัวตกเขาเหมือนกันเพราะไม่มีราวให้จับเดินไปแบบโล้นๆ แบบนี้แหละ

ขึ้นมาซักพักเจอน้ำตก น้ำไหลแรงมาก หยุดพักถ่ายรูปให้หายหอบซะก่อน รูปที่ถ่ายออกมานี่จมูกบานทุกรูปเลยหายใจไม่ทันหอบ แฮ่กๆๆ

เดินขึ้นมาอีกชั้นเหนือน้ำตกเมื่อกี้ดูเป็นสายเล็กๆ เอง แต่ตกไปแรงมาก

เดินหอบแฮ่กๆ มาอีกซักพักผู้นำทางของเรารีบชี้ให้มาดูตรงนู้นเร็ว ต้องรีบลากขาขึ้นไปแต่พอเห็นเท่านั้นแหละหายเหนื่อยเลยมันสวยมาก จินตนาการไปว่าตรงนั้นเป็นสวรรค์บนดินมีภูเขาโอบล้อมแสงแดดส่องลงมา มีทุ่งหญ้ากว้างๆ บ้านเล็กๆ กลางทุ่ง โหยเหมือนในหนังเลย จริงๆ แล้วมีจุดชมวิวที่สามารถขึ้นกระเช้าไปบนเขาได้นะ แต่จะไปอีกฝั่งหนึ่งไม่ต้องลงเรือมา ด้านบนมีร้านอาหารที่มีวิวเทือกเขาแอลป์อันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตาเลยล่ะและมองเห็นทะเลสาบทั้งหมดเลย แต่ว่าเสียดายที่ไม่ได้ขึ้นไป

ถ้ามองไปด้านหน้าจริงๆ แล้วตรงนั้นมีทะเลสาบอีกทะเลสาบหนึ่งซ่อนอยู่ด้วยนะคือ Obersee Lake จากตรงนี้มองเห็นไกลลิบๆ มืดๆ หน่อยเพราะเงาของภูเขาบังแสงแดดเอาไว้ ที่รู้ว่าใช่เพราะเห็นเงาของต้นไม้สะท้อนลงมาที่น้ำ นู้นเขียวๆ หลังสุดแล้วเลื่อนเข้ามาอีกนิดนึงตรงนั้นแหละทะเลสาบ

โอเคชมวิวจนพอใจแล้ว ผู้นำของเราก็บอกว่าเค้าจะเดินไปเขาอีกลูกต่อพวกเธอจะไปด้วยมั๊ยหรือว่าจะเดินกลับทางเดิม อ้าว! หลอกดาวมาปีนเขาเหรอเนี่ย แต่เจอวิวสวยแบบนี้ให้อภัย ฮ่าๆ แล้วเราก็เดินไปกันคนละทาง

เดินลงมาเดินเล่นตรงริมทะเลสาบบ้าง น้ำใสและนิ่งมากจนอยากจะลงไปเล่นน้ำได้แต่เอามือไปแตะๆ พอให้รู้ว่ามาถึงแล้ว นั่งเล่นแป็บนึงก็เจอเป็ดผัวเมียคู่หนึ่งมาทักทาย ชอบรับแขกกันมากที่ไหนมีคนแล้วบินเข้าไปหาเลยไม่มีกลัว

หันไปมองด้านบนหาจุดที่เราขึ้นไปเมื่อกี้ แต่มองไม่ออกว่าตรงไหนเป็นตรงไหน ตอนที่เดินลงก็มีคนเริ่มเดินขึ้นไปเหมือนกับเราตอนเรามายังไม่ค่อยมีคน

กลับมาถึงบริเวณท่าเรือและโบสถ์ก็เดินสำรวจรอบๆ ว่ามีอะไรน่าสนใจรึเปล่า

เข้ามาชมในโบสถ์ก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษ เล็กๆ ตามขนาดที่เห็นด้านนอกเลยใช้เวลาอยู่ในนั้นไม่นาน

ออกมาจากโบสถ์เที่ยงแล้วเริ่มหิว ข้างๆ กันเป็นร้านอาหาร Fischerei St.Bartholoma ที่ขายแต่ปลารมควัน ซึ่งก็ทำให้เห็นกันตรงนั้นเลยปลารมควันห้อยเต็มไปหมด

มาแล้วปลาเทราท์รมควันสดมีทั้งเนื้อขาวและเนื้อส้ม ตอนแรกก็คิดว่ากินคนละครึ่งกับเพื่อนแล้วกันเดี๋ยวกินไม่หมด แต่เลือกไม่ได้จัดมาทั้งสองอย่างเลย อร่อยพอๆ กันแต่เราว่าเนื้อส้มน่าจะอร่อยกว่า อารมณ์เดียวกะปลาแซลม่อน

อิ่มแล้วมานั่งรอผู้นำที่ท่าเรือ  บ่ายๆ รอเรือมากลับต้องกลับแล้วชอบมากอยากอยู่ต่ออยากจะสำรวจให้ทั่วไปเลย ฮ่าๆ ถามว่าสังขารอำนวยมั๊ย ตอบเลยว่าไม่หวายยยยยย…

ระหว่างเรือถอยหลังก็ได้หันมามองอีกฝั่งจ๊ะเอ๋กลับกวางเต็มไปหมด ตั้งแต่มาถึงยังไม่ได้สนใจมองมาทางนี้เลย น่าจะเป็นกวางเลี้ยงเพราะเห็นคอกของมันด้วย

บ๊าย บาย โบสถ์หอมแดงไปก่อนนะ

กลับมาถึงท่าเรือแล้วลมดีเชียวน้ำไหลเป็นคลื่นเลย

เดินดูของสวยๆ งามๆ หินนำโชคบ้านเรานั่นเอง มีทุกอย่างให้เลือกตั้งแต่ยังเป็นก้อนจนทำมาเป็นแบบสวยงามแล้ว

ไปกันต่อที่ไม่ไกลจากตรงนี้นั่นก็คือขึ้นไปขับรถชมวิวแบบพาโนรามา Roßfeld-Panoramastraße เป็นการขับรถชมวิวแบบวงกลมระหว่างทางไปนี่ก็ผ่านบ้านเก่าของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ด้วยนะ แต่บ้านเค้าถูกรื้อทำเป็นอย่างอื่นไปแล้ว

ก่อนขึ้นไปก็ต้องเสียค่าธรรมเนียมซะก่อน รถ+ผู้ใหญ่ 3 คน อยู่ที่ € 9

เริ่มไต่ตีนเขาขึ้นไปเรื่อยๆ หิมะก็เริ่มละลายบ้างแล้วเพราะมันกำลังจะเข้าหน้าร้อน ทางคดเคี้ยวหลายโค้งแต่ก็ไม่ได้น่ากลัวเพราะวิวมันดึงดูด

มาจอดรถที่จุดชมวิวจุดแรกแล้วก็รีบลงไปถ่ายรูปซะหน่อย

มีโค้งเห็นสะพานตรงนั้นสวยดีฝั่งทางขวาจะเป็นฝั่งประเทศออสเตรีย

วิวฝั่งทางนี้เป็นออสเตรียทั้งหมดเลยถูกโอบล้อมด้วยแอลป์

วนมาฝั่งนี้จะเป็นเยอรมัน ตรงนี้น่าจะเป็นลานสกีเห็นมีกระเช้า

ลงมาแล้วไปหาที่นอนสำหรับคืนนี้กันต่อ จุดหมายปลายต่อจะไปที่ทะเลสาบคีมซี (Chiemsee) ห่างจาก Berchtesgaden ราวๆ 60 กว่ากิโลเมตร

และได้ที่พักที่ Prien am Chiemsee: Garden Hotel Reinhart สภาพโรงแรมก็สไตล์บาวาเรียดูเก่าไปหน่อยแต่ก็สะอาดดี พวงกุญแจห้องใหญ่มากและหนักมากแท่งเหล็กแท่งหนึ่งเลยล่ะ และลิฟท์ก็ค่อยข้างเล็ก

ห้องพักก็โอเคนะไม่เล็กมากสำหรับคนเดียว มีโต๊ะนั่งดูทีวีนั่งทำงาน ที่วางกระเป๋าห้อยเสื้อหยิบง่ายดี

ในห้องน้ำก็มีทุกอย่างครบเหมือนเช่นโรงแรมที่ผ่านๆ มา

ออกมาเจอะที่ระเบียงไม่กล้าเปิดประตูออกไปเลยยุงตัวใหญ่มาก เท่าแมลงวันเลยนะแล้วอยู่กันเป็นฝูง ตรงสนามหญ้าด้านล่างยังต้องมีตาข่ายมากันยุงเลย น่ากลัวจริงๆ ด้านล่างมีสระว่ายน้ำแบบน้ำเกลือค่อนข้างใหญ่กว่าทุกที่ที่ผ่านมา แต่ส่วนของสปาไม่มีอะไรน่าสนใจต้องรอให้เจ้าหน้าที่มาช่วยจัดการอุปกรณ์ให้เลยปล่อยผ่านไปดีกว่า

มื้อเย็นขับออกมาจากตัวเมืองไปกินร้านอาหารไทย ที่มีคนไทยมาเปิดอยู่เจ้าของร้านเป็นใต้อาหารก็เลยออกมารสจัด และเป็นอาหารใต้บ้านเราซะเยอะ ร้านอยู่ติดกับรางรถไฟเลยนะแบบติดจริงๆอ่ะ รถไฟผ่านนี่สบตากับคนข้างในรถไฟได้เลย คนเยอะฝรั่งชอบกินอาหารไทย

The post น้ำใส ไหลเย็นที่ทะเลสาบ Konigssee appeared first on เพลิน เพลิน.

ปราสาทลินเดอร์ฮอฟ (Linderhof) เป็นปราสาทที่ 2 ที่พระเจ้าลุดวิกที่ 2 ทรงสร้างขึ้นและเป็นปราสาท 1 ใน 3 ที่สร้างเสร็จสมบูรณ์ ปราสาทลินเดอร์ฮอฟ (Linderhof) เป็นปราสาทที่ใช้ในยามล่าสัตว์ มีบางส่วนที่สร้างเลียนแบบพระราชวังแวร์ซายส์ของฝรั่งเศส

มาถึงบริเวณปราสาทแล้วลานจอดรถกว้างใหญ่มีลำธารใหญ่ผ่านด้วย เดินไปอีกนิดเป็นโรงแรมและมีร้านอาหารร้านของที่ระลึกก่อนจะเดินเข้าไปชมปราสาทตามป้ายบอกทาง หน้าโรงแรมเจอคณะคนไทยมาเป็นรถทัวร์เลย

ระหว่างทางเดินไปปราสาทใบไม้ร่วงหมดเลยแต่ก็ยังสวยอยู่นะ

เดินมาถึงแล้วซื้อตั๋วเข้าชมปราสาทก่อนเลย ซื้อแบบ 3 คน อยู่ที่ € 25.50 ได้รอบเวลา 11:10 น. ต้องรอเป็นรอบเหมือนที่ปราสาทนอยฯ

ระหว่างรอเวลาเข้าไปก็เดินถ่ายรูปเล่นไปเรื่อยๆ ตอนที่ไปกำลังจะเข้าหน้าร้อนแล้วก็มีเจ้าหน้าที่มาจัดสวน เอาลังไม้ที่คลุมรูปปั้นต่างๆ ในสวนออก ที่ต้องคลุมไว้เพราะในฤดูหนาวหิมะมันตกรูปปั้นมันจะก็จะเสียหายได้

ถึงเวลาเข้าไปในปราสาทแล้วได้รอบเป็นภาษาเยอรมัน แต่ที่นี่ดีมากเลยเค้าถามว่าเรามาจากประเทศอะไรแล้วก็ไปหยิบแฟ้มที่เป็นภาษาไทยมาให้ โอ้ววแจ่มมาก เข้าไปด้านในก็ไม่อนุญาตให้ถ่ายรูปเหมือนเคย แต่ภายในก็มีการจำลองหลายส่วนมาจากพระราชวังแวร์ซายส์ที่พระเจ้าลุดวิกทรงปลื้มนักปลื้มหนา มีทั้งรูปพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 พระสนมต่างๆ ขุนนาง ประดับอยู่ในห้อง พระองค์ทรงโปรดสีน้ำเงินในห้องบรรทมก็จะเน้นสีน้ำเงินเป็นหลัก ส่วนการตกแต่งก็เน้นไปทางสีน้ำเงินเหมือนกันเช่นโต๊ะ เตาผิงก็เป็นหินสีน้ำเงินหรือลาพิศ โคมไฟสั่งทำมาจากอิตาลีและห้องเสวยก็ไฮเทคมาก มีโต๊ะที่จัดเตรียมอาหารจากชั้นล่างแล้วโผล่ขึ้นมาชั้นบนได้ด้วยเจ๋งมาก

เดินครบทุกห้องแล้วก็มาโผล่ทางด้านหลังของปราสาท เห็นลังไม้ยังคลุมรูปปั้นอยู่เลย

เดินขึ้นไปบนศาลาเขียวๆ ด้านบน ขึ้นเขาจ้าหอบนิดนึง

จุดชมวิวบนศาลาสีเขียว มองลงไปเห็นปราสาทลินเดอร์ฮอฟ (Linderhof) ลานน้ำพุและเทือกเขาแอลป์สวยมาก

เดินไปเรื่อยๆ ก็เจอถ้ำจำลอง Venus Grotto ที่พระเจ้าลุดวิกสร้างไว้เพื่อไว้ชมการเล่นละครจะทรงประทับบนเรือกลางน้ำ ในถ้ำมีไฟที่สามารถเปลี่ยนสีได้ถือว่าเริ่ดอยู่นะในสมัยนั้น ทรงเป็นผู้ด้านเทคโนโลยีจริงๆ พระเจ้าลุดวิกที่ 2 ทรงโปรดศิลปินโอเปร่าที่ชื่อ ริชาร์ด วากเนอร์ ทรงสร้างที่นี่เพื่อให้ริชาร์ด วากเนอร์ได้มาอยู่ด้วยกันแต่สุดท้ายแล้วก็ไม่ได้มาอย่างที่พระองค์ตั้งใจไว้

ถัดมาจะเจอ Moorish Kiosk ออกแบบโดยสถาปนิกชาว Berlin ข้างในมีพระที่นั่งประดับด้วยรูปปั้นนกยูง

ระหว่างทางเดินกลับก็ผ่านทุ่งหญ้า เนินเขาและลำธารเยอะแยะ มีอะไรให้แวะให้เข้าไปมากมายเดินทางวันก็ไม่หมด

แต่ว่าเราต้องไปต่อแล้ว ข้างลานจอดรถมีลำธารที่น้ำแข็งละลายลงมาจากภูเขาใสดีทีเดียว

ออกจาก Linderhof เราก็ไปต่อที่ Berchtesgaden ระยะทางประมาณ 200 กิโลเมตร

ไปถึงก็ 5 โมงเย็นแล้วเงียบเหงาเพราะคนก็ทยอยกลับกันแล้ว

เดินเข้าไปด้านในเพื่อที่จะไปทะเลสาบ Konigssee (Königssee Lake) เจอร้านขายหินนำโชคที่บ้านเราฮิตใส่กัน ตอนขามาจากเมืองไทยเอามาฝากเพื่อนเยอะเลยมาที่นี่มาเจอแหล่งมันซะงั้นเยอะมากจนเลือกไม่ถูก

เดินมาจนถึงทะเลสาบแล้วคนเริ่มบางตา เรือเที่ยวสุดท้ายกำลังเทียบท่าหลังจากนี้ก็หาที่นอนสำหรับคืนนี้กันเถอะพรุ่งนี้ค่อยมาใหม่ ฝนก็ทำท่าจะตกด้วยเหมือนกัน

ขับรถหาที่พักอยู่นานก็มาเจอที่ Alpenhotel Fischer อยู่ห่างจากทะเลสาบประมาณ 3 กิโลเมตรได้ ห้องพักใหญ่มากโดยเฉพาะส่วนนั่งเล่นนอนได้อีกคนเลยล่ะ จริงๆ ก็นอนคนเดียวอ่ะนะห้องใหญ่มันก็รู้สึกโหวงๆ หน่อย

ห้องน้ำก็พอดีๆ เป็น shower มีอุปกรณ์ครบที่สำคัญมีเก้าอี้นั่งอาบน้ำด้วยนะ เผิื่อคนแก่ คนที่ยืนไม่ค่อยไหวจะได้อาบน้ำได้สะดวกไม่ต้องกลัวลื่น

ตรงระเบียงห้องจริงๆ ก็สวยนะ แต่พอดีฝนตกฟ้าเลยมืดไปหน่อย แต่ก็อยู่ข้างนอกนานไม่ได้เพราะมันหนาวจริงๆ ด้านข้างห้องนี่ภูเขาหิมะเลยล่ะ

นอกจากมีโซฟานั่งดูทีวีแล้วก็มีโต๊ะทำงานให้ด้วย wifi ขอรหัสที่ Reception นะ ด้านล่างมีซาวน่าและสระว่ายน้ำเป็นแบบน้ำเกลือ เดินมาทั้งวันเลยขอเอาเท้าไปแช่น้ำร้อนซะหน่อยดีกว่า

ถึงเวลาอาหารเย็นขับรถเข้าไปที่ตัวเมือง Berchtesgaden ไปทานที่ร้านดังและเก่าแก่ของที่นี่ชื่อ Gasthof zum neuhaus ตัวร้านออกแบบตกแต่งแบบบาวาเรียดั้งเดิม มีทั้งส่วนของอาคาร และสวนเบียร์ พนักงานก็แต่งตัวแบบพื้นเมืองด้วย

เมนูคืนนี้มีไก่อบมาซะครึ่งตัวเลย

ขาหมูเยอรมันจานใหญ่ที่มาพร้อมมันฝรั่งบดผสมแป้ง น้ำซอสออกจากเค็มๆ หน่อย หรือว่ามันเป็นรสชาติิแบบนี้รึเปล่า กินร้านไหนก็เค็มเหมือนกันหมด

หัวไชเท้าสไลด์ยาวมาเป็นทางเลย

เป็ดย่างราดซอสส้มมากับมันบด

และเบียร์ท้องถิ่นต้นตำหรับบาวาเรีย

The post ปราสาทกลางป่า Linderhof appeared first on เพลิน เพลิน.

ป้ายบอกทางอีก 700 เมตรจะเข้าออสเตรียแล้ว

ข้ามฝั่งมาออสเตรียแล้วมีป้ายบอกทางไปเมืองอินส์บรุค (Innbruck) เมืองโรแมนติคที่นักท่องเที่ยวต่างก็ปักหมุดกัน แต่ว่าเราไม่ได้ไปหรอก ฮ่าๆ

ขับรถเข้ามาในออสเตรียแล้ววิวสองข้างทางเป็นภูเขาที่มีหิมะเต็มไปหมดเลย เห็นภูเขาสูงใหญ่อยู่ไกลๆ ข้างหน้าเป็นทุ่งหญ้าและมีหมู่บ้านคนอยู่หน้าภูเขา มันคือวิวในฝันชัดๆ สวยมากเลยล่ะ

นั่งรถมาเรื่อยๆ มองด้านบนเห็นอะไรพาดผ่านถนนอยู่ไกลๆ พอเข้าไปใกล้ๆ อ๋อมันเป็นสะพานไม้นี่เองสูงและยาวมากคนที่เดินด้านบนเค้าจะรู้สึกหวาดเสียวกันบ้างรึเปล่านะ แลดูเป็นสะพานแขวนที่ไม่ค่อยแข็งแรงเท่าไหร่เวลาเดิินคงจะแกว่งไปแกว่งมา

มาถึงแล้วทางขึ้น Zugspitze Tiroler Zugspitzbahn เป็นการขึ้นแบบกระเช้า อยู่ที่เมือง Ehrwald ในออสเตรีย ก่อนขึ้นก็ไปซื้อตั๋วกันก่อน Round Trip Ticket อยู่ที่  € 43.50 ต่อคน

ได้ตั๋วมาแล้วขึ้นไปกันเลยระยะทางค่อนข้างไกล เพราะมันสูงมากกกกกกเป็นจุดที่สูงที่สุดในเยอรมันเลยล่ะ

ระหว่างขึ้นก็เพลินๆ ไปกับวิวสวยๆ ไปตลอดทางไม่มีเบื่อแน่นอนกระเช้าก็ใหญ่มากนะ ไม่น่ากลัวหรือรู้สึกหวาดเสียวเท่าไหร่

ในอาคารตรงนั้นเป็นร้านอาหาร

มาถึงแล้วยอดเขา Zugspitze สูงมากๆ จากจุดนี้มองเห็นยอดเขาเป็นร้อยๆ ของเทือกเขาแอลป์จนสุดลูกลูกตาเลยล่ะ Zugspitze ถือว่าเป็นจุดที่สูงที่สุดในเยอรมัน มีความสูงถึง 2,962 เมตร หรือ 2.9 กิโลเมตร สูงมากจริงๆ บางคนก็ขึ้นมาเล่นสกีก็จะหอบเครื่องไม้เครื่องมือสำหรับไปเล่นสกีมาด้วย บางคนก็ขึ้นมาชมวิว ทานอาหาร แต่ถ้าขึ้นมาแล้วไม่ได้ลงไปเล่นสกีแต่ก็อยากจะสัมผัสหิมะล่ะก็ไม่ต้องห่วงมีหิมะกองมหึมาตรงจุดชมวิวให้ปีนขึ้นไปเล่นไปถ่ายรูปได้สบาย

ทางที่เราขึ้นมา มาจากฝั่งออสเตรีย

มีลานสกีตรงด้านล่าง ถ้ามองดีๆ ก็จะไลน์ของกระเช้าที่ขึ้นมาเล่นสกีด้วย แต่แสงของหิมะมันขาวจ้าไปหน่อยมองไม่ค่อยเห็น

ฝั่งนี้มองเห็นทะเลสาบ Eibsee ฝั่งนี้ก็มีทางขึ้นมาที่ยอดเขาด้วยรถรางด้วยนะอยู่ในฝั่งเยอรมัน ถ้าดูเรื่องแอบรักออนไลน์จะเห็นตอนที่นางเอกนั่งรถรางขึ้นมาบนเขา

มามองฝั่งนี้เห็นวิวเทือกเขาแอลป์ค่อนข้างชัด เทือกเขามีเป็นร้อยเป็นพันยาวไปถึงฝรั่งเศส สวิสฯ อิตาลีเลยทีเดียว ถ้าเราไปส่องกล้องตัวนี้เราก็จะรู้ว่ายอดเขาที่เราเห็นมันชื่อว่าอะไรบ้าง สูงเท่าไหร่ ตั้งอยู่ตรงไหน กล้องนี่หมุนได้รอบทิศเหมาะกับคนที่ตัวสูงซัก 160 ขึ้นไปเตี้ยกว่านี้ก็มองไม่เห็นละ

ยอดสุด สุดยอดของ Zugspitze อยู่ตรงนั้นไง สร้างแลนด์มาร์ก

ไม่รู้ว่านกอะไรแต่บินสูงมากเลยนะ บินวนสวนกันสวนกันมา

ลานเล่นสกีขนบนภูเขา

พักกินของว่างเบียร์ไม่มีแอลกอฮอล์แสนอร่อย นั่งจิบเบียร์ท่ามกลางวิวเทือกเขาแอลป์ แหม่บรรยากาศดีจริงๆ ด้านนอกเย็นมากจนน้ำแข็งเกาะ ด้านนอกก็มีที่นั่งอาบแดดได้บรรยากาศแต่ก็ระวังนกมันจะบินมาโฉบ ด้านในของอาคารก็จะมีส่วนที่เป็นบาร์ตกแต่งไฮโซเครื่องดื่มกับอาหารก็จะคนละเรื่องกับที่เรานั่งอยู่

จุดชมวิวที่เราอยู่สามารถเดินชมวิวได้ 180 องศาเลย

ถึงเวลาลงแล้วรอบนี้ก็จะมีคนลงกับเราเยอะหน่อยเพราะเป็นรอบสุดท้ายแล้ว 4 โมงเย็น

เย็นแล้วไปหาที่พักกันต่อขับรถตามทางมาเรื่อยๆ วิวด้านข้างเป็นเทือกเขาแอลป์แล้วก็มีลำธารที่เป็นน้ำแข็งละลายน้ำใสมากๆ แล้วก็มีรางรถไฟที่ขึ้นไปบน Zugspitze ด้วย แล้วก็มาจบที่ โรงแรม 4 ดาว Eibsee hotel เอ๊ะชื่อเหมือนทะเลสาบ Eibsee ที่เรามองเห็นจากด้านบนเลย ใช่ไม่ผิดหรอกด้านข้างนี่ก็ทะเลสาบ Eibsee นั่นแหละ

ขึ้นมาห้องพักเปิดห้องมาปุ๊บถอดเสื้อคลุมและผ้าพันคอออกเพราะเปิดฮีทเตอร์ไว้ก็ค่อนข้างอุ่น มองผ่านไปถึงระเบียงก็รีบพุ่งไประเบียงก่อนเลย เปิดประตูปุ๊บกะไปชมวิวเต็มที่ปรากฏว่า “เฮ้ยหนาว” เย็นเจี๊ยบจับใจเลยล่ะถอยกลับเข้าห้องแทบไม่ทัน ตั้งหลักก่อนใส่เสื้อคลุมแล้วค่อยออกไปใหม่

ตั้งหลักได้ออกไปดูวิวข้างนอก โอ๊ยนี่มันสวรรค์รึเปล่าสวยแท้ด้านซ้ายก็เทือกเขาแอลป์ ด้านหน้าก็ทะเลสาบด้านขวาก็เป็นป่าเขา มองไปด้านบนเป็น Zugspitze ที่เขาพึ่งขึ้นไปเมื่อตอนบ่าย ด้านหน้าโรงแรมรู้สึกจะเป็นทางขึ้นที่เป็นรถรางนะ วิวมันสวยมากจนไม่อยากจะเข้าห้องไปเลยแต่ทนหนาวไม่ไหวมือแข็งเลยทีเดียว

ห้องพักถือว่ากว้างเลยนะอุปกรณ์รวมทั้งเฟอร์นิเจอร์ค่อนข้างพร้อมตั้งแต่ระเบียงก็มีเก้าอี้สำหรับนั่งชมวิว ค่อนข้างสะอาด ในห้องก็มีส่วนนั่งเล่นอ่านหนังสือ มีโต๊ะทำงาน มินิบาร์พร้อม wifi สามารถขอได้ที่ Reception 1 รหัสต่อ 1 เครื่อง มีถุงใส่อุปกรณ์สำหรับไปว่ายน้ำหรือซาวน่าที่ด้านล่าง ในถุงก็จะมีรองเท้า Slipper เสื้อคลุม

ในห้องน้ำเป็นแบบอ่างอาบน้ำขนาดห้องน้ำกำลังพอดี ไม่เล็กไม่ใหญ่เกินไป อุปกรณ์ในห้องน้ำมีครบหมดไดร์เป่าผม ปลั๊กไฟก็มี

ได้อุปกรณ์ครบละก็ลงมาพักผ่อนด้านล่าง ด้านผ่าน Reception ลงไปด้านล่าง เปิดประตูเข้าไปก็จะส่วนที่บริการน้ำ น้ำร้อน น้ำอุ่น น้ำผลไม้ ชา กาแฟก็มี แล้วส่วนของผ้าคลุม ผ้าขนหนูเล็กใหญ่ก็เลือกเอา เดินตรงมาจะเป็นส่วนของซาวน่าก่อนมีอยู่หลายห้องเลือกเข้าได้เลย

พอซาวน่าเสร็จก็เดินมาอีกห้องมีส่วนของฟิตเนสแต่เราไม่ได้เข้าไป เดินทางมาทางสระว่ายน้ำลงไปเล่นน้ำซะหน่อย สระน้ำไม่ได้ใหญ่มากเป็นแบบคลอรีน ห้องนี้วิวดีเหมือนกันมองเห็นของนอกชัดเจน

ก็เลยเดินสำรวจเห็นทางลงไปทะเลสาบก็เลยเปิดประตูออกไปสำรวจซะเลยว่าลงจากทางนี้มั๊ย เห็นทางลงแล้วพรุ่งนี้เช้าค่อยลงมาใหม่ ตอนนี้ก็ทุ่มกว่าแล้วมีนัดทานข้าวตอนสองทุ่มรีบไปดีกว่า

บรรยากาศตอนพระอาทิตย์กำลังตกดินสองทุ่มละ

ถึงเวลาอาหารเย็นแล้วก็ทานในโรงแรมเหมือนเดิมเพื่อความสะดวก ที่นี่เค้าจัดอาหารเป็นเซ็ทประจำวันตามรายการที่วางอยู่บนโต๊ะเลย ดูจากคู่ช้อนส้อมแล้วอาหารค่อนข้างจะหลากหลายแนว

ตอนแรกก็กังวลว่าเยอะขนาดนี้จะกินหมดมั๊ยเนี่ย แต่ก๋็โล่งไปที่มาอย่างละเล็กน้อย เมนูหลักทุกวันของเราก็คือสลัดง่ายที่สุดละกินหมดด้วย

• Salads with different dressings
• Roasted Black Tiger prawn with potato straw and mango-chili dip

• Beef consomme with herb pancake strips
• Plaice fillet with dill cucumbers and tomato rice

• Pork fillet in Lardo coat on wild herbs suace with cualiflower cream and potatoes tossed in butter

รีบตื่นแต่เช้าตรู่อยากจะมีเวลาเดินเที่ยวรอบๆ บ้าง เพราะเมื่อวานมาถึงก็เก็บของไปว่ายน้ำอยู่แต่ข้างใน เช้านี้จะได้เดินให้ทั่วเลย

ออกมาสำรวจรอบๆ โรงแรม ถ่ายรูปได้แสงคนละฝั่งกับเมื่อวาน เดินลงไปดูที่ทะเลสาบน้ำใสมากๆ ตรงที่ตื้นหน่อยก็เห็นพื้นเลย ก็ถ้าน้ำมันไม่เย็นมากอยากจะถอดรองเท้าแล้วเอาเท้าแช่เลยจริงๆ

เป็นโรงแรมที่บรรยากาศและวิวดีมากถึงเวลาเช็คเอ้าแล้วก็ยังไม่อยากไปเลย “อยู่ต่อเลยได้ไหม อย่าพึ่งปล่อยให้ตัวฉันไป”

ออกมาจากโรงแรมแวะเข้าเมือง Garmisch เพื่อซื้อของใช้ส่วนตัว แต่หามินิมาร์ทไม่เจอเลย เมืองเค้าเล็กๆ น่ารักรูปแบบบ้านเหมือนที่ชนบทบ้านเราเลย

The post ยิ่งสูงยิ่งหนาวบน Zugspitze appeared first on เพลิน เพลิน.

ถึงแล้วเมืองฟุสเซน (Fussen) แวะเติมน้ำมันและพักเหนื่อยนิดหน่อยก็ไปหาที่พักคืนนี้ก่อน เมืองฟุสเซน (Fussen) เป็นเมืองเล็กๆ ในรัฐบาวาเรียหรือบาเยิร์นอยู่ทางใต้ของเยอรมันติดกับชายแดนประเทศออสเตรียที่มีภูเขากั้นอยู่ เป็นเมืองที่นักท่องเที่ยวต่างก็ปักหมุดที่จะมาที่นี่ เพราะวิวเทือกเขาแอลป์อันใหญ่โตแล้วยังมีปราสาทแห่งเทพนิยายอยู่ที่นี่ด้วยนะ

ผ่านตัวเมืองมาแป็บนึงก็เริ่มหาที่พักขับรถวนหาหลายที่เต็มบ้าง วิวไม่ดีบ้าง จนมาได้ที่ Helmerhof  ห้องพักค่อนข้างดีมีทั้งอาคารหลังเก่าและหลังใหม่เชื่อมต่อกัน พอดีนอนคนเดียวก็เลยได้ห้องเล็กที่อยู่ตรงบันไดกับหลังเค้าเตอร์เชคอินแต่ก็ไม่ได้ยินเสียงอะไรบ้างนอกเลยนะ เก็บเสียงได้ดีพอสมควร ตรงข้ามโรมแรงก็เป็นลานจอดรถกว้างๆ

เข้ามาชมในห้องพัก ไม่ได้เล็กมากสำหรับนอนคนเดียวก็ถือว่าพอดี โรงแรมเค้าจัดหมอนจัดผ้าห่มเป็นรูปหัวใจน่ารักดีค่ะ มีชอคโกแลตวางไว้ที่หมอนอันนึงส่วน wifi ต้องไปขอที่ล็อบบี้ เปิดประตูหลังห้องออกไปนี่เป็นสนามหญ้ากว้างๆ เลยล่ะ

พอเก็บกระเป๋าเรียบร้อยแล้วหกโมงเย็นฟ้ายังสว่างอยู่ ก็เลยขอตัวออกไปเดินเล่นซะหน่อยเพราะมองเห็นปราสาทนอยชวานสไตน์ไกลๆ นู้น จะลองเดินเข้าไปถ่ายรูปใกล้ๆ ซะหน่อย แถมวิวก็ดีมากมองไปทางไหนก็สวย

ถ่ายรูปไปซักพักเริ่มลังเลว่าจะเดินไปทางไหนต่อดี จะเดินไปถึงปราสาทดีมั๊ยหรือจะเดินเข้าเมืองฟุสเซนระยะทางพอกันเลยเดินไปประมาณครึ่งชั่วโมง เพราะนัดเพื่อนทานข้าวเย็นตอนสองทุ่ม นี่ก็ทุ่มนึงละเอาไงดี

ตัดสินใจเดินไปทางปราสาทละกันเดินไปคนเดียวก็ไม่น่ากลัวนะ จริงๆ ถามว่ากลัวมั๊ยก็แอบหวั่นนิดนึงด้านซ้ายก็บ้านคนฝั่งขวาก็ตีนเขา

ทางนี้เป็นทางไปเมืองฟุสเซนก็ยืนลังเลแป็บนึงแต่ก็ไปอีกทางดีกว่า

เดินไปแป็บนึงมีรถม้าสวนมาเห็นเรายกกล้องขึ้นเค้าก็รู้งานยกมือขึ้นบ๊ายบายให้ทันที เป็นมิตรสุดๆ พอไปถึงโค้งก่อนถึงปราสาทโฮเฮ็นชวานเกา (Schloss Hohenschwangau) ก็เดินกลับเพราะมันก็เริ่มเปลี่ยวและเป็นป่าไปเรื่อยๆ แล้วอีกอย่างเดี๋ยวจะเดินกลับไปไม่ทันเวลานัด

มาถึงโรงแรมแล้วแต่ยังไม่ถึงเวลานัดก็เดินเลยโรงแรมไปนิดหน่อยว่าต่อไปจะมีอะไรให้ดูรึเปล่า บ้านเรือนเค้าค่อนข้างจะเหมือนชนบทบ้านเรานะข้างล่างเป็นปูนข้างบนเป็นไม้

ถึงเวลาอาหารเย็นก็ทานที่โรงแรมเหมือนเดิม เป็นร้านอาหารกึ่งบาร์มีเบียร์สด ไวน์ให้เลือกรับประทาน เมนูเย็นนี้เป็นพาสต้าแซลม่อน แล้วก็รวมมิตรปลาทอดราดซอสอร่อยกินได้ถูกปาก

เพื่อนบอกว่าถ้ามาถึงบาวาเรียแล้วต้องลองกินเบียร์เดี๋ยวจะมาไม่ถึงเพราะมันเป็นต้นตำหรับเลยนะ แต่ถ้าใครไม่กินแอลกอฮอล์เหมือนเราไม่ต้องห่วงมีเบียร์แบบที่ไม่มีแอลกอฮอล์ด้วยทีนี้กินเต็มที่เลย

ส่วนของหวานก็เป็นของขึ้นชื่อเพื่อนว่าอย่างนั้นถ้ามาแล้วต้องกิน เป็นแป้งทอดกรอบนอกนุ่มในจิ้มซอสแอปเปิ้ล อร่อยเลยล่ะกลับไปอ้วนแน่

เช้าวันใหม่ทานอาหารเช้าเรียบร้อยเช้คเอ้าท์ 9 โมงเช้า วันนี้เราจะได้ไปเยือนปราสาทในตำนานกันแล้ว ขับรถมามองไปด้านบนจะเจอปราสาทโฮเฮ็นชวานเกา (Schloss Hohenschwangau) ก่อน ข้างล่างเป็นลานจอดรถกว้างๆ ใกล้กันก็เป็นโรงแรม ร้านอาหาร ร้านของที่ระลึก มาถึงยังไม่ค่อยมีคนไม่ต้องต่อคิวยาวเวลาดีเลย 9 โมงนิดๆ

ไปซื้อตั๋วเข้าชมปราสาทกันก่อน เราซื้อไว้เลยทั้งสองปราสาท ก่อนซื้อก็ดูรอบก่อนนะว่าเราจะสะดวกรอบไหนมีทั้งภาษาอังกฤษและภาษาเยอรมันทั้งแบบเป็นไกด์และ Audio Guide แต่ละรอบเค้าจะมีไกด์พาเดินชมแต่ละห้องอธิบายเป็นภาษาที่เราเลือกนั่นเองแล้วก็กะเวลาให้ทันที่ไปอีกปราสาทนึงด้วยนะเวลาที่ใช้เดินขึ้นปราสาทและเวลาที่อยู่ในปราสาท

ได้ตั๋วมาแล้วเร็วสุดรอบ 10 โมงเป็นภาษาเยอรมัน เพราะเพื่อนที่พาไปฟังเยอรมันรู้เรื่องแล้วเค้าก็มาเล่าต่อเราอีกที ทางขึ้นปราสาทมีรถม้าขึ้นไปถึงและเดินขึ้นไป

เดินขึ้นข้างบนกันเราไปปราสาทโฮเฮ็นชวานเกา (Schloss Hohenschwangau) กันก่อนที่มองเห็นสีเหลืองๆ ด้านบนนั่นแหละ ทางเดินขึ้นผ่านทะเลสาป Alpsee น้ำใสเหมือนตู้กระจกอย่างที่เค้าพูดกัน

ขึ้นมาแป็บนึงพอให้เหนื่อยก็มาถึงแล้ว ปราสาทโฮเฮ็นชวานเกา (Schloss Hohenschwangau)

ปราสาทโฮเฮ็นชวานเกา (Schloss Hohenschwangau) เป็นปราสาทของพระเจ้าแม็กซิมิลเลียนและพระชายาซึ่งเป็นพระบิดาของพระเจ้าลุดวิกผู้สร้างปราสาทนอยชวานสไตน์หลังจากพระเจ้าแม็กซิมิลเลียนสิ้นพระชนม์พระเจ้าลุดวิกก็ขึ้นครองต่อแต่ไม่ได้แต่งานพระมารดาจึงได้อาศัยที่นี่ต่อพอพระเจ้าลุดวิกสิ้นพระชนม์พระองค์ก็อาศัยอยู่ลำพังจนกระทั่งสิ้นพระชนม์และปิตุลาของพระเจ้าลุดวิกก็มาอาศัยต่อจนสิ้นพระชนม์และกลายเป็นพิพิธภัณฑ์ในเวลาต่อมา

ทางเข้าไปในตัวปราสาทต้องรอให้ถึงรอบก่อนถึงจะเข้าไปได้ มีจอแสดงรอบเวลาเมื่อถึงเวลาก็มีเสียงตามสายประกาศให้เรารู้อีกที

กว่าจะถึงเวลาเข้าไปก็รอซักพักเลยล่ะระหว่างนี้ก็เดินเล่นรอบๆ ปราสาทไปก่อน ข้างบนมีร้านขายของที่ระลึกให้เลือกซื้อของฝากเหมือนกันจะเป็นร้านของปราสาทเองสินค้าไม่เเหมือนกับร้านที่อยู่ข้างล่าง  จากปราสาทนี้ก็มองเห็นปราสาทนอยฯอยู่ไกลๆ เหมือนกัน หันมาอีกฝั่งก็เป็นวิวเทือกเขาแอลป์เดินมาฝั่งทางขึ้นก็เป็นทุ่งหญ้ากว้างที่เราพักคืนที่ผ่านมา ระหว่างรอก็เจอเด็กหนุ่มไทยกลุ่มใหญ่รอเข้าปราสาทเหมือนกันแต่น้องเค้ารอเข้ารอบภาษาอังกฤษ

พอถึงเวลาเข้าไปด้านในแค่เอาบัตรฝั่งที่มีบาร์โค้ดแตะลงไปก็เข้าได้แล้ว ด้านในไม่อนุญาตให้ถ่ายรูป ตอนนี้ก็จำไม่ค่อยได้แล้วว่ามีห้องอะไรบ้างพอไปถึงห้องกลางก็มีไกด์ที่พูดภาษาเยอรมันมารอรับและอธิบายว่าห้องนี้คือห้องอะไรตกแต่งด้วยอะไรส่วนมากจะเป็นหินอ่อน จะมีหงส์ขนาดเท่าตัวจริงวางประดับในห้องด้วยเพราะทางโปรดหงส์มาก

การตกแต่งภายในพระเจ้าลุดวิกทรงได้แรงบันดาลใจมาจากฝรั่งเศสซะส่วนใหญ่ ทรงปลื้มพระเจ้าหลุยส์เอามากๆ เลย ขนาดที่ห้องนึงมีรูปของพระเจ้าหลุยส์ พระบรมวงศานุวงศ์ มหาเล็กต่างๆ เต็มห้องไปหมด มาถึงทางออกก็มีคาเฟ่ให้พักและร้านขายของที่ระลึกปิดท้ายก่อนจะออกไปจากปราสาท

ออกจากปราสาทพ่อแล้วไปต่อปราสาทลูกซื้อตั๋วไว้รอบเที่ยงตรง ไม่รู้จะใช้เวลาเดินขึ้นแค่ไหนก็รีบไปเลยทีนี้

ระหว่างทางขึ้นไปมีป้ายบอกทางไปทางอื่นด้วยบอกระยะทางกับเวลา แต่จริงๆ เวลาไม่ได้ตามนั้นหรอก โหเดินขึ้นเขาแป็บๆ ก็พักเหนื่อยแล้วไม่ใช่ทางดีๆ ด้วยนะ เราเลยเลือกเดินทางตรงดีกว่าทางลาดยางเดินสบายเดี๋ยวไม่ทันรอบ มีคนนั่งรถม้าสวนลงมาด้วยหน้าหมวยตี๋เชียวล่ะ

เดินมาจนเหนื่อย เฮ้อ เหนื่อยจริงๆ นะเริ่มมองเห็นความจริงละกลั้นใจเดินอีกนิดนึง

มาถึงจุดชมวิวและมุมมหาชนแล้ว ตรงนี้มีนักท่องเที่ยวมารอถ่ายรูปแล้วส่วนมากก็คนไทยด้วยสิหันไปทางไหนเจอแต่คนไทย ตอนที่ยืนถ่ายรูปอยู่ก็เจอครอบครัวนึงกำลังใช้ไม้เซลฟี่ถ่ายภาพครอบครัวกันอยู่ดูทุลักทุเลถ่ายไม่ครบคนซักทีก็เลยอาสาถ่ายรูปให้เค้าไปยังไงก็พูดภาษาเดียวกัน

ใกล้เวลาจะเข้าปราสาทแล้วก็พาไปกันเดินไปรอที่หน้าประตูสีแดงๆ ยิ่งเข้าใกล้ยิ่งอลังการ ใหญ่โตมโหฬารอะไรอย่างนี้

ระหว่างรอเข้าปราสาทก็ถ่ายรูปมุมนั้นมุมนี้ไปเรื่อยได้ยินเสียงน้ำตกดังๆ มาจากข้างล่างก็เลยมองตามไปทางต้นทางของน้้ำเห็นสะพานอะไรไกลๆ อ๋อ มันคือสะพานมาเรียนบรู๊ค (Marienbrucke) ที่เค้าไปถ่ายรูปปราสาทสวยๆ จากตรงนั้่นเอง สูงมาก ๆ มองขึ้นไปบนยอดเขานู้นไงต้นทางของน้ำตกมาจากตรงนู้นนนน น้ำใสไหลเย็นมากเป็นเพราะหิมะละลายลงมา

ปราสาทนอยชวานชไตน์ (Schloss Neuschwanstein) นี้สร้างโดยพระเจ้าลุดวิกที่ 2 แห่งบาวาเรีย ออกแบบโดยคริสเตียน แยงค์ ไม่ใช่สถาปนิกแต่เป็นนักออกแบบทางการละครมากกว่า ตัวปราสาทเลยออกมาแนวจินตนาการหน่อยๆ เป็นการผสมผสานของศิลปะหลายแบบและเป็นปราสาทที่นำสมัยในช่วงนั้นเพราะมีทั้งระบบไฟฟ้าน้ำประปาโทรศัพท์ในปราสาทด้วย

ปราสาทนอยชวานชไตน์ (Schloss Neuschwanstein) สร้างได้เพียง 1 ใน 3 ของแผนที่วางไว้เท่านั้น พระเจ้าลุดวิกที่ 2 ก็มาจมน้ำสิ้นพระชนม์อย่างปริศนา พระองค์ได้มีเวลาที่อยู่ในปราสาทนี้เพียง 170 วัน น่าเสียดายจริงๆ

ถึงเวลาเข้าไปข้างในไม่อนุญาตให้ถ่ายรูป ด้านในปราสาทก็ออกแบบตกแต่งอย่างสวยงามหรูหรามาก แต่ก็ยังมีกลิ่นของศิลปะที่พระราชวังแวร์ซายน์อยู่ พระองค์ทรงปลื้มพระเจ้าหลุยส์เอามากจริงๆ

มาใกล้จะถึงท้ายปราสาทแล้วมีจุดชมวิวที่มองเห็นวิวเทือกเขาแอลป์ ทะเลสาป Alpsee ปราสาทโฮเฮ็นชวานเกา (Schloss Hohenschwangau) สวยมากๆ ถ้าเป็นหน้าร้อนจะสวยกว่านี้มากเพราะภูเขาจะกลายเป็นสีเขียว หรือช่วงใบไม้เปลี่ยนสีก็จะเป็นสีส้มเต็มไปหมดเหมือนกัน

มุมนี้เห็นสะพานมาเรียนบรู๊ค (Marienbrucke) และทางเดินไปสะพานไกลเอาเรื่องอยู่นะ

ห้องสุดท้ายมีประสาทจำลองและขายของที่ระลึก คาเฟ่ ห้องน้ำให้เข้าตามอัธยาศัยเดี๋ยวเราเดินไปสะพานมาเรียนบรู๊ค (Marienbrucke) ต่อเลยดีกว่า

ระหว่างทางเดินได้วิวคล้ายตอนที่อยู่บนปราสาท

มาถึงสะพานมาเรียนบรู๊ค (Marienbrucke) รู้สึกขาสั่น สั่นเพราะเดินมาไกลแถมขึ้นเขามาเรื่อยๆ แล้วสั่นมากตอนอยู่กลางสะพานมันสูงมาก

นี่ไงได้มุมมหาชนแล้วสร้างแลนด์มาร์ค

ตอนกำลังจะเดินไปกลางสะพานก็ไม่มีคนหรอกนะ เพราะถึงกลางสะพานเท่านั้นแหละคนมาจากไหนกันสะพานก็แกว่งๆ มันก็แอบผุพังอยู่นะน่ากลัวจริงๆ  มองดูข้างล่างถ้าตกลงไปนี่คงไหลไปตามน้ำหรือค้างอยู่ซอกหินไหนซักที่ รูปถ่ายรูปแล้วรีบออกจากตรงนี้ดีกว่า

ตอนเดินกลับเห็นป้ายบอกว่าไปทางนี้ใกล้กว่านะใช้เวลาน้อยกว่าด้วยไปทางนี้แล้วกัน ทางเดินก็ไม่ได้สบายเหมือนตอนมาแต่ก็ไม่ได้ลำบากอะไรนักเร็วกว่าทางหลักจริงๆ ด้วย สวยมากๆ ปราสาทในเทพนิยาย ดีใจที่ได้มา

The post นอยชวานสไตน์ ปราสาทในฝัน…ฝันไปรึเปล่า appeared first on เพลิน เพลิน.

ตามรอย Mercedes-Benz ตอนที่ 1 >>>

เมืองสตุทท์การ์ดต (Stuttgart) ค่อนมาทางใต้ของเยอรมันแล้ว หลายคนคงคุ้นชื่อเมืองนี้เพราะมันเป็นชื่อทีมของฟุตบอลของเยอรมันนั่นเองพอมาถึงบริเวณนี้ก็เจอความกว้างใหญ่ของสถานที่ไม่ได้มีแค่ตัวพิพิธภัณฑ์นะ ยังมีสนามฟุตบอลเป็นสิบๆ สนามเลย ตรงข้ามพิพิธภัณฑ์ก็เป็นอารีนาไว้ชมการแข่งขันฟุตบอล

เดินเข้าไปด้านในก็เจอความหรูหราไฮเทคมากเจอลิฟท์ออกแนวอวกาศหน่อย ระหว่างลิฟท์ขึ้นลงเหมือนจะมีจอโปรเจคเตอร์คอยฉายภาพตรงฝาผนังตรงข้างๆ กับลิฟท์ฝั่งตรงข้ามด้วยนะ

ขั้นตอนแรกก็ต้องเดินไปซื้อตั๋วซะก่อนคนละ 8 ยูโร เค้ามี Audio Guide ให้ด้วยเลือกได้ว่าจะเอาภาษาอังกฤษหรือภาษาเยอรมัน พอได้ตั๋วมาแล้วก็เลือกขึ้นลิฟท์ได้เลยทั้งสองฝั่งลิทฟ์ปิดก็ขึ้นไปที่ชั้นบนสุดก่อนเลยแล้วค่อยๆ เดินวนลงมา

ชั้นนี้รวมต้นกำเนิดของยานยนต์นั่นเองเราก็จะเจอยานยนต์ในประเภทต่างๆ ที่ถือกำเนิดขึ้นมา เห็นมีหน้าตาแปลกๆ เต็มไปหมด

วนลงมาอีกชั้นก็มาเจอรถที่หน้าตาคุ้นๆ กันบ้างรถเก่าๆ โบราณหน่อย เดินวนลงไปเรื่อยๆ เราก็จะเจอรถที่ทันสมัยมากขึ้นเรื่อยๆ

จากด้านบนมองเห็นสนามฟุตบอลอยู่หลายสนามเลย

เริ่มมีรถสปอร์ตให้เห็นบ้างแล้ว คุ้นหน้าคุ้นตากันบ้างจากหนังฝรั่งหลายๆ เรื่อง อย่างเจมส์บอนด์ 007 ประมาณนั้น

ชั้นนี้ยังมีรถที่เห็นวิ่งในบ้านเราอยู่เลย

รวมซีรีย์ของเมอร์เซเดสเบนซ์

ชั้นสุดท้ายแล้วรวมรถแข่งประเภทต่างๆ

ทางลงมาก็มีรถหน้าตามาจากอนาคตมากจอดอวดโฉมอยู่

เที่ยงแล้วหาอะไรกินดีกว่า ตอนแรกตั้งใจจะไปกินอาหารไทยก็เปิด gps ขับรถตามไปปรากฏว่าร้านปิดไปแล้วก็เลยเดินมาอีกนิดเจอร้านอาหารแม็กซิกัน ก็คิดเหมือนกันว่าจะกินได้รึเปล่ากลัวจะกินไม่หมด ก็สั่งเอาที่คิดว่าจะกินได้แล้วกันอย่างไก่ทอดมันคงกินได้ล่ะมั้ง หน้าตามันจะเหมือนที่คิดไว้รึเปล่า พออาหารมาถึงหน้าตาดีนะลองละกัน  กินได้คำนึง เห้ย! อร่อยอ่ะ

อีกจานหน้าตาก็น่ากินนะแต่มันก็ดูแปลกๆ มันฝรั่งเต็มจานเลยแถมมีพริกดองอีกไก่ย่างบาบีคิวอยู่ตรงไหนแต่พอลองกิน เห้ย! อร่อยอีกแล้วอ่ะไม่ต้องจิ้มซอสเลยเนื้อไก่หมักซอสมาแบบพอดีๆ เลย ตอนแรกก็คิดว่าจะกินไม่หมดนะตอนหลังมันก็ไม่เหลือ

The post ตามรอย Mercedes-Benz ตอนที่ 2 appeared first on เพลิน เพลิน.

โคเบลนซ์ (Koblenz) ตั้งอยู่ทางเหนือของแฟรงก์เฟิร์ต (Frankfurt)  เป็นเมืองเก่าแก่โบราณถูกสร้าง 8 ปีก่อนคริสตกาลและมีหลายสถานที่ถูกขึ้นชื่อให้เป็นมรดกโลกด้วย จริงๆ ก็ถือว่าเป็นท่องเที่ยวสำคัญเมืองหนึ่งของเยอรมันเลยนะ

พอมาถึงโคเบลนซ์ (Koblenz) หาที่จอดรถแล้วก็เดินเที่ยวเรียบแม่น้ำไปเรื่อยๆ เห็นเรือสำราญจอดเทียบท่าอยู่มากมายมาจากหลายประเทศ ตรงแถบนี้ในช่วงเวลาหนึ่งเค้าจะล่องเรือมาชุมนุมกันจุดพลุเฉลิมฉลองกันทุกปี

เดินมาถึงจุดที่แม่น้ำโมเซล (Mosel) มาบรรจบกับแม่น้ำไรน์ (Rhien) ตรง Deutsches Eck จะเห็นแม่น้ำเป็นสองสีหันหลังมาก็จะเห็นพระบรมรูปทรงม้าของจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 1 ด้านบนขึ้นไปชมวิวได้ถ้ามองมาจากด้านบนก็จะมองเห็นด้านหน้าเหมือนหน้าเรืออารมณ์ประมาณกำลังอยู่บนเรือขนาดใหญ่

มองเห็นกระเช้าขึ้นไปไหนก็ไม่รู้เลยลองเดินไปทางต้นทางทางขึ้นกระเช้าไป เลี้ยวขวาจากรูปปั้นไปเดินเรียบแม่น้ำไปเรื่อยๆ ก็จะเจอทางขึ้นกระเช้าแล้ว

ก่อนจะขึ้นกระเช้าไปชมป้อมปราการที่อยู่ด้านบนก็ไปซื้อตั๋วซะก่อนราคา 11.80 ยูโร ไปกลับพร้อมกับเข้าชมด้านในของป้อมปราการ จริงๆ รถก็ขับขึ้นไปได้นะแต่ไม่ได้บรรยากาศจะได้ชมวิวมุมสูงของสองแม่น้ำที่มาบรรจบกัน

ด้านบนจะเป็นป้อมเอียเรียนบรายทชไตน์ (Ehrenbreitstein Fortress) ตั้งอยู่บนเขาตรงข้ามกับเมืองโคเบลนซ์ (Koblenz) ในอดีตเคยเป็นที่รักษาพื้นที่ริมฝั่งแม่น้ำไรน์และแม่โมเซล ปัจจุบันก็กลายเป็นสถานที่ท่องให้นักท่องเที่ยวได้มาเยี่ยมชมกัน

ภายในถูกสร้างขึ้นมาแบบหนาแน่และแข็งแรงมากสังเกตุดูความหนาของกำแพงสิ

เดินชมมาเรื่อยๆ ก็มาถึงจุดชมวิวแวะกินน้ำกินขนมรองท้องนิดเพราะเที่ยงวันละ ถ้ามองลงไปข้างล่างก็เห็นสีของแม่น้ำที่มาบรรจบกันชัดเจนมาก แล้วยังเห็นตรงสามเหลี่ยมเป็นรูปเหมือนหน้าเรือใหญ่เลย มีกล้องส่องทางไกลให้ดูเสีย 1 ยูโร

ทีนี้เข้ามาดูในอาคารกันบ้างเปิดประตูเข้ามาก็เจอโมเดลตัวการ์ตูนเต็มไปหมดคนละอารมณ์กับด้านนอกเลย มีส่วนให้เด็กเค้าได้นั่งเล่นกันด้วยถ้าเอาเด็กไปด้วยไม่ต้องกลัวเด็กจะเบื่อเลยแต่ก็เห็นผู้ใหญ่หลายคนนั่งเล่น นั่งต่อตัวโมเดลอย่างเอาจริงเอาจังไม่แพ้เด็ก ไม่ได้มีแค่ห้องเดียวนะ มีหลายห้องมากแล้วก็หลายชั้นด้วยถ้าใครชอบแนวนี้ก็เพลินเลยล่ะ

ลงมาจากด้านบนก็เดินกลับรถอีกคนละฝั่งก็มาเจอมหาวิหารเซนต์คัสเตอร์ที่ได้รับยกย่องให้เป็นมรดกโลกที่เกี่ยวกับภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมของลุ่มแม่น้ำไรน์ช่วงกลางตอนบน (Upper Middle Rhine Valley)

ออกจากโคเบลนซ์ (Koblenz) เราก็ขับรถเรียบแม่น้ำไรน์ (Rhien) จุดหมายคือจะลงใต้แต่ก็ไม่ได้รีบร้อนอะไรขับรถไปเรื่อยๆ ค่ำที่ไหนก็นอนที่นั่นระหว่างทางวิวก็จะเปลี่ยนจากไร่องุ่นไปเป็นภูเขาและปราสาทเก่าซะส่วนมากแต่ภูเขาที่เห็นก็ไม่ได้สวยเท่าไหร่เพราะมันหน้าแล้งใบไม้ร่วงไปหมด

ขับรถมาถึง St. Goar-Oberwesel แวะจิบกาแฟขนมเค้กแก้ง่วงกันก่อน ร้านนี้ตั้งอยู่บนเขาวิวสวยมากมองเห็นปราสาทอยู่ตรงหน้าด้วยมองไกลๆ อีกก็จะเห็นโบสถ์ที่อยู่กลางน้ำ ร้านนี้เคยเป็นที่ถ่ายภาพยนตร์ของเยอรมันนะ ด้านในติดรูปกับข่าวไว้ตามมุมต่างๆ เค้าให้เข้าไปชมได้มีที่นั่งในร้านไม่กี่ที่ส่วนมากเค้าจะชอบมานั่งชมวิวด้านนอกกัน

วันนี้ไม่ได้กินข้าวกลางวันแค่ขนมกับกาแฟก็อิ่มมากแล้วดูจากถ้วยกาแฟและขนมสิชิ้นใหญ่มาก

หลังจากพักหายง่วงแล้วก็ไปกันต่อ

นี่คือโบสถ์กลางน้ำที่เรามองเห็นไกลๆ จากร้านกาแฟ

พอเริ่มเย็นก็มองหาที่พักกันก่อนได้ที่พักที่  Kloster Johannisberg ตั้งอยู่บนเนินเขาวิวสวยเลยล่ะ เห็นไร่องุ่นรอบทิศเลยมองผ่านออกไปก็มองเห็นแม่น้ำไรน์อยู่ข้างหน้า

ห้องพักที่ได้เป็นห้องแบบ Pilgerzimmer อยู่ชั้นบนสุดชั้นนี้ไม่มีห้องน้ำในตัวจะเป็นห้องน้ำรวมแต่ก็สะดวกนะมีห้องอาบน้ำ 3 ห้อง ห้องส้วม 3 ห้อง แยกชายหญิงคนละฝั่งตึก ห้องพักกว้างมาก ไม่มีทีวี ไม่มีรองเท้าสำหรับใส่ไปเข้าห้องน้ำสัญญาณ wifi ก็อ่อน แต่มีมุมสำหรับนั่งชมวิวเพลินๆ

ลิฟท์ไม่ได้มาถึงชั้นที่เราอยู่พอดีต้องเดินขึ้นบันไดนิดหน่อย ลิฟท์เล็กไปหน่อยถ้ากระเป๋าหลายใบต้องแบ่งเข้าล่ะ

ห้องอาหารด้านล่างที่นี่เค้าน่าจะผลิตไวน์เองด้วยนะดูจากไร่องุ่นที่อยู่รอบๆ ตอนที่ลงมาทานข้าวก็เจอเจ้าของเค้ากำลังเอาไวน์ที่เค้าผลิตมาให้นักชิมไวน์เค้าลองกันวางอยู่บนโต๊ะประมาณหลายสิบแก้วอาหารก็ใช้ได้อร่อยดี

The post โคเบลนซ์ (Koblenz) โมเซลมาบรรจบพบกับไรน์ appeared first on เพลิน เพลิน.

จากเมืองเทรียร์ (Trier) ขับรถเลียบแม่น้ำไปเรื่อยๆ ตลอด 2 ข้างทางก็เต็มไปด้วยไร่องุ่นมากมายทั้งพื้นราบทั้งบนภูเขายาวเหยียดสุดลูกหูลูกตาเลยล่ะ เรียกได้ว่าเส้นทางผลผลิตของไวน์แห่งสำคัญเลยก็ว่าได้ ถนนจะอยู่ระดับเดียวกับแม่น้ำมีบ้านเรือนสวยๆ อยู่ริมแม่น้ำ ตามมุมโค้งของแม่น้ำมองขึ้นไปบนเขายังเห็นปราสาทเก่าๆ ให้เห็นไปตลอดทางทำให้ไม่เบื่อเลยนะมองได้เพลินๆ ไปตลอดทาง

เพราะว่าบรรยากาศมันดีอากาศก็ดี๊ดีตามเนินกว้างๆ เนินเขา ริมแม่น้ำก็เห็นรถบ้านมาตั้งแค้มปิ้งตากอากาศกันเยอะแยะเต็มไปหมด ถนนสายนี้นอกจากวิวสวยแล้วรถที่ผ่านไปมาก็ไม่ได้เยอะเท่าไหร่ขับรถเพลินๆ ได้สบายๆ ไม่ต้องรีบ แต่สังเกตบนฟ้าการจราจรค่อนข้างหนาแน่นทีเดียว

ขับรถมาซักพักก็มาแวะชมวิวที่เมืองแบร์นคาสเต็ล-คูส์ (Bernkastel-Kues) ห่างจากเทรียร์ประมาณ 60 กิโลเมตรได้ เมืองนี้ถือเป็นทีี่ชมวิวแม่น้ำโมเซล (Mosel) ที่สวยที่สุดที่หนึ่งเลยนะ เพราะตั้งตรงส่วนโค้งพอดีเลย ตรงท่าเรือจะมีเรือที่ล่องมาจากสวิสเซอร์แลนด์เพื่อมาพักผ่อนตากอากาศที่นี่

ไปเดินเที่ยวชมเมืองซักนิดหน่อย ที่เห็นไกลๆ บนภูเขาจะเป็นปราสาทเก่าๆ เหมือนกำลังบูรณะอยู่

ในชุมชนก็จะเป็นร้านอาหาร ร้านของที่ระลึก ที่พักมากมายแอบเห็นร้านอาหารจีนด้วยนะค่อนข้างใหญ่เลย

มาถึงจุดสร้างแลนด์มาร์กจตุรัสหน้าศาลาว่าการของเมือง

เดินเที่ยวจนทั่วแล้วก็ออกเดินทางต่อ ตลอดการเดินทางไม่มีเบื่อเลยก็ดูวิวข้างทางสิสวยขนาดนี้หลับไม่ลงเลยจริงๆ

The post นั่งรถชมวิวเรียบโมเซล (Mosel) แม่น้ำสายโรแมนติก appeared first on เพลิน เพลิน.