ตอนที่ไปค่อนข้างเงียบเหงาอาจจะเพราะเป็นวันธรรมดาคนทั่วไปเค้าก็ทำงานกันหมด นักเรียนก็ไปโรงเรียน

เดินไปซักพักก็มาเจอคณะทัวร์ของคนสูงอายุ กำลังเดินชมบ้านเรือนอยู่กลุ่มหนึ่ง

พิพิธภัณฑ์ของที่นี่ ไม่ได้เข้าไปแต่เดินผ่าน

เด็กๆ เลิกเรียนแล้วกำลังเดินกลับบ้านกันเลย หน้าตาจิ้มลิ้มน่าร้ากกก

จตุรัสของเมืองมีร้านขายผักผลไม้ และร้านอาหารวางโต๊ะเก้าอี้อยู่ข้างทาง

มาถึงโบสถ์พระแม่มารี Frauenkirche สร้างขึ้นตั้งแต่ยุคกลางในแบบโรโคโค ข้างนอกสีชมพูดูธรรมดาแต่ข้างในบอกเลยไม่ธรรมดา

ด้านในเน้นตกแต่งด้วยหินอ่อนสีน้ำตาลและทาสีขาวทำให้ดูหรูหราและกว้างขวาง

ออกจาก Günzburg นั่งรถมาอีกหน่อยเข้าสาย Romantic Road คือเมืองมรดกโลก Dinkelsbühl เป็นเมืองเก่าแก่ตั้งแต่สมัยยุคกลาง สภาพยังดูสมบูรณ์คงไม่โดนโจมตีจากสงคราม พอมาถึงที่จอดรถก็มีทั่วไปหาจอดเลยได้ บางที่ก็เสียตังค์ บางที่ก็ไม่เสียสังเกตุจากตู้หยอดเหรียญ

ด้านหน้าที่เห็นเป็นซุ้มประตูเมือง จะมีลักษณะเป็นเหมือนหอคอและกำแพงเมืองสูงๆ รอบด้าน

บ้านเรือนก็มีเอกลักษณ์แบบพื้นเมือง ดูเป็นกล่องๆ หลังคาสูง เรียงๆ กันไปสีสันสดใส

แว้บเข้ามาในเขตโรงงานสมัยก่อนไม่แน่ใจว่ามันคืออะไร

เดินวนรอบจนมาถึงใจกลางจตุรัสมาเจอประตูเมืองที่มีหอคอยสีสันสดใส

กลางจตุรัสย่านนี้เรียกว่าไวน์มาร์ค ( Weinmark หรือ Wine Market)มองเห็นโบสถ์เซนต์จอร์จ (Saint George’s Cathedral)

ประตูทางเข้าโบสถ์ใหญ่โตอลังการ ตัวโบสถ์เป็นการก่อสร้างแบบสไตล์โกธิค เป็นแบบก้อนอิฐธรรมดาไม่ได้มีสีสันอะไร

ทางด้านในโบสถ์ค่อนข้างใหญ่โตและดูขลัง

มีนักบุญเล่นเปียโนเพลงของโมสาร์ทอยู่ด้านบน

ถึงไม่ได้มีสีสันสดใสแต่ก็ดูขลังและเรียบหรู

ตรงข้ามโบสถ์บ้ารเรือนสีสันสดใส สีส้มเป็นออฟฟิศการท่องเที่ยวแล้วก็เป็นเกสเฮ้าส์ โรงแรม ร้านอาหารเรียงรายกันไป

เที่ยงแล้วเพิ่มพลังสำหรับวันนี้แวะที่ Gasthof “Goldner Hirsch” เป็นห้องอาหารที่เป็นทั้งโรงแรมด้วย สิ่งที่ขึ้นชื่อของที่นี่ก็จะเป็นหน่อไม้ฝรั่งต้นสีขาว ต้นใหญ่ๆ ไม่ค่อยเหมือนที่เราคุ้นเคย

ซุปหน่อไม้ฝรั่งออกจะเหม็นเขียวนิดหน่อย พอคนๆ แล้วเหมือนมีน้ำผักหรือโรยผักอะไรไม่รู้เขียวๆ อยู่ด้านล่าง รสดีให้ผ่าน

หน่อไม้ฝรั่งและไส้กรอก จานนี้อร่อย

หน่อไม้ฝรั่งห่อด้วยแป้งและเบค่อน จานนี้อร่อยกว่า ฮ่าๆ

มันฝรั่งอบ

เติมพลังเสร็จแล้วก็มาเดินรอบเมืองต่อ

ด้านนอกกำแพงเมืองจะมีหอคอยอยู่ด้านนอกสี่ทิศ

ดอกแมกโนเลียกำลังบานสวยดี

ตรงนี้เป็นโรงเก็บของ

มุมมองนอกกำแพง

The post เดินเพลินๆ ที่ Günzburg และ Dinkelsbühl appeared first on เพลิน เพลิน.

มาถึงทะเลสาบ 9 โมงนิดๆ กำลังดีคนไม่เยอะ ก็รีบไปซื้อตั๋วลงเรือสำหรับไปกลับอยู่ที่คนละ € 13.90 ระหว่างที่รอลงเรือก็ดื่มด่ำกับความงามข้างหน้าไปพลางๆ น้ำใส๊ ใส เหมือนกระจก มองเห็นพื้นเลย โรงเก็บเรือก็สวยคือมองตรงไหนก็สวยไปหมด

เรือมาเทียบท่าแล้วเข้าไปสำรวจที่นั่งในเรือก่อน ที่นั่งกว้างมากพอที่จะจุคนได้จำนวนมาก ด้านข้างก็เป็นกระจกเลื่อนเปิดปิดได้ไว้กันฝนกันหนาว แต่พอจะถ่ายรูปก็ขอเปิดแป็บนึง

มีน้ำตกไหลลงมาจากภูเขาด้วย

มาถึงหุบเขาตรงนี้เจ้าหน้าที่มาเป่าแตรโชว์เพราะจะได้ยินเสียงสะท้อนกลับมาค่อยข้างชัดเจน ถ้าเราตะโกนออกไปก็จะได้ยินเสียงตอบกลับมาเหมือนมีคนคุยกะเราด้วย

นู้นไงมองเห็นไกลๆ โบสถ์หัวหอมสีแดง (Bartholomew)

มาเทียบท่าแล้ว St. Bartholomä วิวสวยมาก น้ำก็ใสมากๆ

ลงจากเรือมาแล้วผู้นำทริปของเราก็บอกว่าต้องไปขึ้นเขาตรงนู้นซะก่อนไม่งั้นจะไม่ให้กินข้าวเที่ยง (จริงดิ) รออะไรล่ะเดินสิคะ

เดินไปเรื่อยๆ ก็เจอแม่เป็ดฟักไข่อยู่ ทุกมุมคือสวยมากเดินๆไปต่อเรื่อยเดินเข้าป่าเลยทีนี้

พอออกจากป่าก็มาเจอโรงเรืออยู่โรงนึง ตรงข้างฝามีลายมือเต็มไปหมดไม่ใช่แค่บ้านแล้วล่ะที่มีแบบนี้ ไม่รู้ใครมาสลักชื่อไว้บ้างเต็มไปหมด

มาถึงตรงนี้โหยดูตรงนู้นดิ สวยมากเหมือนเป็นไข่แดง ถูกโอบล้อมภูเขามีแสงแดดส่องลงมาตรงกลาง ช่วงที่เดินไปก็มีป้ายบอกทางว่าไปร้านอาหารที่ 1 กี่กิโลเมตรใช้เวลาเท่าไหร่ ร้านที่ 2 กี่กิโลเมตรใช้เวลาเท่าไหร่ แล้วก็ได้แต่มองตามป้ายไปแล้วก็คิดในใจว่ามีร้านในป่าและบนเขาด้วยเหรอไม่เห็นจะมีคนเลย แต่ลืมไปว่าเรามาเที่ยวเรือเช้าสุดจะเจอใครได้ไง

เริ่มขึ้นเขามาแล้วใบไม้ร่วงเต็มพื้น ลื่นสิคะต้องเดินระวังหน่อยกลัวตกเขาเหมือนกันเพราะไม่มีราวให้จับเดินไปแบบโล้นๆ แบบนี้แหละ

ขึ้นมาซักพักเจอน้ำตก น้ำไหลแรงมาก หยุดพักถ่ายรูปให้หายหอบซะก่อน รูปที่ถ่ายออกมานี่จมูกบานทุกรูปเลยหายใจไม่ทันหอบ แฮ่กๆๆ

เดินขึ้นมาอีกชั้นเหนือน้ำตกเมื่อกี้ดูเป็นสายเล็กๆ เอง แต่ตกไปแรงมาก

เดินหอบแฮ่กๆ มาอีกซักพักผู้นำทางของเรารีบชี้ให้มาดูตรงนู้นเร็ว ต้องรีบลากขาขึ้นไปแต่พอเห็นเท่านั้นแหละหายเหนื่อยเลยมันสวยมาก จินตนาการไปว่าตรงนั้นเป็นสวรรค์บนดินมีภูเขาโอบล้อมแสงแดดส่องลงมา มีทุ่งหญ้ากว้างๆ บ้านเล็กๆ กลางทุ่ง โหยเหมือนในหนังเลย จริงๆ แล้วมีจุดชมวิวที่สามารถขึ้นกระเช้าไปบนเขาได้นะ แต่จะไปอีกฝั่งหนึ่งไม่ต้องลงเรือมา ด้านบนมีร้านอาหารที่มีวิวเทือกเขาแอลป์อันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตาเลยล่ะและมองเห็นทะเลสาบทั้งหมดเลย แต่ว่าเสียดายที่ไม่ได้ขึ้นไป

ถ้ามองไปด้านหน้าจริงๆ แล้วตรงนั้นมีทะเลสาบอีกทะเลสาบหนึ่งซ่อนอยู่ด้วยนะคือ Obersee Lake จากตรงนี้มองเห็นไกลลิบๆ มืดๆ หน่อยเพราะเงาของภูเขาบังแสงแดดเอาไว้ ที่รู้ว่าใช่เพราะเห็นเงาของต้นไม้สะท้อนลงมาที่น้ำ นู้นเขียวๆ หลังสุดแล้วเลื่อนเข้ามาอีกนิดนึงตรงนั้นแหละทะเลสาบ

โอเคชมวิวจนพอใจแล้ว ผู้นำของเราก็บอกว่าเค้าจะเดินไปเขาอีกลูกต่อพวกเธอจะไปด้วยมั๊ยหรือว่าจะเดินกลับทางเดิม อ้าว! หลอกดาวมาปีนเขาเหรอเนี่ย แต่เจอวิวสวยแบบนี้ให้อภัย ฮ่าๆ แล้วเราก็เดินไปกันคนละทาง

เดินลงมาเดินเล่นตรงริมทะเลสาบบ้าง น้ำใสและนิ่งมากจนอยากจะลงไปเล่นน้ำได้แต่เอามือไปแตะๆ พอให้รู้ว่ามาถึงแล้ว นั่งเล่นแป็บนึงก็เจอเป็ดผัวเมียคู่หนึ่งมาทักทาย ชอบรับแขกกันมากที่ไหนมีคนแล้วบินเข้าไปหาเลยไม่มีกลัว

หันไปมองด้านบนหาจุดที่เราขึ้นไปเมื่อกี้ แต่มองไม่ออกว่าตรงไหนเป็นตรงไหน ตอนที่เดินลงก็มีคนเริ่มเดินขึ้นไปเหมือนกับเราตอนเรามายังไม่ค่อยมีคน

กลับมาถึงบริเวณท่าเรือและโบสถ์ก็เดินสำรวจรอบๆ ว่ามีอะไรน่าสนใจรึเปล่า

เข้ามาชมในโบสถ์ก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษ เล็กๆ ตามขนาดที่เห็นด้านนอกเลยใช้เวลาอยู่ในนั้นไม่นาน

ออกมาจากโบสถ์เที่ยงแล้วเริ่มหิว ข้างๆ กันเป็นร้านอาหาร Fischerei St.Bartholoma ที่ขายแต่ปลารมควัน ซึ่งก็ทำให้เห็นกันตรงนั้นเลยปลารมควันห้อยเต็มไปหมด

มาแล้วปลาเทราท์รมควันสดมีทั้งเนื้อขาวและเนื้อส้ม ตอนแรกก็คิดว่ากินคนละครึ่งกับเพื่อนแล้วกันเดี๋ยวกินไม่หมด แต่เลือกไม่ได้จัดมาทั้งสองอย่างเลย อร่อยพอๆ กันแต่เราว่าเนื้อส้มน่าจะอร่อยกว่า อารมณ์เดียวกะปลาแซลม่อน

อิ่มแล้วมานั่งรอผู้นำที่ท่าเรือ  บ่ายๆ รอเรือมากลับต้องกลับแล้วชอบมากอยากอยู่ต่ออยากจะสำรวจให้ทั่วไปเลย ฮ่าๆ ถามว่าสังขารอำนวยมั๊ย ตอบเลยว่าไม่หวายยยยยย…

ระหว่างเรือถอยหลังก็ได้หันมามองอีกฝั่งจ๊ะเอ๋กลับกวางเต็มไปหมด ตั้งแต่มาถึงยังไม่ได้สนใจมองมาทางนี้เลย น่าจะเป็นกวางเลี้ยงเพราะเห็นคอกของมันด้วย

บ๊าย บาย โบสถ์หอมแดงไปก่อนนะ

กลับมาถึงท่าเรือแล้วลมดีเชียวน้ำไหลเป็นคลื่นเลย

เดินดูของสวยๆ งามๆ หินนำโชคบ้านเรานั่นเอง มีทุกอย่างให้เลือกตั้งแต่ยังเป็นก้อนจนทำมาเป็นแบบสวยงามแล้ว

ไปกันต่อที่ไม่ไกลจากตรงนี้นั่นก็คือขึ้นไปขับรถชมวิวแบบพาโนรามา Roßfeld-Panoramastraße เป็นการขับรถชมวิวแบบวงกลมระหว่างทางไปนี่ก็ผ่านบ้านเก่าของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ด้วยนะ แต่บ้านเค้าถูกรื้อทำเป็นอย่างอื่นไปแล้ว

ก่อนขึ้นไปก็ต้องเสียค่าธรรมเนียมซะก่อน รถ+ผู้ใหญ่ 3 คน อยู่ที่ € 9

เริ่มไต่ตีนเขาขึ้นไปเรื่อยๆ หิมะก็เริ่มละลายบ้างแล้วเพราะมันกำลังจะเข้าหน้าร้อน ทางคดเคี้ยวหลายโค้งแต่ก็ไม่ได้น่ากลัวเพราะวิวมันดึงดูด

มาจอดรถที่จุดชมวิวจุดแรกแล้วก็รีบลงไปถ่ายรูปซะหน่อย

มีโค้งเห็นสะพานตรงนั้นสวยดีฝั่งทางขวาจะเป็นฝั่งประเทศออสเตรีย

วิวฝั่งทางนี้เป็นออสเตรียทั้งหมดเลยถูกโอบล้อมด้วยแอลป์

วนมาฝั่งนี้จะเป็นเยอรมัน ตรงนี้น่าจะเป็นลานสกีเห็นมีกระเช้า

ลงมาแล้วไปหาที่นอนสำหรับคืนนี้กันต่อ จุดหมายปลายต่อจะไปที่ทะเลสาบคีมซี (Chiemsee) ห่างจาก Berchtesgaden ราวๆ 60 กว่ากิโลเมตร

และได้ที่พักที่ Prien am Chiemsee: Garden Hotel Reinhart สภาพโรงแรมก็สไตล์บาวาเรียดูเก่าไปหน่อยแต่ก็สะอาดดี พวงกุญแจห้องใหญ่มากและหนักมากแท่งเหล็กแท่งหนึ่งเลยล่ะ และลิฟท์ก็ค่อยข้างเล็ก

ห้องพักก็โอเคนะไม่เล็กมากสำหรับคนเดียว มีโต๊ะนั่งดูทีวีนั่งทำงาน ที่วางกระเป๋าห้อยเสื้อหยิบง่ายดี

ในห้องน้ำก็มีทุกอย่างครบเหมือนเช่นโรงแรมที่ผ่านๆ มา

ออกมาเจอะที่ระเบียงไม่กล้าเปิดประตูออกไปเลยยุงตัวใหญ่มาก เท่าแมลงวันเลยนะแล้วอยู่กันเป็นฝูง ตรงสนามหญ้าด้านล่างยังต้องมีตาข่ายมากันยุงเลย น่ากลัวจริงๆ ด้านล่างมีสระว่ายน้ำแบบน้ำเกลือค่อนข้างใหญ่กว่าทุกที่ที่ผ่านมา แต่ส่วนของสปาไม่มีอะไรน่าสนใจต้องรอให้เจ้าหน้าที่มาช่วยจัดการอุปกรณ์ให้เลยปล่อยผ่านไปดีกว่า

มื้อเย็นขับออกมาจากตัวเมืองไปกินร้านอาหารไทย ที่มีคนไทยมาเปิดอยู่เจ้าของร้านเป็นใต้อาหารก็เลยออกมารสจัด และเป็นอาหารใต้บ้านเราซะเยอะ ร้านอยู่ติดกับรางรถไฟเลยนะแบบติดจริงๆอ่ะ รถไฟผ่านนี่สบตากับคนข้างในรถไฟได้เลย คนเยอะฝรั่งชอบกินอาหารไทย

The post น้ำใส ไหลเย็นที่ทะเลสาบ Konigssee appeared first on เพลิน เพลิน.

โคเบลนซ์ (Koblenz) ตั้งอยู่ทางเหนือของแฟรงก์เฟิร์ต (Frankfurt)  เป็นเมืองเก่าแก่โบราณถูกสร้าง 8 ปีก่อนคริสตกาลและมีหลายสถานที่ถูกขึ้นชื่อให้เป็นมรดกโลกด้วย จริงๆ ก็ถือว่าเป็นท่องเที่ยวสำคัญเมืองหนึ่งของเยอรมันเลยนะ

พอมาถึงโคเบลนซ์ (Koblenz) หาที่จอดรถแล้วก็เดินเที่ยวเรียบแม่น้ำไปเรื่อยๆ เห็นเรือสำราญจอดเทียบท่าอยู่มากมายมาจากหลายประเทศ ตรงแถบนี้ในช่วงเวลาหนึ่งเค้าจะล่องเรือมาชุมนุมกันจุดพลุเฉลิมฉลองกันทุกปี

เดินมาถึงจุดที่แม่น้ำโมเซล (Mosel) มาบรรจบกับแม่น้ำไรน์ (Rhien) ตรง Deutsches Eck จะเห็นแม่น้ำเป็นสองสีหันหลังมาก็จะเห็นพระบรมรูปทรงม้าของจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 1 ด้านบนขึ้นไปชมวิวได้ถ้ามองมาจากด้านบนก็จะมองเห็นด้านหน้าเหมือนหน้าเรืออารมณ์ประมาณกำลังอยู่บนเรือขนาดใหญ่

มองเห็นกระเช้าขึ้นไปไหนก็ไม่รู้เลยลองเดินไปทางต้นทางทางขึ้นกระเช้าไป เลี้ยวขวาจากรูปปั้นไปเดินเรียบแม่น้ำไปเรื่อยๆ ก็จะเจอทางขึ้นกระเช้าแล้ว

ก่อนจะขึ้นกระเช้าไปชมป้อมปราการที่อยู่ด้านบนก็ไปซื้อตั๋วซะก่อนราคา 11.80 ยูโร ไปกลับพร้อมกับเข้าชมด้านในของป้อมปราการ จริงๆ รถก็ขับขึ้นไปได้นะแต่ไม่ได้บรรยากาศจะได้ชมวิวมุมสูงของสองแม่น้ำที่มาบรรจบกัน

ด้านบนจะเป็นป้อมเอียเรียนบรายทชไตน์ (Ehrenbreitstein Fortress) ตั้งอยู่บนเขาตรงข้ามกับเมืองโคเบลนซ์ (Koblenz) ในอดีตเคยเป็นที่รักษาพื้นที่ริมฝั่งแม่น้ำไรน์และแม่โมเซล ปัจจุบันก็กลายเป็นสถานที่ท่องให้นักท่องเที่ยวได้มาเยี่ยมชมกัน

ภายในถูกสร้างขึ้นมาแบบหนาแน่และแข็งแรงมากสังเกตุดูความหนาของกำแพงสิ

เดินชมมาเรื่อยๆ ก็มาถึงจุดชมวิวแวะกินน้ำกินขนมรองท้องนิดเพราะเที่ยงวันละ ถ้ามองลงไปข้างล่างก็เห็นสีของแม่น้ำที่มาบรรจบกันชัดเจนมาก แล้วยังเห็นตรงสามเหลี่ยมเป็นรูปเหมือนหน้าเรือใหญ่เลย มีกล้องส่องทางไกลให้ดูเสีย 1 ยูโร

ทีนี้เข้ามาดูในอาคารกันบ้างเปิดประตูเข้ามาก็เจอโมเดลตัวการ์ตูนเต็มไปหมดคนละอารมณ์กับด้านนอกเลย มีส่วนให้เด็กเค้าได้นั่งเล่นกันด้วยถ้าเอาเด็กไปด้วยไม่ต้องกลัวเด็กจะเบื่อเลยแต่ก็เห็นผู้ใหญ่หลายคนนั่งเล่น นั่งต่อตัวโมเดลอย่างเอาจริงเอาจังไม่แพ้เด็ก ไม่ได้มีแค่ห้องเดียวนะ มีหลายห้องมากแล้วก็หลายชั้นด้วยถ้าใครชอบแนวนี้ก็เพลินเลยล่ะ

ลงมาจากด้านบนก็เดินกลับรถอีกคนละฝั่งก็มาเจอมหาวิหารเซนต์คัสเตอร์ที่ได้รับยกย่องให้เป็นมรดกโลกที่เกี่ยวกับภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมของลุ่มแม่น้ำไรน์ช่วงกลางตอนบน (Upper Middle Rhine Valley)

ออกจากโคเบลนซ์ (Koblenz) เราก็ขับรถเรียบแม่น้ำไรน์ (Rhien) จุดหมายคือจะลงใต้แต่ก็ไม่ได้รีบร้อนอะไรขับรถไปเรื่อยๆ ค่ำที่ไหนก็นอนที่นั่นระหว่างทางวิวก็จะเปลี่ยนจากไร่องุ่นไปเป็นภูเขาและปราสาทเก่าซะส่วนมากแต่ภูเขาที่เห็นก็ไม่ได้สวยเท่าไหร่เพราะมันหน้าแล้งใบไม้ร่วงไปหมด

ขับรถมาถึง St. Goar-Oberwesel แวะจิบกาแฟขนมเค้กแก้ง่วงกันก่อน ร้านนี้ตั้งอยู่บนเขาวิวสวยมากมองเห็นปราสาทอยู่ตรงหน้าด้วยมองไกลๆ อีกก็จะเห็นโบสถ์ที่อยู่กลางน้ำ ร้านนี้เคยเป็นที่ถ่ายภาพยนตร์ของเยอรมันนะ ด้านในติดรูปกับข่าวไว้ตามมุมต่างๆ เค้าให้เข้าไปชมได้มีที่นั่งในร้านไม่กี่ที่ส่วนมากเค้าจะชอบมานั่งชมวิวด้านนอกกัน

วันนี้ไม่ได้กินข้าวกลางวันแค่ขนมกับกาแฟก็อิ่มมากแล้วดูจากถ้วยกาแฟและขนมสิชิ้นใหญ่มาก

หลังจากพักหายง่วงแล้วก็ไปกันต่อ

นี่คือโบสถ์กลางน้ำที่เรามองเห็นไกลๆ จากร้านกาแฟ

พอเริ่มเย็นก็มองหาที่พักกันก่อนได้ที่พักที่  Kloster Johannisberg ตั้งอยู่บนเนินเขาวิวสวยเลยล่ะ เห็นไร่องุ่นรอบทิศเลยมองผ่านออกไปก็มองเห็นแม่น้ำไรน์อยู่ข้างหน้า

ห้องพักที่ได้เป็นห้องแบบ Pilgerzimmer อยู่ชั้นบนสุดชั้นนี้ไม่มีห้องน้ำในตัวจะเป็นห้องน้ำรวมแต่ก็สะดวกนะมีห้องอาบน้ำ 3 ห้อง ห้องส้วม 3 ห้อง แยกชายหญิงคนละฝั่งตึก ห้องพักกว้างมาก ไม่มีทีวี ไม่มีรองเท้าสำหรับใส่ไปเข้าห้องน้ำสัญญาณ wifi ก็อ่อน แต่มีมุมสำหรับนั่งชมวิวเพลินๆ

ลิฟท์ไม่ได้มาถึงชั้นที่เราอยู่พอดีต้องเดินขึ้นบันไดนิดหน่อย ลิฟท์เล็กไปหน่อยถ้ากระเป๋าหลายใบต้องแบ่งเข้าล่ะ

ห้องอาหารด้านล่างที่นี่เค้าน่าจะผลิตไวน์เองด้วยนะดูจากไร่องุ่นที่อยู่รอบๆ ตอนที่ลงมาทานข้าวก็เจอเจ้าของเค้ากำลังเอาไวน์ที่เค้าผลิตมาให้นักชิมไวน์เค้าลองกันวางอยู่บนโต๊ะประมาณหลายสิบแก้วอาหารก็ใช้ได้อร่อยดี

The post โคเบลนซ์ (Koblenz) โมเซลมาบรรจบพบกับไรน์ appeared first on เพลิน เพลิน.

การขับรถที่ยุโรปจำเป็นมากที่ต้องมีเหรียญติดตัวไว้เยอะๆ เพราะถ้าต้องเข้าทางหลวงเส้นยาวๆ หรือจะเหมือนทางด่วนบ้านเราแต่ที่นั่นเค้าจะไม่มีคนมานั่งในตู้คอยรับเงินจากเรา จะมีก็แค่ตู้หยอดเงินเพื่อผ่านทางและอีกอย่างคือที่จอดรถ ที่จอดรถทุกที่เหมือนที่จะเป็นที่จอดรถของหลวงในบริเวณนั้นก็จะมีตู้หยอดเหรียญเพื่อเสียค่าที่จอด

ขับรถมาครึ่งวันก็มาถึงแล้วเมืองเทรียร์ (Trier) กว่าจะถึงก็ 5 โมงเย็นแล้วรีบตรงไปเช็คอินก่อนเลย เราพักที่โรงแรมเมอร์เคียว (Mercure Hotel Trier Porta Nigra) ทำเลดีมากตรงข้ามกับประตูเมืองพอดีเลย

พูดถึงที่นี่กันหน่อย เมืองเทรียร์ (Trier) เป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในเยอรมันสร้างขึ้นตั้งแต่ยุคโรมันรุ่งเรืองเมื่อสองพันกว่าปีมาแล้ว ตั้งอยู่เรียบแม่น้ำโมเซล (Mosel) อยู่ทิศตะวันตกของเยอรมันติดกับชายแดนลักเซมเบิร์กแล้วยังได้รับคัดเลือกให้เป็นมรดกโลกอีกด้วยนะ

หลังจากเก็บกระเป๋าเรียบร้อยแล้วไม่รอช้าไปเดินเที่ยวต่อเลยดีกว่านี่ก็จะหกโมงเย็นแล้ว ออกจากโรงแรมปุ๊บข้ามถนนก็มาอยู่หน้าป้อมปราการของเมืองแล้วมีชื่อว่า Porta Nigra เป็นป้อมปราการของเมืองยุคสมัยโรมันสร้างด้วยหินสีขาวพอผ่านเวลามาเนิ่นนานก็กลายเป็นสีดำ จริงๆ ป้อมปราการถูกสร้างทั้งสี่มุมเมือง รอบเมืองก็จะมีกำแพงสูงอยู่แต่พอผ่านสงครามมามากมายหลายสมัยถูกทำลายเสียหายไปมากก็เลยยังคงเหลือไว้เพียงเท่านี้ สร้างมานานมากแต่ยังดูสมบูรณ์อยู่เลย

เดินผ่านเข้ามาก็มีทางให้ขึ้นไปด้วยนะแต่พอดีไปถึงเย็นมากแล้วปิดซะแล้ว

เดินตรงมาเรื่อยๆ ก็เป็นแหล่งช้อปปิ้งด้านขวาก็เป็นห้าง  Galleria Kaufhof ทางด้านซ้ายก็เป็นร้านขายของต่างๆ  ร้านขายยา ขายเครื่องสำอางค์ เสื้อผ้าแบร์นดเนม ร้านอาหารไปตลอดทางแต่ว่าหกโมงห้างร้านก็เริ่มปิดแล้ว

พอห้างร้านเริ่มปิดแต่ร้านอาหารร้านไอศกรีมก็ยังเปิดกันต่อบางร้านก็พึ่งจะเปิดในช่วงเย็น ตรงนี้เป็นน้ำพุ St.Peter เรียกว่าเป็นจตุรัสของที่นี่แล้วกัน

เลี้ยวซ้ายมาก็เจอโดมใหญ่โตอลังการมากเรียกว่า Der Dom ยืนชื่นชมเก็บรูปอยู่ซักพักก็อยากจะเข้าไป เหมือนเดิมปิดแล้วเลยไม่ได้เข้าไปคือสวยมากจริงๆ

เดินลัดเลาะไปตามแผนที่เรื่อยๆ

ก็มาเจอโบสถ์  Konstantin-Basilika ด้านหน้าก็มีวัยรุ่นเค้ามารวมตัวกันเล่นกีฬาเอ็กซ์ตรีม ภายในโบสถ์เค้ามาการจัดการงานอีเวนท์อะไรซักอย่างเลยขอเข้าไปดูซะหน่อยก็ใหญ่โตอลังการเหมือนกับภายนอกการก่อสร้างออกแนวยุคเก่าๆ ไม่ได้มีสีสันอะไรมากนัก

เดินลัดเลาะออกมาก็มาเจอ Kurfürstliches Palais ไม่ได้เข้าไปดูเพราะปิดแล้ว เราก็เดินต่อไปก็มาสวนใหญ่ๆ มีคนมาปิคนิคและทำกิจกรรมกันมากมาย ทั้งรวมกลุ่มกันเต้น ปั่นจักรยาน เล่นเปตอง

มาถึงตรงนี้จะเป็น Kaiser-Thermen กำลังซ่อมบำรุงอยู่เลย เป็นที่อาบน้ำของจักรพรรดิในสมัยนู้น สถานที่ก็เก่าแก่แล้วมันก็ผุพังตามกาลเวลา เค้ามีส่วนของสถานที่ให้ชมแล้วก็มีส่วนของจัดแสดงด้วยนะแต่ปิดแล้วอีกเหมือนกัน

เดินจนทั่วแล้วได้เวลาอาหารเย็น  ฟ้าจะเริ่มมืดซักประมาณเกือบสามทุ่มแวะทานร้านที่อยู่หน้า Der Dom ร้านนี้เค้าบ่มไวน์เองด้วยนะ มีเครื่องมือในการทำไวน์มาประดับโชว์ด้วย รอบๆ ก็จะมีไวน์ในปีต่างๆ วางอยู่ทั่วทั้งร้านให้ลูกค้าได้เลือกได้ตามสบาย

อาหารที่นี่จะมีขนมปังเป็นส่วนประกอบแทบทั้งนั้นเลย แต่มันค่อนข้างแข็งไปหน่อยถ้ามันอ่อนกว่านี้จะฟินมาก เมนูที่สั่งจะมีปลาแซลม่อนรมควันอร่อยมากเพราะมีมาสตาดมาช่วยไว้ อีกเมนูปลาอะไรก็ไม่รู้จำชื่อไม่ได้ก้างเยอะชะมัดและจืดไปหน่อย เมนูต่อมาเป็นชีทอะไรก็ไม่รู้(อีกแล้ว) เนื้อจะแน่นๆ เหนียวๆ ปิดท้ายด้วยของหวานไอศกรีมอร่อยมากทางร้านทำเองข้างล่างเป็นสตอเบอรี่ค่อนแก้วเลย

เดินทางมาทั้งวันแล้วกินอิ่มถึงเวลานอนหลับพักผ่อน มาดูในห้องดีกว่าห้องกว้างพอสมควรนะเก่าพอประมาณแต่สะอาดดี มี wifi ให้ ห้องน้ำก็ใหญ่มากมีไดร์เป่าผมให้ในห้องน้ำ

เปิดม่านออกมาเจอประตูเมือง เห้ย! วิวดี๊ดีอ่ะเปิดหน้าต่างนั่งชมวิวต่อซะหน่อยแต่ก็นั่งเพลินได้ไม่นานเพราะอากาศหนาวซะเหลือเกิน

ตื่นเช้ามาพร้อมไปต่อหลังจากทานอาหารเช้าที่โรงแรม  อาหารที่โรงแรมก็มาตรฐานทั่วไปกินอิ่มเต็มที่เพราะเดินทางต่ออีกไกล

บ๊าย บาย เมืองเทรียร์

The post เทรียร์ (Trier) เมืองเก่าแก่มีมาตั้งแต่โรมัน appeared first on เพลิน เพลิน.

ตอนที่แล้ว >> เยือนปารีสนครแห่งแสงไฟ ปีนหอไอเฟล
>> เดินเพลินๆ ในปารีส

พวกเราขับรถออกจากโรงแรมที่หอไอเฟล ใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงก็ถึงพระราชวังฯ(ถ้าเป็นรถไฟ น่าจะใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมง) ด้านหน้าของพระราชวังฯ เต็มไปด้วยนักท่องเที่ยว, พวกผิวสี แขกขาวที่มาคอยเดินตามขายของที่ระลึก(พูดไทยได้ด้วยนะ) และมีทหารถือปืนเดินเวรยามรอบบริเวณ

ตึกด้านซ้ายมือคือจุดขายตั๋วเพื่อเข้าชมพระราชวังฯ แต่วันที่เราไปเขาดันปิดพอดี เพื่อเตรียมพิธีต้อนรับหรือมีงานใหญ่อะไรสักอย่างที่ทำให้เราต้องอดเข้าไป…จ๋อยสนิท

ในเมื่อเข้าชมข้างในไม่ได้ ขอไปชมสวนแทนก็ยังดี พวกเราเข้าประตูแล้วเลี้ยวขวาเพื่อเดินชมบรรยากาศรอบๆ พระราชวังฯ ก่อน เมื่อถึงสวนก็เซ็งเพิ่มนิดๆ เพราะเป็นช่วงฤดูร้อนที่ใบไม้กำลังเริ่มผลิ เลยได้มีโอกาสเห็น Behind the scene คนงานกำลังเริ่มทำสวนเปลี่ยนต้นไม้ดอกไม้กันอยู่

ถ้าหันหลังให้พระราชวังจะเห็นสวนที่ใหญ่มากขนาดที่เดินได้เป็นวันๆ เลือกได้ตามใจว่าจะเริ่มเดินจากด้านหน้าหรือด้านข้าง เพราะสุดท้ายจะมาเจอกันตรงกลางอยู่ดี

คนงานกำลังตกแต่งเอาดอกไม้มาลงก็เลยยังดูไม่ค่อยสวยซักเท่าไหร่

ถ้าหันหน้าเข้าพระราชวังสวนนี้คือฝั่งขวามือ

เราเลือกเดินลงมาทางฝั่งซ้ายผ่านสวนแบบต่างๆ ถ้าเป็นช่วงใบไม้ผลิคงจะสวยร่มรื่นมาก(ไหนๆ ก็มาถึงแล้ว งานมโนช่วยได้) ถ้าใครไม่ชอบเดิน เขามีรถบริการด้วยนะ เป็นแบบรถลากและรถกอล์ฟ

เดินวนมาจนเจอน้ำพุที่มองเห็นจากด้านบน แล้วเดินต่อไปเรื่อยๆ จะเจอร้านอาหารและร้านขายของที่ระลึก

เราเดินเพลินกันอยู่ถึงครึ่งวัน แต่พอจะกลับดันไม่ได้ออกทางเดิม เพราะเขามีการกันคนให้ไปออกด้านหลังแทน คงจะเพราะว่ามีการเตรียมงานอะไรสักอย่างตามที่บอกไป ตอนเรากลับก็แทบจะไม่เหลือนักท่องเที่ยวแล้ว ตั้งใจเข้าวังทั้งที ได้ชมแค่สวน(ที่กำลังทำอยู่อีกต่างหาก) ไม่เป็นไร…ถือว่ามาดูงานหลังฉาก ไว้คราวหน้าจะกลับมาชมแบบเต็มๆ แน่นอน พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เจ้าขา…ขอให้ลูกสมหวังด้วยเถอะ…สาธุ!

The post พระราชวังแวร์ซายส์ เสียดายที่ไม่ได้เข้าไปดู appeared first on เพลิน เพลิน.

เมื่อคราวที่แล้วพาไปขึ้นหอไอเฟลมา >> เยือนปารีสนครแห่งแสงไฟ ปีนหอไอเฟล
คราวนี้ได้เวลาเดินสำรวจปารีสกันแล้ว

หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จแปดโมงนิดๆ ก็เดินทางไปที่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ (Musée du Louvre) เป็นที่แรกพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ (Musée du Louvre) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่เก่าแก่มีชื่อเสียงที่สุด เคยเป็นพระราชวังมาก่อน ปัจจุบันเป็นที่เก็บงานศิลปะที่ทรงคุณค่าระดับโลกและเป็นที่เก็บรูปภาพโมนาลิซ่าของศิลปินลีโอนาโดอันโด่งดังไปทั่วโลกอีกด้วย

เราเดินทางโดยรถแท็กซี่จากโรงแรม เพราะว่ากลัวคนจะเยอะเลยรีบไปแต่เช้าใช้เวลาไม่นานก็ไปถึง แต่พอไปถึงก็ตามคาดคนต่อคิวยาวมากส่วนมากก็คนเอเชียแต่ก็ได้ยินคนพูดไทยอยู่ไม่น้อย ยืนต่อแถวอยู่ซักพักใหญ่ก็รอไม่ไหวละเลยตัดสินใจไปที่อื่นต่อเลยละกันเดี๋ยวจะเที่ยวได้ไม่ครบ

ไม่รอช้ากางแผนที่ออกแล้วเดินไปตามนี้แล้วกัน เดินออกมาทาง Pavillon Sully ก็จะเจอโบสถ์ไม่รอช้ารีบเข้าไปชมข้างในก่อนเลย

ทางด้านนอกดูไม่ค่อยใหญ่อลังการเท่าไหร่ ดูเก่าๆ เงียบๆ ไม่มีคนแถวนั้นเลยแต่พอเข้าไปข้างในก็ยังสวยงามและแลดูอลังการใหญ่โตมาก

กางแผนที่ออก แล้วเดินข้ามสะพานก็มาเจอกุญแจเพียบเลยจะเจอแบบนี้แทบทุกสะพาน ริมแม่น้ำก็จะมีร้านขายงานศิลปะของที่ระลึกแล้วก็กุญแจขายด้วยนะ ส่วนของที่ระลึกพวกพวงกุญแจแม็กเน็ตต่างๆ จะอยู่ที่ 4 อัน 10 ยูโร แล้วแต่ร้านนะบางร้านอาจจะมีถูกกว่านี้ต้องใจเย็นๆ เดินไปเรื่อยๆ เพราะมีตลอดทาง

เดินมาเรื่อยๆ ก็จะมาเจอ Palais de Justice แวะถ่ายรูปแว้บนึงก็ไปต่อ

มาถึงโบสถ์นอทเทอร์ดัม (Notre Dame Cathedral) ผู้คนมารอคิวเข้าประตูแถวยาวมากแต่ก็ใช้เวลาไม่นาน ระหว่างรอคิวก็จะมีแขกขาวและคนผิวสีมาคอยขายที่ระลึกตลอดแต่ถ้ามีเจ้าหน้าที่เดินผ่านมาก็จะรีบซ่อนของไว้หรือเดินหนีไป

พอเข้าไปด้านในก็สวยงามใหญ่โตอลังการมาก โบสถ์นอทเทอร์ดัมเป็นโบสถ์ที่สร้างแบบกอทิกของฝรั่งเศสศิลปะและกระจกสีที่ประดับด้านในตกแต่งได้สวยมาก

เดินออกจากโบสถ์แล้วก็ข้ามสะพานมาเห็นมีท่าเรืออยู่ก็เลยเดินลงด้านล่างเพื่อดูเวลานั่งเรือแต่ก็ต้องอีกซักพัก ไม่อยากเสียเวลาเดินเที่ยวต่อเลยละกัน

เดินข้ามสะพานมาอีกด้านของโบสถ์มุมนี้เคยเห็นในละครเรื่องแก้วตาพี่นะ ตอนนั้นยังไม่มีกุญแจห้อยเลยซักอันเดียว

ไปกันต่อคราวนี้จิ้มแผนที่ไปที่พิพิธภัณฑ์ปิกัสโซระหว่างทางก็ไม่ได้แวะที่ไหนค่อยๆ เก็บบรรยากาศระหว่างทางไป

ที่ปารีสมีพิพิธภัณฑ์ค่อนข้างเยอะเลยนะเลือกไปเฉพาะที่เคยได้ยินชื่อละกัน ระหว่างทางเดินก็จะมีร้านขายของแบรนด์เนมไปตลอดทางไม่ได้ออกแนวแหล่งช้อปปิ้งคึกคักหรูหราแต่ออกแนวเก่าๆ โบราณๆ คลาสสิคหน่อยมีร้าน Uniqlo, H&M และอีกหลายร้านตั้งอยู่ในตึกแบบนี้

มาถึงแล้วพิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ในซอยนิดนึง เดินตามป้ายมาตลอดทางแต่พอใกล้จะถึงกลับไม่มีป้ายซะงั้น พอไปถึงก็ต้องรอคิวเข้าไปอีกแล้วแดดแรงแต่โชคดีที่อากาศเย็นทำให้ยังเพลินได้อยู่

พอซื้อตั๋วแล้วก็เข้าไปด้านในแบ่งเป็นหลายโซนหลายชั้น เป็นการเรียงลำดับตามวิวัฒนาการของศิลปินถ้าใครชื่นชอบศิลปะก็แนะนำให้มาชม แต่ถ้าใครไม่ค่อยอินกับศิลปะก็ปล่อยผ่านเลยดีกว่า

ออกจากปิกัสโซก็เริ่มล้าแล้วไม่ได้มีที่ไหนจะไปเป็นพิเศษ ก็เลยเดินไปตามทางที่จะกลับโรงแรมเจออะไรตรงไหนสวยก็ค่อยแวะตรงนั้น

เดินมาถึงตรงนี้ ออแตลเดอวีล (Hôtel de Ville) เป็นศาลาว่าการของปารีส ด้านหน้าจะมีคนมาโชว์อะไรต่างๆ เยอะแยะเหมือนโชว์เปิดหมวก และใกล้กันยังมีห้างและแหล่งช้อปปิ้งยาวทั้งถนนเลย

เดินผ่านออกมาเดินริมแม่น้ำแซนไปเรื่อยๆ ก็ไปจะเอ๋กับพิพิธภัณฑ์ลูฟทว์อีกซักรอบรอบบ่ายกลับมาคนก็ยังไม่ได้น้อยลงไปเลย  ก็เลยเดินผ่านไปยัง Tuileries Garden ถ้ามองเป็นเส้นตรงก็จะมองเห็นประตูชัยฝรั่งเศสอยู่ไกลๆ

แล้วเราก็มุ่งตรงไปยังถนนช็องเซลีเซ (Champs-Élysées) ถนนที่มีร้านขายของแบรนด์เนมตลอดเส้นทางคนมาช้อปปิ้งกันเยอะมากเรียกได้ว่าแทบจะเดินชนกันเลย พวกร้านกระเป๋าก็ต้องมีการต่อคิวเพื่อเข้าไปในร้านเจ้าหน้าที่จะได้ดูแลกันทั่วถึง ลูกค้าส่วนใหญ่ก็จะเป็นเอเชีย

ตามซอกซอยของถนนช็องเซลีเซ (Champs-Élysées) จะมีรถสปอร์ตไว้ให้เรานั่งโก้ๆ ด้วยนะ 20 นาที 90 ยูโร

เดินมาจนสุดถนนก็มาถึงประตูชัยแล้ว (Arc de triomphe de l’Étoile) ตรงนี้มีรถสามล้อจอดเรียงเต็มไปหมด แต่เราจะเห็นรถแบบนี้ทั่วเมืองเลยนะไว้คอยบริการนั่งท่องเที่ยวส่วนราคาก็ดูที่รถได้เลย

ใกล้จะเย็นแล้วก็เดินทางกลับโรงแรม  ที่ปารีสถึงบ้านเมืองจะสวยงามแต่ที่ต้องระวังระหว่างเดิินเลยก็คือขี้นกเยอะมากดีไม่ดีอาจจะมาลงกลางหัวได้ ตอนเดินก็ต้องคอยหลบที่พื้นด้วยนะว่าจะเหยียบรึเปล่า

เดินมาจนเริ่มล้าแล้วมองเห็นหอไอเฟลไกลๆ นั่นแสดงว่าโรงแรมเราอยู่ตรงนั้น นี่คือข้อดีของการพักใกล้หอไอเฟลเพราะนอกจากจะได้วิวแล้วไปไหนไม่หลงแน่นอนมองหาไอเฟลเข้าไว้

หลังจากหมดแรงจากการเดินเที่ยวปารีสแล้วถึงเวลาอาหารเย็นวันนี้ไม่ได้ทานข้าวที่โรงแรม เดินผ่านหอไอเฟลมาซัก 2 ล็อกได้เป็นร้านอาหารที่เน้นไปทางเป็ดเป็นหลักมีให้เลือกหลายเมนูที่สั่งมาเป็ดอบราดซอสส้ม, เป็ดทอด, และขาดไม่ได้คือสลัดรสชาติดีทีเดียว มันฝรั่งที่ให้มานี่เป็นลูกๆ เลยเรียกได้ว่าให้แบบไม่เสียดายกินมันฝรั่งหมดอิ่มไม่ต้องกินอะไรต่อยังได้เลย ปิดท้ายด้วยของหวานที่ขึ้นชื่อของที่นั่นเรียกว่าอะไรก็จำไม่ได้แต่อร่อยไม่เลี่ยน

ปารีสแอบเหมือนกรุงเทพฯ เหมือนกันนะตรงที่รถเยอะมากแต่บางทีก็รถติดวุ่นวายเลย แล้วก็ไม่รู้เป็นไรเค้าก็ชอบบีบแตรกันจัง บางทีนอกจากตกใจเสียงแตรแล้วก็จะตกใจเสียงสตาร์ทรถด้วยนะ เพราะที่นี่ถ้ารถหยุดติดไฟแดงหรือรถติดเครื่องมันก็จะดับพอรถจะวิ่งก็มันก็จะสตาร์ทอีกพอมารวมกันเยอะๆ แล้วมันก็มีเสียงที่ดัง

ปารีสเป็นสิ่งที่น่าประทับใจอยู่มาก แต่เรื่องที่ต้องระวังก็มีไม่น้อย ที่นี่ขึ้นชื่อเรื่องของมิจฉาชีพเลยนะ ไปไหนมาไหนก็เก็บของมีค่าไว้ให้ดีส่วนมากจะเป็นคนต่างถิ่นสังเกตุจากรูปร่างหน้าตาเอาจะแตกต่างไม่เหมือนคนท้องถิ่นเท่าไหร่ ช่วงที่ไปเจอทหารถือปืนกันเยอะมากในสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญๆ ต่างๆ ถนนเวลาเดินก็ระหว่างขี้นกให้ดี

พรุ่งนี้ไปต่อกันที่พระราชวังแวร์ซายส์

The post เดินเพลินๆ ในปารีส appeared first on เพลิน เพลิน.

ไฮเดลเบิร์กห่างจากแฟรงค์เฟิร์ตประมาณเกือบ 100 กิโลเมตรได้ การเดินทางค่อนข้างสะดวกไม่ว่าจะโดยการขับรถหรือรถไฟ

วันนี้ได้มีโอกาสเดินชมปราสาทเก่าแก่ก็คือ ปราสาทไฮเดลเบิร์ก (Schloß  Heidelberg) ปราสาทไฮเดลเบิร์ก อยู่ติดกับแม่น้ำเนคคาร์ (Neckar ) ตั้งอยู่บนเนินเขา ถูกสร้างขึ้นเมื่อศตวรรษที่ 13 เมื่อก่อนถูกสร้างให้เป็นป้อมปราการ แต่ตอนหลังก็ได้เปลี่ยนแปลงให้เป็นปราสาท

ปราสาทไฮเดลเบิร์กได้ผ่านสงครามมามากมายก็เลยเกิดความเสียหายหลายส่วนในปราสาทแห่งนี้

เดินขึ้นมาชมด้านบนจะเห็นวิวของแม่น้ำเนคคาร์ (Neckar) สะพานเก่าแก่ (Old Town Bridge) เป็นสะพานที่มีชื่อเสียงอีกเหมือนกัน

The post เมืองคลาสสิคในตำนาน เดินชมปราสาทไฮเดลเบิร์ก appeared first on เพลิน เพลิน.