ตอนที่แล้ว >> เยือนปารีสนครแห่งแสงไฟ ปีนหอไอเฟล
>> เดินเพลินๆ ในปารีส

พวกเราขับรถออกจากโรงแรมที่หอไอเฟล ใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงก็ถึงพระราชวังฯ(ถ้าเป็นรถไฟ น่าจะใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมง) ด้านหน้าของพระราชวังฯ เต็มไปด้วยนักท่องเที่ยว, พวกผิวสี แขกขาวที่มาคอยเดินตามขายของที่ระลึก(พูดไทยได้ด้วยนะ) และมีทหารถือปืนเดินเวรยามรอบบริเวณ

ตึกด้านซ้ายมือคือจุดขายตั๋วเพื่อเข้าชมพระราชวังฯ แต่วันที่เราไปเขาดันปิดพอดี เพื่อเตรียมพิธีต้อนรับหรือมีงานใหญ่อะไรสักอย่างที่ทำให้เราต้องอดเข้าไป…จ๋อยสนิท

ในเมื่อเข้าชมข้างในไม่ได้ ขอไปชมสวนแทนก็ยังดี พวกเราเข้าประตูแล้วเลี้ยวขวาเพื่อเดินชมบรรยากาศรอบๆ พระราชวังฯ ก่อน เมื่อถึงสวนก็เซ็งเพิ่มนิดๆ เพราะเป็นช่วงฤดูร้อนที่ใบไม้กำลังเริ่มผลิ เลยได้มีโอกาสเห็น Behind the scene คนงานกำลังเริ่มทำสวนเปลี่ยนต้นไม้ดอกไม้กันอยู่

ถ้าหันหลังให้พระราชวังจะเห็นสวนที่ใหญ่มากขนาดที่เดินได้เป็นวันๆ เลือกได้ตามใจว่าจะเริ่มเดินจากด้านหน้าหรือด้านข้าง เพราะสุดท้ายจะมาเจอกันตรงกลางอยู่ดี

คนงานกำลังตกแต่งเอาดอกไม้มาลงก็เลยยังดูไม่ค่อยสวยซักเท่าไหร่

ถ้าหันหน้าเข้าพระราชวังสวนนี้คือฝั่งขวามือ

เราเลือกเดินลงมาทางฝั่งซ้ายผ่านสวนแบบต่างๆ ถ้าเป็นช่วงใบไม้ผลิคงจะสวยร่มรื่นมาก(ไหนๆ ก็มาถึงแล้ว งานมโนช่วยได้) ถ้าใครไม่ชอบเดิน เขามีรถบริการด้วยนะ เป็นแบบรถลากและรถกอล์ฟ

เดินวนมาจนเจอน้ำพุที่มองเห็นจากด้านบน แล้วเดินต่อไปเรื่อยๆ จะเจอร้านอาหารและร้านขายของที่ระลึก

เราเดินเพลินกันอยู่ถึงครึ่งวัน แต่พอจะกลับดันไม่ได้ออกทางเดิม เพราะเขามีการกันคนให้ไปออกด้านหลังแทน คงจะเพราะว่ามีการเตรียมงานอะไรสักอย่างตามที่บอกไป ตอนเรากลับก็แทบจะไม่เหลือนักท่องเที่ยวแล้ว ตั้งใจเข้าวังทั้งที ได้ชมแค่สวน(ที่กำลังทำอยู่อีกต่างหาก) ไม่เป็นไร…ถือว่ามาดูงานหลังฉาก ไว้คราวหน้าจะกลับมาชมแบบเต็มๆ แน่นอน พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เจ้าขา…ขอให้ลูกสมหวังด้วยเถอะ…สาธุ!

The post พระราชวังแวร์ซายส์ เสียดายที่ไม่ได้เข้าไปดู appeared first on เพลิน เพลิน.

เมื่อคราวที่แล้วพาไปขึ้นหอไอเฟลมา >> เยือนปารีสนครแห่งแสงไฟ ปีนหอไอเฟล
คราวนี้ได้เวลาเดินสำรวจปารีสกันแล้ว

หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จแปดโมงนิดๆ ก็เดินทางไปที่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ (Musée du Louvre) เป็นที่แรกพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ (Musée du Louvre) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่เก่าแก่มีชื่อเสียงที่สุด เคยเป็นพระราชวังมาก่อน ปัจจุบันเป็นที่เก็บงานศิลปะที่ทรงคุณค่าระดับโลกและเป็นที่เก็บรูปภาพโมนาลิซ่าของศิลปินลีโอนาโดอันโด่งดังไปทั่วโลกอีกด้วย

เราเดินทางโดยรถแท็กซี่จากโรงแรม เพราะว่ากลัวคนจะเยอะเลยรีบไปแต่เช้าใช้เวลาไม่นานก็ไปถึง แต่พอไปถึงก็ตามคาดคนต่อคิวยาวมากส่วนมากก็คนเอเชียแต่ก็ได้ยินคนพูดไทยอยู่ไม่น้อย ยืนต่อแถวอยู่ซักพักใหญ่ก็รอไม่ไหวละเลยตัดสินใจไปที่อื่นต่อเลยละกันเดี๋ยวจะเที่ยวได้ไม่ครบ

ไม่รอช้ากางแผนที่ออกแล้วเดินไปตามนี้แล้วกัน เดินออกมาทาง Pavillon Sully ก็จะเจอโบสถ์ไม่รอช้ารีบเข้าไปชมข้างในก่อนเลย

ทางด้านนอกดูไม่ค่อยใหญ่อลังการเท่าไหร่ ดูเก่าๆ เงียบๆ ไม่มีคนแถวนั้นเลยแต่พอเข้าไปข้างในก็ยังสวยงามและแลดูอลังการใหญ่โตมาก

กางแผนที่ออก แล้วเดินข้ามสะพานก็มาเจอกุญแจเพียบเลยจะเจอแบบนี้แทบทุกสะพาน ริมแม่น้ำก็จะมีร้านขายงานศิลปะของที่ระลึกแล้วก็กุญแจขายด้วยนะ ส่วนของที่ระลึกพวกพวงกุญแจแม็กเน็ตต่างๆ จะอยู่ที่ 4 อัน 10 ยูโร แล้วแต่ร้านนะบางร้านอาจจะมีถูกกว่านี้ต้องใจเย็นๆ เดินไปเรื่อยๆ เพราะมีตลอดทาง

เดินมาเรื่อยๆ ก็จะมาเจอ Palais de Justice แวะถ่ายรูปแว้บนึงก็ไปต่อ

มาถึงโบสถ์นอทเทอร์ดัม (Notre Dame Cathedral) ผู้คนมารอคิวเข้าประตูแถวยาวมากแต่ก็ใช้เวลาไม่นาน ระหว่างรอคิวก็จะมีแขกขาวและคนผิวสีมาคอยขายที่ระลึกตลอดแต่ถ้ามีเจ้าหน้าที่เดินผ่านมาก็จะรีบซ่อนของไว้หรือเดินหนีไป

พอเข้าไปด้านในก็สวยงามใหญ่โตอลังการมาก โบสถ์นอทเทอร์ดัมเป็นโบสถ์ที่สร้างแบบกอทิกของฝรั่งเศสศิลปะและกระจกสีที่ประดับด้านในตกแต่งได้สวยมาก

เดินออกจากโบสถ์แล้วก็ข้ามสะพานมาเห็นมีท่าเรืออยู่ก็เลยเดินลงด้านล่างเพื่อดูเวลานั่งเรือแต่ก็ต้องอีกซักพัก ไม่อยากเสียเวลาเดินเที่ยวต่อเลยละกัน

เดินข้ามสะพานมาอีกด้านของโบสถ์มุมนี้เคยเห็นในละครเรื่องแก้วตาพี่นะ ตอนนั้นยังไม่มีกุญแจห้อยเลยซักอันเดียว

ไปกันต่อคราวนี้จิ้มแผนที่ไปที่พิพิธภัณฑ์ปิกัสโซระหว่างทางก็ไม่ได้แวะที่ไหนค่อยๆ เก็บบรรยากาศระหว่างทางไป

ที่ปารีสมีพิพิธภัณฑ์ค่อนข้างเยอะเลยนะเลือกไปเฉพาะที่เคยได้ยินชื่อละกัน ระหว่างทางเดินก็จะมีร้านขายของแบรนด์เนมไปตลอดทางไม่ได้ออกแนวแหล่งช้อปปิ้งคึกคักหรูหราแต่ออกแนวเก่าๆ โบราณๆ คลาสสิคหน่อยมีร้าน Uniqlo, H&M และอีกหลายร้านตั้งอยู่ในตึกแบบนี้

มาถึงแล้วพิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ในซอยนิดนึง เดินตามป้ายมาตลอดทางแต่พอใกล้จะถึงกลับไม่มีป้ายซะงั้น พอไปถึงก็ต้องรอคิวเข้าไปอีกแล้วแดดแรงแต่โชคดีที่อากาศเย็นทำให้ยังเพลินได้อยู่

พอซื้อตั๋วแล้วก็เข้าไปด้านในแบ่งเป็นหลายโซนหลายชั้น เป็นการเรียงลำดับตามวิวัฒนาการของศิลปินถ้าใครชื่นชอบศิลปะก็แนะนำให้มาชม แต่ถ้าใครไม่ค่อยอินกับศิลปะก็ปล่อยผ่านเลยดีกว่า

ออกจากปิกัสโซก็เริ่มล้าแล้วไม่ได้มีที่ไหนจะไปเป็นพิเศษ ก็เลยเดินไปตามทางที่จะกลับโรงแรมเจออะไรตรงไหนสวยก็ค่อยแวะตรงนั้น

เดินมาถึงตรงนี้ ออแตลเดอวีล (Hôtel de Ville) เป็นศาลาว่าการของปารีส ด้านหน้าจะมีคนมาโชว์อะไรต่างๆ เยอะแยะเหมือนโชว์เปิดหมวก และใกล้กันยังมีห้างและแหล่งช้อปปิ้งยาวทั้งถนนเลย

เดินผ่านออกมาเดินริมแม่น้ำแซนไปเรื่อยๆ ก็ไปจะเอ๋กับพิพิธภัณฑ์ลูฟทว์อีกซักรอบรอบบ่ายกลับมาคนก็ยังไม่ได้น้อยลงไปเลย  ก็เลยเดินผ่านไปยัง Tuileries Garden ถ้ามองเป็นเส้นตรงก็จะมองเห็นประตูชัยฝรั่งเศสอยู่ไกลๆ

แล้วเราก็มุ่งตรงไปยังถนนช็องเซลีเซ (Champs-Élysées) ถนนที่มีร้านขายของแบรนด์เนมตลอดเส้นทางคนมาช้อปปิ้งกันเยอะมากเรียกได้ว่าแทบจะเดินชนกันเลย พวกร้านกระเป๋าก็ต้องมีการต่อคิวเพื่อเข้าไปในร้านเจ้าหน้าที่จะได้ดูแลกันทั่วถึง ลูกค้าส่วนใหญ่ก็จะเป็นเอเชีย

ตามซอกซอยของถนนช็องเซลีเซ (Champs-Élysées) จะมีรถสปอร์ตไว้ให้เรานั่งโก้ๆ ด้วยนะ 20 นาที 90 ยูโร

เดินมาจนสุดถนนก็มาถึงประตูชัยแล้ว (Arc de triomphe de l’Étoile) ตรงนี้มีรถสามล้อจอดเรียงเต็มไปหมด แต่เราจะเห็นรถแบบนี้ทั่วเมืองเลยนะไว้คอยบริการนั่งท่องเที่ยวส่วนราคาก็ดูที่รถได้เลย

ใกล้จะเย็นแล้วก็เดินทางกลับโรงแรม  ที่ปารีสถึงบ้านเมืองจะสวยงามแต่ที่ต้องระวังระหว่างเดิินเลยก็คือขี้นกเยอะมากดีไม่ดีอาจจะมาลงกลางหัวได้ ตอนเดินก็ต้องคอยหลบที่พื้นด้วยนะว่าจะเหยียบรึเปล่า

เดินมาจนเริ่มล้าแล้วมองเห็นหอไอเฟลไกลๆ นั่นแสดงว่าโรงแรมเราอยู่ตรงนั้น นี่คือข้อดีของการพักใกล้หอไอเฟลเพราะนอกจากจะได้วิวแล้วไปไหนไม่หลงแน่นอนมองหาไอเฟลเข้าไว้

หลังจากหมดแรงจากการเดินเที่ยวปารีสแล้วถึงเวลาอาหารเย็นวันนี้ไม่ได้ทานข้าวที่โรงแรม เดินผ่านหอไอเฟลมาซัก 2 ล็อกได้เป็นร้านอาหารที่เน้นไปทางเป็ดเป็นหลักมีให้เลือกหลายเมนูที่สั่งมาเป็ดอบราดซอสส้ม, เป็ดทอด, และขาดไม่ได้คือสลัดรสชาติดีทีเดียว มันฝรั่งที่ให้มานี่เป็นลูกๆ เลยเรียกได้ว่าให้แบบไม่เสียดายกินมันฝรั่งหมดอิ่มไม่ต้องกินอะไรต่อยังได้เลย ปิดท้ายด้วยของหวานที่ขึ้นชื่อของที่นั่นเรียกว่าอะไรก็จำไม่ได้แต่อร่อยไม่เลี่ยน

ปารีสแอบเหมือนกรุงเทพฯ เหมือนกันนะตรงที่รถเยอะมากแต่บางทีก็รถติดวุ่นวายเลย แล้วก็ไม่รู้เป็นไรเค้าก็ชอบบีบแตรกันจัง บางทีนอกจากตกใจเสียงแตรแล้วก็จะตกใจเสียงสตาร์ทรถด้วยนะ เพราะที่นี่ถ้ารถหยุดติดไฟแดงหรือรถติดเครื่องมันก็จะดับพอรถจะวิ่งก็มันก็จะสตาร์ทอีกพอมารวมกันเยอะๆ แล้วมันก็มีเสียงที่ดัง

ปารีสเป็นสิ่งที่น่าประทับใจอยู่มาก แต่เรื่องที่ต้องระวังก็มีไม่น้อย ที่นี่ขึ้นชื่อเรื่องของมิจฉาชีพเลยนะ ไปไหนมาไหนก็เก็บของมีค่าไว้ให้ดีส่วนมากจะเป็นคนต่างถิ่นสังเกตุจากรูปร่างหน้าตาเอาจะแตกต่างไม่เหมือนคนท้องถิ่นเท่าไหร่ ช่วงที่ไปเจอทหารถือปืนกันเยอะมากในสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญๆ ต่างๆ ถนนเวลาเดินก็ระหว่างขี้นกให้ดี

พรุ่งนี้ไปต่อกันที่พระราชวังแวร์ซายส์

The post เดินเพลินๆ ในปารีส appeared first on เพลิน เพลิน.

หอไอเฟลถูกตั้งชิื่อตามผู้สถานปิกผู้ออกแบบคือ กุสตาฟ ไอเฟล ถูกสร้างเสร็จใน ค.ศ. 1889 (พ.ศ. 2432) เป็นหอคอยโครงสร้างเหล็ก ตั้งอยู่ที่ชองป์ เดอ มารส์ (Champ de Mars) ติดกับแม่น้ำแซน หอไอเฟลมีความสูง 300 เมตร ไม่รวมเสาอากาศ ถ้าเทียบกับตึกแล้วจะประมาณ 75 ชั้น

โรงแรมที่เราพักกันในปารีสคือที่โรงแรม Pullman Paris Tour Eiffel โรงแรม 4 ดาว อยู่ใกล้ๆ กับหอไอเฟลเลย เปิดหน้าต่างออกไปก็จ๊ะเอ๋กันเลย วิวดีจริงๆ

ภายในห้องก็หรูหราสมกับเป็นโรงแรม 4 ดาว ในห้องไม่เล็กไม่ใหญ่เกินไป มีทีวีจอใหญ่ที่มีหนังที่พึ่งจะออกจากโรงหนังมาให้ชมหลายหมวดหมู่ ในห้องมี Docking สำหรับ iPod, iPhone มีสายแลนและ wifi ให้ใช้ฟรีด้วยค่ะ

มองนอกหน้าต่างมองเห็นไกลๆ ไม่รู้ว่าคืออะไรแต่ก็คงอลังการงานสร้างมาก

ส่วนในห้องน้ำก็มีของให้คล้ายๆ โรงแรมทั่วไปมีทั้งแบบ Shower และแบบ Rain Shower ห้องน้ำชวนให้อยู่ในนี้นานๆ ซะเหลือเกินใหญ่เกือบๆ กับห้องนอนเลย

อยู่ใกล้หอไอเฟลแบบนี้พระเอกของตอนนี้ก็คงจะเป็นหอไอเฟลเนี่ยแหละ จะมีรูปจากหลายๆ มุมที่เราใช้เวลาเดินรอบๆ บริเวณนี้ แต่เราไม่ได้เดินถ่ายที่ลานหน้าปราสาท Palais de Chaillot ที่เป็นมุมมหาชนเลย แอบเสียดายเหมือนกันเพราะเดินอยู่แค่ฝั่งหอคอยเท่านั้น

ทานอาหารเย็นที่ห้องอาหารภายในโรงแรม

หลังจากทานข้าวเสร็จก็ออกไปชมไฟที่หอคอยกันอีกซักรอบ ในช่วงต้นชั่วโมงทุกๆ ชั่วโมงจะมีการเปิดไฟวิบวับๆ ทั้งหอคอยประมาณครั้งละ 5 นาทีได้ แต่ละครั้งที่เปิดก็จะมีเสียงเฮดังๆ ขึ้นทุกครั้ง เหมือนทุกคนกำลังรอสิ่งนี้อยู่

มาถึงที่แล้วต้องขอปีนขึ้นด้านบนซะหน่อย ห้องจำหน่ายตั๋วสำหรับขึ้นข้างบนหอคอยมีอยู่ตามมุมทางขึ้นทั้ง 4 ด้าน การจำหน่ายบัตรเป็นแบบสองประเภทคือ แบบเดินขึ้นไปเองกับอีกแบบคือขึ้นลิฟท์ไป แล้วแบ่งเป็นช่วงที่ขึ้นไปด้วยว่าจะขึ้นไปถึงชั้นไหน การขึ้นลิฟท์ไปลิฟท์จะจอดที่ชั้นที่ 2 ถ้าต้องการจะขึ้นไปชั้นที่ 3 คือจุดสูงสุดของหอคอยก็ต้องมาเปลี่ยนลิฟท์ที่ชั้นนี้ ส่วนบันไดก็มีถึงแค่ชั้น 2 เท่านั้น เพื่อให้สัมผัสบรรการแต่ละชั้นเลยขอเดินขึ้น…ฮึบ หอไอเฟลเปิดให้ขึ้นไปชมทุกวันตั้งแต่ 9 โมงเช้าถึงเที่ยงคืน แล้วแต่ช่วงเดือนที่เค้ากำหนด

พอขึ้นไปถึงชั้นที่ 1 ถึงกับต้องขอพักให้หายหอบกันซะก่อนสูงมากเลย มองเห็นประตูชัยจากตรงนี้ด้วย ข้างล่างนี่เป็นแม่น้ำแซน

ข้างหน้านี่คือปราสาท Palais de Chaillot ที่มีลานด้านหน้าเป็นมุมมหาชนสำหรับถ่ายรูปคู่กับหอคอย

พักหายเหนื่อยแล้วก็ขึ้นไปกันที่ต่อที่ชั้นที่ 2 หวิวเลยทีนี้สูงมาก ขาสั่นเลยเพราะเดินขึ้นบันไดมา จะไปต่อชั้นสุดท้ายคนก็ยังเยอะมากไม่สามารถจะต่อคิวขึ้นลิฟท์ได้ขนาดว่าดึกแล้วคนก็ไม่ได้น้อยลงไปเลย

ทั่วทั้งเมืองปารีสยามค่ำคืนยังคงปรากฏแสงไฟไปทั่วไม่ว่าจะดึกแค่ไหน

ด้านล่างของหอคอยจะมีคนผิวสีแล้วก็แขกขาวคอยขายของที่ของที่ระลึกที่เป็นพวงกุญแจหอคอยให้กับนักท่องเที่ยวด้วย มีหลายคนมากแถมบางคนพูดภาษาไทยได้ด้วยนะ

ราตรีสวัสดิ์ไอเฟล

พรุ่งนี้ไปเดินเพลินๆ ในปารีสกันต่อ

The post เยือนปารีสนครแห่งแสงไฟ ปีนหอไอเฟล appeared first on เพลิน เพลิน.